Novel & Cerita What On Earth I Am Here For

Sa dami ng pumasok na tanong sa isip ko, para akong made-depress. This day should be a celebration but it turns out to be a disaster! …

Tinabihan niya ito saka ipinatong ang ulo sa balikat nito. "Why are you here?" She asked. "Just, wondering." He answered. "Wondering what?" "If there's really God. And why is he letting us experience this shitty life." Kalmado ito ngunit mapapansin mong may bawat diin sa mga salita nito. "They say, everything happens for a reason. I don't know what's the reason and I don't wanna know the reason behind. All I know is no one deserves to die like how they died."

Bukas na bukas rin ay kaagad akong magtutungo sa Verve upang malaman ang katotohanan. My grandfather said, I can tour this place while I am here but I am not here for that. I am here to get answers and I have no time for that thing right now. Even how I badly want to go around and appreciate nature, I can’t for now. Maybe, if I am given a chance to come back here, then I would love to tour this place.

Ang mga luha ko ay patuloy na dumadaloy habang pinapakinggan ko ang mga salita ng awitin. "Who am I, that the Lord of all the earth would care to know my name?" Ang tanong na ito ay patuloy na naglalaro sa aking isipan. Ano nga ba ako para sa Diyos? Bakit nga ba niya ako minamahal at inaalagaan?

"Go and pack your things quickly." dagdag ni Blake sa malamig na tono. Yumuko ako sa oras na tumulo ang luha sa aking pisngi. Ayaw kong makita ng lahat na isa akong talunan. Indeed, I didn't even know why I'm here. Ano nga ba ang katayuan ko rito? Ano nga ba ako rito? Agad ay hindi ko mahanao ang mga sagot sa aking isipan.

Billionaire pa. Hindi kami bagay. Hindi ako bagay sa mundo niya. “What brings you here? Vacation? Family?” tanong ko, pilit na iniwasan ang usapan tungkol sa amin. Nakamot niya ang ulo. Ngumiti—parang nailang sa hindi ko pagsagot, pero hindi pa rin inaalis ang mga mata sa akin. “No, I’m here... for good.” Humakbang siya palapit.

sambit nito na parang walang nangyari. Dahan-dahan naman siyang umahon mula sa kama at inayos ang damit na suot na nawala sa pwesto. Tumayo si Earth at nagpauna sa pinto. "Ano pa ang hinihintay mo d’yan? Tara na." Tila inis na sabi nito. "Huh? Ah, eh... s-sige..." natarantang sabi niya. Hindi niya alam kung bakit. Kanina lang ay sweet ito sa kanya pero bakit ngayon ay naiirita ito?

Ilang beses na akong naglakad-lakad upang makahanap ng lugar pauwi ngunit bigo pa rin ako. Umupo na lamang ako sa mga damo at isinandal ang sarili sa isang malaking puno na nasa likuran ko. Ang ganda ng paligid, ang ganda ng langit, rinig na rinig ko ang mga huni ng ibon at bawat paggalaw ng tubig. Napaisip ako. Why did I get here? What happened? Kung may tao mang nagdala sa akin dito, bakit?

Kailangan kong buuin ang sarili ko sa ngayon, I'm under repair and I don't know if someone is willing to help me do the repair. Luminga linga ako sa paligid dahil hindi pamilyar sa akin ang lugar na ito, hindi pa ako napadpad dito kahit noon. Tila may nakatayong establisyemento dito noon dahil makikita pa ang mga nagibang pundasyon nito. "Anong gagawin natin dito?" I am confused and not in the mood to complain. "Pumupunta ako dito sa tuwing gusto kong kumawala sa mga problema at isipin ko." Ohh, gusto niyang dito ko ilabas ang galit at hinagpis ko? So thoughtful...

Wala akong reason para sumali dito at marinig ang mga bulungan ng mga tao dito. Bakit kailangan kong balikan ang bagay na nagpahirap sakin ng matagal na panahon. Iniwan ko na ang pag-aarte matagal na. Why? Why am I here? “To follow my dreams, right?” Nakangiti kong sabi habang pilit kagat ang labi ko. Hindi ko alam kung narinig nila ako pero ngayon sa tingin ko wala na akong pake. I swear an oath to her long time ago. I will do this for her and for myself.