Novel & Cerita What's Wrong With Me

Kumislap agad ang mata ko ng makakita ng lighter. Panay ang naging hithit buga ko sa bintana at wala pa ding tawag si Lei. Naiiyak na ako na ewan at feeling ko tatalon na ang laman ng dibdib ko. Para itong pinipilipit na hindi ko maintindihan hanggang maramdaman kong basa na ang magkabilang pisngi ko. Why am I being like this? Like... what the hell is wrong with me?? Hindi ko na napigilan ang humagulgol. Naiinis ako sa pakiramdam na I'm helpless and vulnerable.

Siguradong bugbug sarado ang katawan niya dahil nga sa sleeping behavior nito. Napailing ako sa aking sarili. Bakit nagpapakita ako ng concern sa babaing ito? Anong nangyayari sa akin? F*ck. Yeah, f*ck it. Aalis na sana ako ngunit hindi ko na naman siya maiiwan sa lagay na ito. Goddam*t! Kailan pa ako naging mabuting tao? Tsk.

Medyo napaatras naman ang mukha ko dahil dito. "Problema nito?" mahinang usal ko. Tumalikod na lang ulit ako rito dahil parang nag-iba ang tempo ng pagtibok ng puso ko. Ang weird. /W.W/

What if nagkamali lang sila Mama? Oh gosh! Kung namali ako... I'm doom! Pinasok ko ang sarili ko sa isang gulo na wala namang patutunguhan at sinayang ko rin ang oras ko. Mariin akong napa-pikit. Sumakit bigla ang batok ko dahil sa pag o-overthink ko ngayon. "What's wrong? Ayaw mo ba ng pagkain?"

Malamig na sabi nito at saka ako tinalikuran para umalis. Anong bang problema niya? Wala namang masama sa suot ko. Tsk.

Hindi na natigil ang pagtulo ng luha ko hanggang sa mapagtanto na humihikbi na ako. It's not very easy to get out of this self-killing and loathing mindset lalo na may mga pinagdaraanan ka. I kept everything to myself, kasi alam kong iyon ang mas nararapat. Hindi ako maka-usad-usad sa gusto kong gawin sa buhay lalo na sa sarili ko. It's a curse to feel everything so very deeply that it also hurts more. I'm having emotional issues. I'm miserable, too broken to handle. And I wish I was good enough. I look okay outside, but inside, I am struggling. I'm having a hard time coping up with this fucked up life up until this moment. I'm too much.

Isang malalim na paghinga ang lumabas sa bibig ko, napamaywang akong napa-iwas ng tingin. Lalabas na to ng pinto ng kwarto ko ng humarang ako. "What the hell is wrong with you?" Naiiyak na ko. "You! What the hell is wrong with you." Ganti niyang tinapunan ako ng matalim na tingin. "I didn't do anything wrong." Sabi kong halos mapiyok pa ko. Napaglapat nito ang taas at babang labi na parang nagpipigil na sumabog. Kita ko kung gaanong marahas na tumiklop ang mga palad niya.

“Why? Is there something wrong?” Sinamaan ko ng tingin si Terrence kahit na wala naman siyang kasalanan sakin. Naiinis kasi ako, nakita kasi nung unanong yon ang buo kong katawan! Pero ano nga ba ang pinuputok ng butsi ko? P****k naman ako, kahit maghubad ako sa kahit sinong lalaki, hindi na magbabago na marami na ring nakakita ng buo kong katawan. Bigla akong kumalma at napapikit.

Ngayon ko lang napagtanto na kanina pa pala ako nagpipigil ng hininga. "What's wrong with me?" bulong ko, hinahagod ang sariling dibdib. "I think I'm going nuts..." marahas akong napailing.

Buong linggo na akong hindi nakakapagpokus sa pagkanta o sa kahit na anong ginagawa ko. Hindi ko alam kung anong mali sa akin. Ang bigat-bigat ng pakiramdam ko. Wala naman akong kahit na anong sakit, ngunit wala akong ganang kumilos o sa kahit na anong bagay na gagawin o nais kong gawin.