Novel & Cerita White Sand

Halos mga mayayaman ang mga kaibigan nito at hindi niya kayang sumabay sa lifestyle nila. "Sige ho ma'am at isukat niyo po itong sandal. I think ito ang mas nababagay sa suot niyo", wika ng bakla sabay yumuko ito at isinuot sa mga paa niya ang three inches na sandal. Kulay maroon ang nasa itaas na bahagi ng sandal pati na rin ang strap, ngunit crystal ang mga takong. Napakaganda itong tingnan dahil parang kumikislap-kislap ito kapag natatamaan ng ilaw.

Nakakahiya kasi kung sa chopper pa lang, magkakalat na ako. Maganda daw ang view sabi ni Kenneth dahil puro white sand ang nakapalibot sa buong isla kung saan matatagputan ang Villarama-Santillan Beach Resort! Nahihiya nga ako sa mga future in laws ko dahil nasukahan ko kaagad ang white sand nila pagkababa pa lang namin ng chopper kanina. Talagang nagulat pa silang lahat dahil napaluhod pa ako sa napaka-puting buhangin sabay suka. Hindi ko na talaga kayang pigilan ang gustong lumabas mula sa sikmura ko.

Wala man lang kamalay-malay na halos lahat ng kilos niya ay napapansin na. Matapos ang tanghalian... Nagpasya silang maglakad sa White Beach. Punong-puno ng turista ang paligid. May mga batang naglalaro. May mga artistang gumagawa ng sand sculpture. May mga street performer. At may mga tindahang nagbebenta ng makukulay na souvenir. "Señorito!" Masayang tawag ni Tina. "Tingnan niyo!" Tumakbo siya papunta sa isang tindahan ng mga shell bracelet.

Wearing my white sando and red hawaiian shorts ay agad akong nagtatakbo sa buhanginan na nakapaa bitbit ang gamit ng panggawa ng sand castle. I’m going to build a sand castle. Nasa kalagitnaan na ako ng paggawa ng aking kastilyong buhangin nang makarinig ng isang matinis na sigaw ng bata. Batang babae to be exact. “Lily!!!! Where are you na ba?? Come back here!!!” Bahagyang sumulyap ako sa pinanggagalingan ng boses na kung saan may batang babae naka-pink na bestida at may suot na beach hat .

dagdag niya habang tinatanggal ang suot na seatbelt. Gumalaw ito mula sa pagkakasandal at tinanaw ang labas. Namangha ito sa nasaksihan. “Wow, this is what we call paradise. Alam mo ba na matagal ko nang gustong puntahan iyung white sand sa kalagitnaan ng dagat? At ang ilalim, napakaganda parang swimming pool lang. Nag-aasul sa kalinisan,” mangha at sabik na saad ng kaibigan.

Nahihiya siyang sabihin na nabuntis siya Bago ang kasal. "Oh, mahusay! Sa wakas ay magkasama na kayo!" Natawa naman si James. Nagtataka si Tristan, "Mr. Alvarez, bakit ka pupunta sa Whitesea?" Ang Whitesea ay hindi isang pangunahing lungsod, at hindi gaanong maraming tao ang bumibisita dito dahil wala itong maraming turista mga atraksyon.

Si Luther ang umalalay dito hanggang sa makarating ito mismo sa dock. Agad na ipinagala ng dalaga ang tingin sa kabuuan ng isla. White sand beach iyon gaya ng Isla Del Sol. May mga puno rin ng niyog na nakahilera sa baybayin. At sa ‘di kalayuan, naroon ang isang malaking building na hindi pa tapos. Kung pagkukumparahin niya ang Isla Del Sol at Isola Bella, sa tingin niya, magkasingganda lang ang dalawang isla. Subalit kahit gaano man kaganda ang islang iyon, pakiramdam niya Paige, isa iyong hawla.

Puno ito ng white bead's na s'yang nag bibigay ng ganda at kinang rito, sa tuwing mag re- reflect sa liwanag na dala ng mga ilaw, sa buong paligid ng hall. Abot hanggang sa may bukong- bukong ang haba nito, at may mahabang slit sa kabilang side, kung saan lumalabas ang kabilang binti at hita n'ya, sa tuwing humahakbang s'ya. Na emphasize rin nito ang maganda, at perpektong hugis ng kanyang katawan. Nakadagdag rin sa kanyang taas, ang may dalawang pulgadang taas nang sandal's na kulay brown.

Agad namang sumalubong sa akin ang malamig na simoy ng hangin at ang napakagandang view ng Pearly White Beach. There were different lights and embellishments such as wind chimes that were made of sea shells that were perfectly attached along the branches of the coconut trees. The ambiance was indeed serene for an outing and time for relaxation. “Wow! Ang ganda ng lugar na ito, Baby.” bulalas ni Alas sa aking tabi habang bitbit ang aming traveling bag.

Sobrang nami-miss ko na siya. "Nandito na tayo." Nagulat na lang ako at napalik-mata nang magsalita si Greige. Napatingin muna ako sa labas ng sasakyan, napamangha ako sa aking nakikita rito. Isang white sand beach ang napuntahan namin. Di gaano mainit ang panahon kaya masarap sa pakiramdam malanghap ang hangin na nagmumula rin sa dagat. Bumababa na kami pagkatapos at si Greige na rin ang nagpresinta magdala ng mga gamit namin.