Wicked Smile Novels & Stories

Bakit pakiramdam ko para akong bibitayin? Nasa may sala palang sila ng villa ay nakita na niya ang pigura ng middle-aged ng babaeng mukhang kanina pa nakaabang sa kanila. Nakangiti ang mukha ni Tita Astrid--like she was really happy to see her. Was she faking that smile? But she was a photographer and she could definitely discern a genuine smile from a fake one. Mukhang napakatotoo ng ngiti nito. Tita Astrid even looked so radiant na para bang naging napakaganda ng mga nagdaang taon para dito.

Agad siyang ngumiti sa akin at kumaway nang makita niya ako. Kahit pinapainit at pinapasakit ng babaeng toh ang ulo ko palagi... siya rin ang nag-iisang taong nagagawa akong pangitiin dahil sa mga kalokohan niya at dahil na rin sa ngiti niyang palaging abot sa mata niya. Her beautiful smile is like a virus. It's infectious. When she smiles... everyone can't help but smile as well.

Nag-pi-picture din siya at ilang mga video siguro. "Mahal, paano ba 'yan? Tapos na me..." pantutuya ko sa kaniya sabay abot ng mic. "Then, sa 'kin na ngayon ang spotlight," tugon niya sabay kuha sa 'kin ng micropono. Aba, naging seryoso siya bigla. Tumayo siya sa kaniyang kinauupuan at nilagay 'yung numero ng kaniyang kakantahin. Pagtingin ko sa screen, With a Smile by Eraserheads ang kaniyang kakantahin. Nang magsimulang tumugtong 'to, napatingin tuloy ako sa suot kong crop top.

“Nakikiusap ka ba sa akin or nang-iinsulto?” He smiled—hindi iyong nang-aasar na smile at mas lalong hindi iyon smirk—and it made my heart go crazy and wild. Bahagyang umaliwalas din ang gwapo niyang mukha at natawa siya. “But I really think you’re a brat, though or am I wrong?”

nagbibiro kong pahayag at inalog pa ang ulo nito. He caught my hands and pinched my nose. "I don't know that guy. Who's that, huh?" I smiled. "Ganiyan. Smile more often. Kanina ko pa iyan hinihintay. You look more beautiful when you smile." Namula ako sa sinabi nito. "I won't say na binobola mo lang ako dahil alam kong maganda talaga ako." Ngumisi si Maverick. "That's the Femella I know. How are you feeling now? Still cold and scared?"

Pinasok niya sa dalawang bulsa niya ang kamay na hindi manlang inaalis ang tingin niya sakin. "Are you still mad?" he softly questioned me. His question made me smirk. "Why. I don't see a reason to get mad at you Yuri right?" I sarcastically told him and shows my fake smile. I saw how his face started to get dark. I maintain my fake smile. "Stop that your fake smile or I might reap it out of your face," he said while gritting his teeth. I just rolled my eyes and remove my fake smile. "I think the party is over. You may leave now" I told him and maintained my straight face.

Pero nang marinig niya ang pangalan ni klea— agad siyang tumigil. Agad siyang lumayo. Agad siyang umalis. Unti-unting nawala ang init sa pisngi ni avianna. Ang pamumula ng mukha niya ay naglaho, parang apoy na unti-unting pinatay ng malamig na hangin. Napangiti siya nang bahagya. Pero hindi iyon masayang ngiti. Isang **self-deprecating smile**.

pagbawi ko sa naunang sagot. "Really?" lumiwanag ang mukha niya. Hindi ko maiwasang mapangiti. Parehas sila ng ugali ni Lilac. Madaling magbago ng mood. "Why are you smiling?" tanong niya at ngumuso ulit dahilan para mapatingin ako sa natural na namumulang labi niya. "Is that just a joke?" "Stop pouting!" reklamo ko na lang. Hays! He's hot but cute at the same time! Basa pa ang buhok niya kaya sobrang lakas ng dating pero ngunguso lang siya sa akin na parang bata? That's illegal, Mr. Smith!

"Don't worry, ako na ang gumawa ng paraan para sa sarili kong imbistigasyon. I hired a P.I. para sa ikakatahimik mo. Now, muli kitang tatanungin. Are you willing to listen my side. Para maliwanagan ka sa lahat ng mga ilang nangyayari? Nag-angat ako nang tingin at sinalubong ang seryosong mukha ng lalaking kayakap ko. Pagdaka'y dumako ang aking mga mata sa mga labi nito. I'm out of words. Palibhasa'y, nakakatuksong hagkan ang mapag-anyayang mga labi nito. "Kiss me, please?" I beg him. Damn it! His teasing smile sends shiver inside my whole being. His seductive evil smirk sends an exciting feeling on my flesh.

Hinawakan nito ang buhok ko at hinawi ang ilang hiblang tumatabon sa mukha ko. “What a wonderful gift you are...” he whispered, and bend his head to close the gap between our faces. Naamoy ko ang mint sa hininga niya. He was so close and familiar. I never felt this welcoming warmth from any other man not even with Hyden. Ipinulupot ko ang braso sa leeg nito. “Kiss me,” I begged. Sumilay na naman ang ngiti nito sa labi. He was so handsome when he smile. I can't get enough of that.