Witty Jokes Tagalog Novels & Stories

Pagsakay ko sa joke niya, "Ang galing ng suggestion mo ah." "Hoy! Ano ka ba?" Nanlaki yung mata niya, "Nagjo-joke lang ako, masama kaya yun." Napailing ako, "Alam ko namang nagjo-joke ka lang, sanay na ako sayo." "Naka-move on ka na ba?" Parang gusto kong matawa sa tanong niya, "Move on? Hindi naman siguro agad-agad mangyayari yun." "Pero parang okay ka na kasi."

tawa ni Tukmol “Mananapak talaga ako lalo na kung desrve naman ng sasapakin ko” saad ko na ikinangisi niya “Palaban talaga tong honey ko, pakiss nga!” biglang sabi nito kaya natigilan ako at sinamaan siya ng tingin “Joke lang, para ka ng papatay sa tingin mong babae ka! Babae ka ba talaga?!” saad pa nito, pero di ko na siya kinibo at inirapan lang siya.

CHAPTER 112 "Puro ka naman kalokohan, Ninong! Kakagising mo pa lang pero 'yan na agad ang nasa isip mo! Magpagaling ka nga muna tsaka natin malalaman kung totoo 'yang sinasabi mo," naiinis na sabi ko. Ang hilig manira ng moment nung mga bastos niyang jokes! Para na tuloy akong tanga na nakangiti pero nagpupunas ng luha.

Prettyprincess: Joke lang po mga Kuya. Bye muna may gagawin pa ako! Babooosh! Hindi ko na hinintay na pagalitan nila ako. Dali-dali akong umalis sa gc namin. I was cursing myself, when I realized the foolish joke I made. For sure, mapapaisip ngayon ang mga kapatid ko. Baka lalo nila akong paghigpitan or worst baka awayin nila si Atticus.

"Ano?" "Eh 'di, pointless." Natawa siya sa corny na jokes nito. Pwede na rin. "Again may isa pa." "Sige, ano naman 'yon?" "Kapag 'di mo mahulaan ang sagot, hahalikan mo 'ko sa lips pagdating natin ng bahay." "Ano!" Ang lakas ng halakhak nito. "It's a deal." "Basta hindi mahirap, ah?"

Nabasag ang bote at nasugatan ako ng bigla akong napaluhod sa harapan ko. Is this kind of a joke? "Ang sabi mo next week pa, bakit hindi mo sinabi sa akin." halos wala ng boses ang lumabas sa akin. Yumuyogyog ang balikat ko dahil sa pagpipigil na umiyak. "Sabi mo sasabihin mo sa akin, pati ba ikaw galit na din sa akin?" puno ng hinanakit kong bulong sa hangin. "You know I've been through a lot, pati ba ito ipagkait niyo sa akin?"

Ubos na ubos na ang karaniwan kong lakas. Si Lira, na napagkamalang kalungkutan ang pagkapagod ko, ay sinubukan akong pasayahin sa elevator. "Gusto mong makarinig ng joke? Isang lobo ang nalungkot pagkatapos makipag-break. Habang nanghahanap ng pagkain, dumaan siya sa isang kubo at narinig ang isang amang sinasabihan ang umiiyak niyang anak, 'Kung hindi ka titigil sa pag-iyak, itatapon kita sa labas para pakainin ang lobo!' Naghintay ang lobo buong magdamag, pero walang lumabas. Pagsapit ng umaga, ang nadismayang lobo ay bumulong, 'Ang mga lalaki ay talagang sinungaling!'"

Sa halip na matawa ay bahagyang napataas ang isa kong kilay, “Ginagawa mo bang joke yung name ko?” may katarayan kong sambit, inirapan ko siya dahilan upang bahagyang kumunot ang noo niya, “It means laya na, ang hirap namang magjoke sa'yo” naiinis niyang turan ngunit parang balíw lamang akong tumawa. Ang Corny! Bakit kasi ga'non siya magjoke?!

"It won't hurt if we'll do it right. Nagtitiwala ka naman sa 'kin, 'di ba?" Bumagsak ang panga ni Luke. Nag-init ang kaniyang tainga. Mahina siyang tumango. Para siyang hihimatayin sa hiya subalit alam niyang hindi na bago ito kay Logan. Madalas siyang magkaroon ng kahangalan sa buhay na hindi mapigilan. "Oo naman. Pasensya ka na! Na-e-excite lang ako."

“Magkano ‘to?” “Sampung libo.” “Ano? Sa tiyangge lang nabili, sampung libo?!” napapamulagat na sambit ko. “Joke lang!” sabay tawa nya nang malakas. “Pinapatawa lang kita. Masyado kang seryoso eh.” “Sorry ka, kasi hindi ka nakakatawa,” irap ko na nanunulis pa ang nguso, wala talaga ako sa mood ngayon makipagtawanan sa mga corny jokes na binabato nya.