Woke Up Like This Mga Nobela at Kwento

CELESTINE'S P. O. V I woke up the next day feeling lost. Kung hindi pa dumagundong sa mismong tapat ng tainga ko ang alarm ng cell phone ko, siguro ay hindi pa ako magigising. Bunga ng gulat at pabalikwas pa akong napabangon. Pero hindi nagtagal ay kusa rin akong bumalik sa pagkakahiga ko. I even let out a painful moan after I felt my head seemed to spin.

Hindi ko na binalikan ang listahan ng mga kailangang bilhin para sa tindahan. Hinayaan kong lamunin ako ng pagod. At sa wakas, nakatulog ako. Maaga akong nagising kinabukasan, gaya ng nakasanayan. Hindi pa sumisikat ang araw pero gising na ang katawan ko. Parang may sariling alarm ang sistema ko—isang alarma na matagal nang naka-set mula nang maging nanay ako. Tahimik ang bahay.

Pagkatapos magpaalam ng kausap ay nagmadali siyang dumiretso sa banyo para maligo sa pinakamabilis na paraan na magdudulot pa rin ng kalinisan at kaginhawaan sa natutulog niyang katawaan. She sighed after putting her clothes on. Her body wants to protest, she is on her day off! Day off means whole time rest for her. Here she thought it will be also free from her duty. Who is she to oppose? She must used to this and yes, she already adopted her new normal life but she assumed it will not be today because last night was their parents wedding anniversary, she exhausted from last night obligations, and before partying she finished all her works, from written reports to her actual missions. She

Dahil lang ba sa kalasingan kaya ako nakakarinig nang kung ano-ano? Sumiksik ako lalo sa katawan ni Arc at tuluyang natulog. Kinabukasan ay nagising ako sa kama. Nakabalot pa ng kumot ang buong katawan ko. Wala si Arc sa tabi ko kaya bumangon ako kaagad pero agad ding napahiga. Nasapo ko ang aking ulo dahil parang pinupukpok ito ng martilyo. “Shit! Hangover,” I muttered.

I woke up feeling heavy and weak. Pinagpapawisan ako kahit nilalamig at giniginaw ang katawan ko. Ang init ng mga mata ko. Hindi ko alam bakit ako emosyonal at naiiyak. Sinubukan kong bumangon pero hindi ko magawa sa panghihina. Nasa loob ako ngayon ng isang kuwarto. I tried to speak but no one's around.

They seem to be excited for me. At sa planong kong mag relax muna, hindi ko namalayan nakaidlap na pala ako. I wake up to the sound of music. Familiar music coming from nearby along with a shower seem to be running. I let out a groan before I rolled over the bed. I try to open my eyes to see the TV on and the surroundings being bright. For a moment I found myself staring at the TV as the lyrics of the song got in my head. Who wants to sleep in a city that never wakes up

I lay myself on the bed as I cried myself to sleep. -- I woke up feeling groggy and my eyes were sore. I am still wearing the same clothes I wore last night and my head is throbbing like hell. Inilibot ko ang tingin ko sa buong kuwarto at napansin kong ako nalang ang nandoon. I looked at my phone and my mouth formed an awe when I saw what time is it. Jusmiyo, 9 AM na. I cried myself to sleep last night. Halos hindi na nga ako makahinga ng maayos sa kakaiyak. I'm too broken to process things right now.

Where am I? Bumaling ako sa gilid ko. Mataas na ang sinag ng araw na tumatagos sa bintana. Sinubukan kong bumangon pero nakaramdam ako agad nang pagkahilo. Awtomatikong napahawak ako aking ulo at agad na nagtaka nang mahawakan ang benda mula ro’n. Ano’ng nangyari? "Oh!" bulalas ng isang babaeng pumasok sa kwarto at agad ding napahinto, "You're finally awake!"

JANE'S P. O. V Gaya ng kanina ay muli akong nakaramdam ng kakaibang sensasyon. Pakiramdam ko ay pagod na pagod ang buong katawan ko kahit ang totoo ay nakahiga lang naman ako at nagpapahinga. I felt this the very first time earlier when I first woke up on wherever I am. But I felt it again when I woke up after I fall asleep because of some sort of medicine the doctor put in my system.

Aalis na siya ngayong araw, at magpapakalayo. Kaya medyo kinakabahan siya pagkatapos magising, at tahimik na naglakad patungo sa pinto upang tingnan kung umalis na ito. Nang buksan niya ang pinto, nakita niya si Zeus na nakasuot ng quick-drying sportswear. Marahil ay bagong balik ito mula sa isang umaga ng pagtakbo, at ang kanyang muscular na katawan ay sumasabog ang malakas na male hormones. Napakagwapo nitong tingnan. Nang magtagpo ang kanilang mga mata, sobrang nerbiyos siya at mabilis ang kanyang paghinga. "Bakit hindi ka pa umalis?" Naramdaman ni Zeus na kakaiba ang kanyang ekspresyon, kaya't bahagya itong tumingin sa kanya ng ilang beses, "Alas-siete pa lang ng umaga."