Novel & Cerita Workmate Quotes

wala sa sarili na tanong n'ya sa kapatid. "I am! Masayang kasama ang mga worker. Walang dull moment sa kanila kaya mas gusto ko silang kasama kaysa mga tao sa opisina lalo na ang boss," sagot nito at lumapit pa sa kan'ya at ibinulong na parang timang ang salitang boss. At tama nga ang kan'yang hinala. Palaging nasa site si Axle dahil ayaw nitong palaging nakikita ang ama sa kanilang kompanya.

"You have to fight through some bad days to earn the best days of your life. So keep your head high, your chin up, and most importantly keeps smiling, because life's a beautiful thing and there's so much to smile about." Pagkatapos niyang sabihin iyon, pinalakpakan siya ng mga kasama ko. "Wow! Puno ka naman pala ng words of wisdom! Mahilig ka siguro magbasa ng mga books?" saad ni Maki. "Mahilig, pero kasi 'yong quotes na 'yon nabasa ko lang d'yan, oh!" sabay turo ni Sining sa pader na may nakadikit ngang quotes for life.

I'll just sit here, while being judged by my workmates. Dumaan kasi iyong dalawang babae na ilang beses ko nang nahuling pinag-uusapan ako. Until now, I didn't know their names. Nang dumaan sa gilid ko ay tila sinadyang magpasaring ng isa. “Hindi na lang sana nagtrabaho kung palagi ring a-absent,” wika ng isa. “Tapos nagpapakita pa talaga rito,” gatong naman ng isa.

Takot naman pala mawalan ng trabaho tapos kapag maka-tsismis at maka deadma sa akin, wagas. "Ikaw ang tinatawag ni Boss kaya ikaw ang dapat na pumunta sa kanya. BAka naman kasi palpak ka kaya mainit ni Boss sa iyo." nakaingos na sagot ni Susan sa akin. Hindi pa rin papigil ang bruha. Sabununtan ko kaya tutal naman malakas ako kay Lucian. Kung sakaling manabunot ako ng kasamahan ko sa trabaho, hindi naman siguro ako sisisantihin ni Lucian eh. Friends na kaya kami at inaalagaan niya ako ngayun.

Mabuti na lang talaga ay hindi na ako sinama at kung hindi ay sira agad ang araw ko. Hanggang sa dumating na pala ang lunchtime at inaya ako ni Maria sa isang fastfood chain pero tumanggi ako dahil gusto kong tapusin ang report na ginagawa ko. “Ikaw talaga, paano ka magka-jowa niyan? Napaka-workaholic mo. Ang dami ng nagpapalipad hangin sa’yo. Ang ga-gwapo. Kung sa akin lang may gusto ang mga ‘yo’n ay sinunggaban ko na kahit walang ligaw ligaw.” Natatawang sabi naman ni Maria.

sagot niya kaya napangiti naman ako dahil paborito ko rin naman ang Pad Thai. “So, Kamusta ka naman?” tanong niya sa akin while waiting for our food “Okay naman! Masaya naman ako sa work ko.” sabi ko dito “ Eh ikaw? Kamusta? Buti naisingit mo pa ito sa busy schedule mo.” “Sinabi ko naman na basta para sayo, I will definitly make time. Isa pa may mga tao naman akong katuwang sa pagpapatakbo ng business.”

Usal ng aking isipan. "How are you now? Ohhh, from the past five years you are still with Ken. Best friend forever stick together?" Andie's said with a smirk smile. "I am working here Ms. Soqueto," sagot ko sa kaniya. "Ohh...really? We're the same. I am here because i am one of the share holder of his company. So meaning we will see each other again," aniya na hindi nawawala ang nakakainis nitong ngiti.

“Hindi mo naman kasi kailangan magtrabaho at kung gusto mo pwede naman dito sa company.” Tinaasan ko naman siya ng kilay. “Napag usapan na natin ‘yan, ayaw ko dito. Kasama na nga kita sa bahay pati ba naman sa trabaho.” natatawang saad ko. “Ang sabihin mo mas gusto mo pang kasama sa trabaho ‘yong Marcus na ‘yon!” Mas lalo lang akong natawa dahil sa sinabi niya. “May nakakatawa sa sinabi ko Agatha? I’m serious here.” inis na turan niya.

Naramdaman kong ang aming relasyon ay nagsisilbing inspirasyon para sa kanya, at maaaring maging maganda ang mga resulta nito sa hinaharap. Pagkatapos ng meeting, nagkaroon kami ng maikling usapan ni Mr. Martinez sa kanyang opisina. “Great job today,” sabi niya, habang inaayos ang mga papeles sa kanyang mesa. “I appreciate your hard work and dedication.” “Thank you, Sir,” sagot ko, nagbigay ng isang ngiti. “I’m glad to be a part of this project.” Tumingin siya sa akin ng may kasiyahan. “I’m looking forward to seeing how this project turns out. And I’m also looking forward to spending more time with you outside of work.”

“Kahit malate ka bukas okay lang, maiintindihan ko naman yun dahil magkasama tayong dalawa or maybe you can rest for a day. What do you think?” “Siguro malalate lang ako, okay lang naman e saka baka mas lalo ng magtaka ang mga empleyado mo lalo na sa pakikitungo mo sakin. Ang pinakaayaw ko sa lahat ay nasasangkot ako sa away mag-asawa, hindi ko binalak na maging kabit balang araw.” Hindi naman ako sinisiraan ng mga iba kong kasamahan sa trabaho. Actually, mas mabubuti pa yung naririnig ko tungkol sakin kesa kay Camilla. Ang pangit kasi ng ugali niya, hindi marunong makisama.