Workmate Quotes Novels & Stories

Usal ng aking isipan. "How are you now? Ohhh, from the past five years you are still with Ken. Best friend forever stick together?" Andie's said with a smirk smile. "I am working here Ms. Soqueto," sagot ko sa kaniya. "Ohh...really? We're the same. I am here because i am one of the share holder of his company. So meaning we will see each other again," aniya na hindi nawawala ang nakakainis nitong ngiti.

“Hindi mo naman kasi kailangan magtrabaho at kung gusto mo pwede naman dito sa company.” Tinaasan ko naman siya ng kilay. “Napag usapan na natin ‘yan, ayaw ko dito. Kasama na nga kita sa bahay pati ba naman sa trabaho.” natatawang saad ko. “Ang sabihin mo mas gusto mo pang kasama sa trabaho ‘yong Marcus na ‘yon!” Mas lalo lang akong natawa dahil sa sinabi niya. “May nakakatawa sa sinabi ko Agatha? I’m serious here.” inis na turan niya.

Sawang sawa na ako sa meeting na iyon, naghihingalo na akong makalabas kaagad sa kwartong iyon. Mr. Smith... Gusto kitang batiin muli. Palagi kong alam na ang iyong trabaho dito sa kumpanya ay magiging mahusay, at ginagawa ko ang aking makakaya upang tulungan ang Panginoon sa buong paglalakbay na ito. Kung kailangan ako ng Panginoon sa anumang bagay, nasa iyo ako. Naabutan ako ni Mattew habang sinusubukan kong bumalik sa kwarto ko.

Pag bati ko ng may ngiti sa aking labi. Nakita ko na masaya ang mga tauhan ko kaya nag patuloy ako sa pagsasalita. “Kilala ninyo ako hindi ako mahilig sa mga long speech. Pero gusto ko magpasalamat sa inyo sa pagiging loyal sa akin at sa aking pamilya, lalo na sa aking kumpanya. Alam ko hindi pa tapos ang laban ko, pero sana manatili kayo dahil kayo ang dahilan din sa lahat ng ginagawa kong pag laban..” wika ko. Narinig ko ang samut-saring sagot sa akin ng mga tao ko kaya naman napa ngiti ako. “Now, mag enjoy muna kayo dahil bukas na ang totoong trabaho..” panapos ko at nag pasalamat ako.

At isa pa, sinundan ng isang emoji na halatang pilit pinipigilan ang tawa: And don’t scare your new coworkers. Napatawa ako, kahit mag-isa lang. Nag-reply ako, mabilis at maiksi. No promises. Sapat na ‘yon. Hindi kailangan ng mahahabang mensahe para maalala kong solid pa rin kami, kahit magkaibang mundo kami ngayon.

Naramdaman kong ang aming relasyon ay nagsisilbing inspirasyon para sa kanya, at maaaring maging maganda ang mga resulta nito sa hinaharap. Pagkatapos ng meeting, nagkaroon kami ng maikling usapan ni Mr. Martinez sa kanyang opisina. “Great job today,” sabi niya, habang inaayos ang mga papeles sa kanyang mesa. “I appreciate your hard work and dedication.” “Thank you, Sir,” sagot ko, nagbigay ng isang ngiti. “I’m glad to be a part of this project.” Tumingin siya sa akin ng may kasiyahan. “I’m looking forward to seeing how this project turns out. And I’m also looking forward to spending more time with you outside of work.”

“Kahit malate ka bukas okay lang, maiintindihan ko naman yun dahil magkasama tayong dalawa or maybe you can rest for a day. What do you think?” “Siguro malalate lang ako, okay lang naman e saka baka mas lalo ng magtaka ang mga empleyado mo lalo na sa pakikitungo mo sakin. Ang pinakaayaw ko sa lahat ay nasasangkot ako sa away mag-asawa, hindi ko binalak na maging kabit balang araw.” Hindi naman ako sinisiraan ng mga iba kong kasamahan sa trabaho. Actually, mas mabubuti pa yung naririnig ko tungkol sakin kesa kay Camilla. Ang pangit kasi ng ugali niya, hindi marunong makisama.

Nakakainis pa dahil pinapagawa pa sa ‘kin ang report breakdown nitong financial report, e hindi ko naman ‘to trabaho! I had to remind myself a couple of times of the reason why I am here. I should work. I am a worker. Kailangan maging kalmado ako. Kahit na pasabog na ako dahil sa head namin! A co-worker nudged me. “Bili ka nga doon ng kape. Mocha latte, anim. Cold.” Utos niya. I looked at him confused.

Hindi pa ako gaanong nakikilala ng mga tao dito, kaya't naiwan akong mag-isa sa isang sulok ng cafeteria. Habang nasa cafeteria, sinubukan kong magtanong sa ibang empleyado kung paano ang mga bagay-bagay sa opisina. Isa sa kanila, si Mark, ay nagbigay sa akin ng mga tips kung paano maging maayos sa trabaho. “Huwag mong kalimutang magtanong kung may hindi ka alam. Ang mga tao dito ay matutulungan ka,” sabi niya.

Bati sa akin ng mga mababait kong empleyado. "Good morning, how's your work?" masayang tanong ko sa kanila. "Nakakapagod pero worth it naman po." Ani ni Belly na barista ko. "Lalo na po yung sweldo," sabay tawa ng isang pilyo kong empleyado. Sobra kasi ako magpasahod sa kanila. Kaya siguro sobrang hardworking sila magtrabaho dito sa coffee shop. "Don't worry, malapit na ang sahuran." Wika ko at tuwang tuwa naman sila.