Worries Novels & Stories

"Eh, busy ka kasi tapos di na rin kita nakita kaya umalis na rin ako akala ko wala ka na dito." "I think I should hire a bodyguard." Hindi makapaniwala itong napatingin sa kanya. "Oy, ang OA naman ng bodyguard." "You're not familiar with this place what if you lost and something bad happens to you, I'm worried." Napanguso ito. "Sorry na, hindi na ako lalayo ulit." Ang pag-aalala niya ay agad natunaw dahil sa reaksyon nito. Kinabig niya ito at niyakap ng mahigpit. "I'm not mad, I'm just worried. Come, let's go where you want to."

Masaya sila oo, pero sa kabila ng tuwa nila may takot silang nararamdaman para sa kanilang kaibigan. "Hindi naman mahirap maging masaya para sa akin, di ba?" Wika niya na ikinatahimik nina Oheb, nagkatinginan silang tatlo dahil sa sinabi nito. "Look guys, ngayon lang ako sumaya ng ganito. Ngayon lang ako naexcite hindi dahil nagtop ako sa klase, hindi dahil makakasama ko 'yong idol kong surgeon, hindi dahil magiging magaling daw ako na doktor kundi dahil magiging tatay na ako. Yes, it was not my plan pero wala e, nandito na. Gets ko kung concern kayo pero paniwalaan niyo 'yong nararamdaman ko. Overthinking can kill you, guys. Ayaw niyo ba non, magiging tito na kayo ha?" Palipat-lipat siya n

Nandito na pala kami sa bahay. "Kanina ka pa tahimik." Puna niya. "Medyo masama lang pakiramdam ko." Pagdadahilan ko. "You should've told me, maaga sana tayong umuwi." "Okay lang, Dwight." He pulled me closer and kissed my temple. "You're making me worried always, babe." "There's nothing to be worried." "Kahit na. Syempre, hindi kita laging kasama. Marami rin akong worries. Sobrang ganda mo pa. You can't blame me for having these thoughts." Lumayo ako ng kaunti.

sabi naman ni Elisa. "Alam ko naman iyan. Pero iba ang pakiramdam ko. Kinakabahan ako na hindi mawari. Parang may something happen sa kanya," nag-aalala kong sabi. "Masyado ka lang paranoid, Shey. Relax ka lang. Huwag ka masyado mag-iisip ng kung ano-ano, okay? Gagawa ako ng paraan para macontact siya. Stop worrying too much," mahinahon na sabi ni Jorge.

He look surprise now. "Nazi, naririnig mo ba ang sarili mo? I am worried about you. I am not questioning you. Hinanap kita sa isla. My anxiety almost kill me, can't you see that I treasure you that much. Hahanapin kita kahit saan ka mapunta Nazi. Ayoko nang maulit at masayang nanaman ang taon dahil sa kapabayaan ko." Luamkad ito papalapit saakin. My system start panicking.

"I'm sorry for stalking you, Tali gusto ko lang malaman kung ok ka. I'm worried." Bakas pa rin sa gwapo nitong mukha ang lungkot at sakit. Mababanaag din doon ang pangungulila nito. Napansin din niya ang bahagyang pagpayat nito. "Kendrick, hindi mo kailangan mag-aalala. Life must go on whatever happened. Ang sarili mo ang intindihin mo. Look, napapabayaan mo na ang sarili mo and yet you keep on worrying about me." Bumuntonghininga siya. "Please, don't let yourself lost. Take care of yourself dahil nahihirapan akong makita kang ganiyan."

"No need to worry. I went through more worse than this." I slighlty pouted. "Fine." Tama nga naman siya. Imposibleng hindi pa siya nakakaranas ng walang tulog na araw dahil may-ari siya ng kumpaniya. It's just the human in me that I can't stop myself from worrying about other people especially when I know them.

First installation of A Wife's Grief Series WRITTEN BY MissteriousGuile A WIFE'S SORROW CHAPTER 13 ROSEGAIL'S POV Ako lang ba nakakapansin or Hera's not in her own self? Kanina pa siya aligaga na parang may nangyari. What's her problem? Kanina pa siya wala sa sarili, mula noong naghanap kami ng gown ganyan na siya. I really think something is bothering her.

agad kong sagot. “Did something happened?” Nakakunot noo n’yang tanong. “Are you worried? About me?” “Yes.” Natigilan ako at napaiwas ng tingin nang maramdamang seryoso s’ya, “I’m just nervous for tomorrow. That’s all.”

nalingon ko si mommy na nag-hysterical na sa sobrang pag-aalala. Namatay ang tawag ng hindi ko namamalayan, nilapitan ko si daddy at pilit na ginigising, maraming dugo na ang naubos sa kanya at pag mas tumagal pa ay mapapahamak na siya. “I-I’m okay, wife. Y-Yung anxiety mo, a-ano ka ba—” “Who would not worry! Stop worrying about me and keep yourself awake!” hindi alam ni mommy kung magagalit ba siya o iiyak sa pag-aalala.