Worthless In Tagalog の小説・ストーリー

Na lalong ikinahigpit nang yakap ko dito. At least merong tao na nakahalata. “Ano ba pinagsasabi mo? Mamimiss ko lang ang luto mo. Mga bunganga mo sa akin. Hahaha. Walang hulog-hulog nang loob sa amo mong baliw.” @Death Wish Hi sa lahat! Alam ako na ang makakapagbasa lang naman nito ay yung marunong umintindi ng tagalog. Ahahaha. So Nice to meet you all! Pa-REVIEW NA DIN PO.

Namuo ang isang nagagalak na ngiti sa mukha ni Vahlia, “Yes, I do understand you. It feels so great to have someone to talk to. I mean, someone I can speak with another language a—” “Are you saying it isn’t convenient to speak with each other using tagalog?” “Hindi naman sa ganoon,” sagot ni Vahlia sa bata. Nagpakawala ng isang ngiti bago muling nagsalita, “Iba ang sitwasyong aking kinasasadlakan, taliwas sa iyong iniisip kung ano man iyan. Hindi ko na nga alam kung nabibilang ba ako sa mundong ito.”

Gulo ‘to… Saka bakit ko naman pakakasalan ang babaing di ko naman kilala at nahulugan ng loob ko? @DeathWish

Hindi ko naman kayang tumakbo at gamitin ang kapangyarihan ko dala ng sobrang panghihina. "Joaquin! Qunioa! Quinoa! Joaquin!" With so many people shouting names, it's impossible for none of them to hear! Why are these wolves so deaf? Is this what I'm saying because they don't like to clean their ears! It's really like a dog! Ilang ulit kong sinigaw ang pangalan ng mga nilalang na iniwan ako sa pamamahay na ito. Kahit mawalan na ako ng boses kakasigaw, basta mailigtas ko lang ang batang nasa sinapupunan ko.

Mula rito ay dinig na dinig ko ang tawanan nila. "They're lovely, Mom, Dad. Sayang lang at hindi niyo na sila nahagkan o nakasama kahit sa sandaling panahon. I'm sorry kung nahuli ako... I'm sorry if I didn't make it, hindi ko nagawa ang promise ko sa inyo na poprotektahan ko kayo. Napakabilis ng mga pangayayari noong mga oras na iyon. Huli... huli na ako nakarating at hindi ko pa kayo agad nailigtas dahil marami sila."

I caressed his cheeks and I smiled, “Wala kang kasalanan. This is all my fault and ako ang dapat nga na mag-sorry sa’yo e kasi mas naniwala ako sa babaeng obsessed na obsessed sa’yo and I didn’t wait for you. Sorry kung bigla-bigla akong nagdesisyon. And …. I’m sorry that I doubt your feelings to me, sobra akong nag-overthink kaya nagawa ko ‘yun.” He smiled and spreads his arms wide open, “Come here, I missed you,” Right about that ay niyakap ko siya ng mahigpit na mahigpit. I missed him at napa-iyak ako sa tuwa dahil okay na kami. Hinagod niya naman ang likuran ko, “Shh, ‘wag kana umiyak. Ayaw na ayaw ko na umiiyak ka.”

Isa palang- "Alam niyo po? Nakatatawa po kayo, nakatatawa kayong tignan, na parang mga hayop na naglalampungan sa ibabaw ng akala ko noong malinis na kama, pero matagal na palang nadumihan. Anong akala niyo po sa akin? Tanga? Bobo? E, kung tutuosin nga. Kahit batang paslit malalaman kaagad ang katarantadohan pinaggagawa ninyo sa loob ng kwarto mo ma! Sabihan ninyo na akong walang respeto ma, pero sana isipin mo rin na isa kang imoral na ina! Imoral-"

paliwanag niyang wala namang kwenta. "Kaya ba pinagsabay mo kami? Kung na-bored ka sana ay nagsabi ka na lang ng totoo. Kahit masakit at least nagpakatotoo ka." Pinahid ko ang luha sa aking pisngi. Hindi niya lang ako sinaktan inapakan pa niya ang dignidad ko bilang isang babae.

tinitingnan niya ba ako kanina? "Pinagmamasdan kita kanina, hindi mo alam?" I shook my head. He licked his lower lip before letting go of my hand. Nawala ang init na naramdaman ko kanina mula sa mga kamay niya. My God! This ring's price is so high! It is worth a million! Hindi ko akalain na bibilihin niya ito! "T-This cost a lot. Pwede namang 'yong pinakamura na lang, 'yong worth thousands."

"What? You sick asshole!" Napalunok si Luke. Nag-iwas siya ng tingin huwag lang makita ang malaanghel na si Felix na nagmumurang tila kakalarga lang mula impyerno. "Lander, ayoko. Also, remove the bug in my car you mighty fucktard!"