Worthless In Tagalog の小説・ストーリー

“Kahihiyan na nga ang pagkabuhay mo, dadagdagan mo pa!” "You keep on defending this abhorrence! Wala siyang ginawang tama, Diego. Ni isa, wala! I shouldn't have agreed for her to take tourism. It's a disgrace to the family tradition! Everything she does is a disgrace. She, herself is a disgrace. An abomination. Bastarda!"

Mukha siyang galit pero mas gwapo siya kapag seryoso. "So, tell me? Sino ang may kasalanan sa ating dalawa?" I gritted my teeth. "Hindi ako nakikinig sa mga taong hindi worth it pakinggan." He laughed without humor. "So... Am I not worth it?" I gulped. "J-just fucking open my phone! Alisin mo ang password!" Napaatras ako nang humakbang siya ulit. "What if I don't? What if...gusto ko akin na lang itong cellphone mo?"

Baka ay nasa mali siyang katawan? “Hayaan mo na, Francis. I don't know what's with you—taking that girl from nowhere to here. Wala naman iyang ibinigay sa 'yo kung hindi sakit ng ulo, e!” sabat ng isang ginang. Hindi gusto ni Ana ang pananalita nit samantalang natutuwa si Mary Joy sa ginang. “You don't even know when will that freak Nastya come out and torture us all again! Paano kung mapeste ulit tayo ng baliw na 'yan oras na ma-'stress' siya? Damn, that dirty girl even know what's the word 'stress', hmn? Akala ko'y lahat ng nasa putikan na nakatira, hindi maarte at mapagsumikap! Stress, my ass!”

tanong ni Noelle na hindi maitago ang disappointment "Wala akong sinabing ganun. Don't take it literally dahil alam mo kung ano ang tunay na nangyari at sana maunawaan mo ang ibig kong sabihin," paliwanag n'ya. "It's okay. We can't waste time just to blame who is at fault. Maybe you are right. Siguro nga mali ako at tama sila at some point or vice versa, hindi ko alam. Nahihibang na ako, I'm sorry!" sagot ni Noelle na masama ang loob.

"Bahala ka at huwag kang umasa na papapasukin kita rito." Hindi ko na ito narinig na sumagot pa. Hinayaan ko na lang ito na baka umalis na rin at napagod na rin. Hindi ko talaga naiintindihan ang ugali ng mga mayayamang ito. Anong akala nila dahil mayaman sila nakukuha nila lahat ng gusto nila? Hindi naman yata tama.

As they scold me pinipigilan ko rin ang luha na nais kumawala sa aking mga mata, nakayuko lamang ako habang nakikinig sa mga masasakit na salita na bina ato nila sa akin, They keep on telling in my face that how they regret they had me, because I am a dissapointment, worthless, useless,. "Ngayon, kung sana nakinig ka sa amin ng daddy mo sana si Zayn na ngayon ang mapapangasawa mo but you did not! At dahil diyan naging dissapointment ka sa amin, you are worthless child,how I wish na sana hindi nalang ikaw ang anak namin, because you are worthless, do you hear me?. WORTHLESS." Mom keeps on saying in my face and I had enough.

This is work of fiction Prologue “Carizza, sama ka? ” tanong ni Kisha sa akin. “Saan naman? ” tanong ko pabalik. “Nagkakagulo raw sa labas te, may mag-asawa kasing nais bumili ng babae at hindi naman pumapayag si boss” sagot ni Kisha na kinataka ko. VWFS which means virgin wife for sale. The business is legal and it's operating all over the world, hindi naman siya sapilitang pagbebenta the both sides are agreed to the terms and conditions.

Xyrius' POV HE pinched the bridge of his nose. Sumasakit na naman ang sentido niya sa kakaisip ng mga problema. Na sa loob na siya ng kotse niya sa backseat dahil wala pa siya sa mood mag-drive. Isinandal niya ang siko sa bintana at pinaglaruan ang mga labi. Iniisip niya ang sinabi ni Giselle sa kanya. "Fuck..." mahinang mura niya sa sarili.

She knows what i mean. I heard her signed. "Sabi ko naman kasi sayo hiwalayan mo na iyang hayop mong asawa. Hindi ka magiging masaya sa piling niya. Magdudusa ka lang sa mga kamay niya. I know, it's hard at first lalo na at mahal muna siya pero stop torturing yourself. He is not even worth it," may inis sa boses nitong wika sa kabilang linya.

“B-bakit ako? Wala naman akong halaga…” Ngumisi ng bahagya ang lalaki, pero malamig at puno ng misteryo. “Value is not always seen, Laura. Sometimes, it is decided. And I decided… you will stay.” Parang napako ang mga paa ni Laura. Gusto niyang sumigaw, gusto niyang tumakbo, pero parang natuyot ang kanyang lakas. Sa isip niya, ang mukha ng kanyang ama ang bumabalik-balik. Ito ba ang kapalit? Ito ba ang halaga ng kanyang buhay?