Wretched In Tagalog Novels & Stories

"Gagamitin? Wright, ikaw ang gumamit sa kanya nang limang taon. Itinago mo siya na parang kahihiyan, habang ako? Ako ang nagbigay sa kanya ng lugar na safe, ng proteksyon na hindi mo maibigay. At ngayon, dahil nawala siya sa'yo, desperate ka na? Pathetic." Ang salitang "pathetic" ay nagpasabog sa galit ni Wright. Sinubukan niyang buksan ang gate nang malakas, ang katawan ay nanginginig sa sobrang pwersa, ang sigaw ay naging malakas ulit. "Ilabas mo siya! Sophia! Sophia, narinig mo ba ako? Mahal kita! Sorry sa lahat! Bumalik ka na!"

Nakakagalit pa naman ang singaw. "How dare you! Such a poor, walang breeding na babae lang ang papalit sa pwesto ko? I can't accept that. Look at yourself in the mirror bitch. Masyado kang mataas kung mangarap mag-iingat ka masakit bumagsak nakakamatay."

tugon n'ya. "Who gave you the courage to do this to us? " hamon nito. "I am just a Zaragoza. Wala akong tinitingnan na pangalan, it's just so happen na naging biktima ako at ang pamilya ko ng mga kagaya ninyo ni Don Mondragon," sagot n'ya. "Ang lakas mo magbintang, kaibigan. Mag-ingat ka!" banta nito.

“Tres, ibig sabihin niya ay Treasure or ang Pangatlong tagapagmana ng Silverio?” Umiling si Liliana. “No, not like that.” saka siya tila nag-isip. “Ang ‘Tres’ na inimbento kong pangalana ay galing sa salitang Trash– Trash na ang tagalog ay basura. Ang basura ng pamilyang Silverio, na nangangahulugang ang inihakot mo ay mga basurang iniwan ng iba at mga basurang hindi na kailangan. Tingnan mo, ang ganda ng tunog, hindi ba?”

Napangisi siya bigla sa sinabi ko pero ramdam ko pa rin ang inis niya. “You know the word slave pero pardon hindi mo alam? Are you kidding me?” Hindi makapaniwalang sabi niya. “Mukha ba akong nagbibiro? Syempre nababasa ko sa ibang bagay ang slave kaya alam ko!” Napatigil kaming dalawa sa pagsagutan at masamang nagtitigan. Akala mo ba papatinag ako sa 'yo porket apo ka ni Lolo. No not, never.

Ganoon na ba talaga ang galit at poot na nararamdaman niya sa'kin? A- akala ko'y unti unti na iyong nabubura. Lalo pa't kagabi ay may pinagsaluhan kami. Nanlumo ako,alam kong parusa lamang iyon. Walang ibig sabihin ang nangyari kagabi. WALA. "Clean that mess and leave!". Bahagya pa akong napalundag ng muli itong sumigaw. Dali dali kong pinulot ang mga bubog na nagmula sa basag na platito at baso. Kumuha na rin ako ng basahan upang malinis at tuyuin ang basang sahig na galing sa nagapong tsaa.

Isinubsob nito ang mukha sa leeg niya at doon umiyal ng umiyak. Amoy alak ito pero wala siyang pakialam. Nasulyapan niya pa ang tatlong bote ng alak na wala na ring laman. "Xyrius! Xyrius, I'm sorry... I'm sorry..." iyak nito. "Hindi na kita aawayin, hindi na ako m-magagalit kapag dina--dalaw mo ang anak mo... B-Basta wag mo lang akong iiwan. Tatanggapin ko lahat, lahat-lahat basta wag mo lang akong iwan, please... Hindi ko kaya, hindi ko pala kaya..."

biglang tawa ng mokong " Umalis kana nga dito! ". iritang ani ko " Ouch!grabe ka naman dude! ". Acting nitong tinamaan Talagang may tama siya! Pero sa Ulo! " I don't care!get out! ". maawtoridad na utos ko " Dude naman ". He pouted " Aalis ka o ". kinuha ko ang baril ko sa desk ng mesa ko at ikinasa ito

Dahil sa pagkabigla ay hindi na nakapalag ang dalaga ay hinayaan na lang na mapahiga siya dito. Mabilis na pinatong ng lalake ang tuhod niya sa ibabaw ng sofa sa tapat ng nakabukang hita ng dalaga, “tell me, Danica… Did you know what sponsor means sa isang katulad mo na artista na kailangan na kailangan ng tulong?” Mahina ang boses nito na para siyang inaakit. “You offering yourself as their prostitute, now tell me, are you going to accept my sponsorship and willing to be my prostitute hm?”

"Bakit ka natatakot?" "Sabi kasi nila pag sobrang saya daw, kasunod nun ay sobrang lungkot naman." Paliwanag ko. Kinuha nito ang aking kaliwang kamay at marahang pinisil. "Don't overthink wife. Happiness is a choice. Minsan ang tao lang ang napapakumplikado ng sitwasyon. Overthinking makes things complicated." Ngumiti ako at muling tumingin na lamang sa daan.