Wretched In Tagalog Novels & Stories

Wala akong pera! "Teka lang!" Bago pa sila lumingon, ay kumaripas pa sila ng takbo para hindi ko sila maabutan. Grabe! Iniwan na nga nila ako sa mayabang na 'to, tinakbuhan pa nila ako. Nakita ko ang ngisi ni Vrake nang makita niya akong nakabusangot ang mukha. "Oh? Ba't ka ngumingiti diyan?" "Ang panget mo talaga lalo na kapag naiinis ka."

Pumutok ang gilid ng kanyang labi, at nalasahan niya ang dugo mula doon. “Tumahimik ka!” sigaw nito, nag-echo ang kanyang boses sa mga pader. “Isa kang walang kwentang basura, at ang pera ng asawa mo lang ang dahilan kung bakit ka pa nabubuhay ngayon.” Dinuro ni Emerald ang dugo sa kanyang bibig, at matalim siyang tumingin dito. “Isa kang duwag,” sabi niya, mababa ngunit matapang ang boses. “Nagtatago ka sa mga pananakot at kasinungalingan. Pareho lang kayo ni Emerose, pathetic!”

Hindi maintindihan ni Lemuel kung sino nga ba ang tinutukoy ng dalaga; hindi malinaw para sa kanya ang sinasabi nito. “I don't understand, what is yugyugan?” Tanong pa niya. “Ang hirap mo naman kausap! Yugyugan na lang, hindi mo pa alam, yugyugan in English is make love. Pero dahil nga lasing ako that time at hindi ko maalala ang nangyari, e hindi make love yon, raped yon!”

"Bakit ba Pet ka ng Pet? lakas ata ng tama mo. " "for you yes. And I love calling you like that. it's like, I own you. So be a loyal Pet to me. para iwas punishment. " "Nag-w-wattoad ka ba? Mala-W*****d kasi atake mo eh. " "what? what's w*****d? is that a food? " "tsk... Gaya ng sabi ko. kailangan ko ng Kontrata, This is Abduction! This is Elegal! Kinidnap mo ko and....You Raped me! "

Sarap hawakan no'ng abs! "I'm done. Maliligo ka din ba?" Napatigil naman ako sa pagpapantasya sa katawan ng mala adonis na katawan sa harap ko ng biglang magsalita ito. Kingina. Nahuli pa ata akong naglalaway sa katawan niya. Baka ano pa ang sabihin nito. Ghaaad. Nakakahiya ka Leah! Kiringking kang babaylan ka!

A slut. This isn't the first time that someone talked ill to me. Sanay na ako, pero sa mga oras na ito ay hindi ko naiwasan na makaramdam ng kaunting sakit at kahihiyan. Maybe because this time, isa talaga akong malandi. I lured him.

"Your cheap car? I think, your car cannot be fixed anymore. Mas bagay siya sa junkshop." Pagkasabing-pagkasabi niya nung 'junkshop' ay PAK! Kaagad na dumapo ang kanang palad ko sa pisngi niya, Sa maganda pero gago niyang pisngi. Walang modo itong kausap ko eh kaya dapat lang na sampalin para maturuan ito ng leksyon.

Pilit siyang gumapang palabas noon at pikit matang iniwan ang inang hindi na humihinga. Gusto niyang mabuhay noon hindi para sa sarili kundi para sa ina. Sa murang edad noon, gusto niyang ipaghiganti ang pagkamatay nito. Parang nasusunog na rin ang puso niya noon habang kumakalat ang apoy sa paligid dahil sa pagkawala ng ina. Ang bantay noon ay wala na ring malay at nakita niyang pinalo iyon ni Romana sa ulo gamit ang malaking kahoy bago ikinalat ang krudo sa paligid at sinindihan. Hindi niya nagawang iligtas ang isa pang batang nakatali noon sa upuan dahil nanghihina na rin siya. Tama lamang na nasa pintuan na siya noon nang may mahulog na kahoy at tumama sa kaniyang ulo.

paliwanag niyang wala namang kwenta. "Kaya ba pinagsabay mo kami? Kung na-bored ka sana ay nagsabi ka na lang ng totoo. Kahit masakit at least nagpakatotoo ka." Pinahid ko ang luha sa aking pisngi. Hindi niya lang ako sinaktan inapakan pa niya ang dignidad ko bilang isang babae.

Napakapit naman ako sa bakal dahil sa bilis n'yang magpatakbo. "Dahan-dahan, baka madisgrasya tayo!" paalala ko dahil sa isang maling galaw ay pwede kaming mamatay. Sa halip na pansinin ako ay mas lalo n'ya pang binilisan ang pagpapatakbo. Napakapit na lamang ako ng husto. Pumasok kami sa isang gubatan, masyadong masukal ang paligid at maputik kaya naman halos tawagin ko na ang lahat ng santo at nagdadasal na sana buhay pa kami pagkatapos nito.