Wrong Turn 3: Left For Dead の小説・ストーリー

Special Chapter Third Person POV Lumipas ang maraming taon at naging masaya at tahimik ang pagsasama nina Vince at Safara. Sa kabila ng mga pagsubok at hindi pagkakaunawaan noong nakaraan, unti-unti nilang naitayo ang isang pamilyang puno ng pagmamahalan, respeto, at pagkakaintindihan.

Magkasalikop ang mga kamay niya at bumulong sa sarili niya. Isang ingay ang maririnig mula sa pinto. Isang katulong ang nagsama ng grupo ng mga lalakeng nakauniporme. Pinalibutan nila ang lugar kung saan ako namatay. Wala silang nakitang kahit na ano. Namatay ako sa natural na paraan. “Anong nangyayari dito?” pumasok si Gary sa bahay, matindi ang ekspresyon. Kita din ang iritasyon niya.

Kaya hayun, inuulit ko. I made sure the door is locked when I left the office. Mabuti na lang talaga at simula nang maipaayos ni Brandon ang kotse ko sa talyer ay hindi na ito tumirik. Hindi ko alam kung ano’ng ginawa niya pero todo ang pasalamat ko. Iyon nga lang, kung masira uli ang kotse ay kay layo ng Quezon para magpaayos sa shop nila. Balak kong bumili ng medyo bagong kotse kapag nakaluwag. Okay na iyong three-year-old, hindi ko kailangan ng bago bukod sa hindi ko rin afford at ayaw ko nang may hinuhulugan.

He was shaking himself but never had his hold on her loosen a bit. "Wow! Hindi ko alam na may darating palang guest." Pete's dark mocking voice grabbed her attention. Nang iangat niya ang tingin ay nagkasalubong sila ng titig ng hawak nitong Magnum gun. It was only then that she realized how the three of them looks while standing there. Nakatutok sa ulo niya ang de-rebolber na baril ng nakaputing lalaki. Pete was barely standing with his bleeding shoulder, nakasandal ang likod nito sa hawakan ng hagdanan. He looks hurt but the insulting smile on his face made it clear that his anger was more than enough to keep him going.

Namatay si ate Jean nang dahil saakin, namatay sya dahil sa mga taong gustong mamatay ako. Yung mga taong gusto akong mailiminate sa laro- tama yung laro. Humiwalay ako mula sa pagkakayakap kay Third "Katanaya-" "Bitawan mo ako Third pupunta ako sa larong yun. Gusto nila nang patayan papatayin ko silang lahat sa Peridian!" Madiin kong sabi at agad na nag teleport sa Centra de Enchanted. Saktong pagdating ko ay nasa harapan parin si Keir habang nagsasalita kaya napakuyom nalang ako nang kamao ko.

Nagkaroon siya ng mahaba habang pagkakataon para matingnan ito ng maigi dahil nasa gitna sila ng traffic. Tiningnan niya ang mukha nito, sunod ang ilong, ang bibig, ang kilay at ang huli ay tinitigan niya ang mga mata nito. Totoo nga, ang mga mata nito ay katulad ng sa anak niya kaya habang nakatitig siya rito ay para din siyang nakatitig kay Johan. "Who is he?" "He's Ried, Ried Atkinson!" "Ried let me go! Please let me go!"

Tinakpan ko ng aking mga palad ang bibig upang hindi kuma wala ang malakas na pag-iyak. It's me, a--and Chris? But the third picture made me feel worse. I cried and cried in Sophia's arms until darkness engulfed me.

At higit sa lahat, may tinatago akong lihim na kapag nalaman niya, maaaring mawala ang lahat. Sa bawat tibok ng puso ko, ramdam ko ang bigat ng bawat hakbang ng gabi. At habang pinagmamasdan ko ang silid na iniwan ni Lucien, alam kong ang susunod na pagkikita namin sa lumang beach house ay magiging simula ng isang lihim na hindi na kayang balikan, at isang kapalaran na haharapin namin—dalawa lang, sa gitna ng mundo, at sa isang kasalanang nagbunga ng buhay.

Ramdam ni Yza, na wala na sa tamang lane ang pagtatakbo ng sasakyan. “No! pareho tayo mamatay, Yza,” tumatawang sabi ni Celine. Ngunit huli ng napansin ni Yza ang malaking truck na bigla na lang sumolpot doon sa harap nitong sasakyan. Naramdaman niya ang malakas na pag-alog ng kotse sinasakyan nila ni Celine. Ang huling natatandaan niya ay sumalpak ang kotse doon sa nasalubong na malaking truck. And everything went black.

I mean, who wouldn't guro na ang binangga ko. "Eh, putangina mo! Hindi mo pala alam ang left and right mo! Nakipila ka pa rito!" singhal ko sa babae. Napayuko ito. Naisip niya siguro na tama ako. Isa kasi iyon sa rule ng canteen e, kapag nakuha mo na ang order mo ay sa right ka aalis. Pero sa kaso niya ay sa left siya dumaan kaya nagkabanggan kami.