Novel & Cerita Yakap Sa Gabing Malamig

Napakapogi niya—lalo na ang nunal sa ilalim ng mata, na nagbibigay ng kakaibang alindog sa malamig niyang anyo. Sa bawat hakbang na palapit siya sa babae, lalong lumalawak ang ngiti niya. Parang ninanamnam niya ang kilig ng muling paghuli sa kanyang biktima. Nanginginig ang babae sa gitna ng malamig na gabi, parang isang kaawa-awang munting hayop. Habang papalapit ang lalaki, kusa akong tumayo—

Pinagpahiran na niya ito bago matulog, pinakalma ang bahagyang pagkabuhaghag sa malumanay na mga alon. "Talagang gusto kitang yakapin," sabi ko, "Lima degrees ang lamig sa labas, kaya talagang kailangan ang yakap." Hindi naman gaanong malamig sa bahay namin, pero kahit na, ang yakapan sa malamig na gabi ng taglamig ay talagang masarap.

"Ahm, oo. Dito siya natulog noong umulan ng malakas. Alam kasi niyang takot ako sa kulog at kidlat." "Naku, may kulog at kidlat at malamig ang panahon ng gabing iyon...kapag malamig ang panahon ay masarap na may kayakap... Anong ginawa niyo, bestfriend?" iniimagine na nya ang mukha nitong may malaking ngiti habang nagtatanong sa kanya. "Hahahha... Ano pa, edi natulog. Masarap kamo matulog kapag malamig, di ba?"

"Wag ka ngang magreklamo. Pasalamat ka pinatabi kita diya—" O__________O Bigla niya akong niyakap na akala mo isa akong unan. "Yayakap muna ako sa'yo kasi nilalamig ako. I need your heat." Ohmygod?! Wala akong ibang nagawa kundi lumunok nalang ng laway. Nararamdaman ko nga ang lamig niya mula sa kanyang katawan pero tama bang yakapin niya ako ng bigla-biglaan?

yakag ko rito. Medyo malamig na rin kasi at napansin ito ng asawa ko kaya kaagad naman siyang yumakap sa'kin at mabilisang hinubad ang coat nito at isinuot sa'kin sabay yakap niyang muli. Maya-maya lang may binulong ito sa'kin. Kinurot ko naman siya sa tagiliran dahil puro na lang kamanyakan ang nasa isip niya.

Saka niya niligpit ang pinag-inuman ng mga nito. Ang kaso ay habang nagliligpit ay bumuhos ang malakas na ulan na may kasamang malakas na hangin at kulog. Halos basang-basa si Yuna. Nagpalit na lamang ng damit ang dalaga at sumiksik sa isa pang maliit na sofang kawayan. Pero mga hating gabi ay naramdaman niya na para siyang binuhat at pagkatapos ay inilapag sa kama. Mainit ang pakiramdam niya kaya akala ng dalaga ay nilalagnan siya sa pagkabasa ng ulan. Naramdaman niyang may nagtanggal ng damit niya pero hindi magawang magmulat ni Yuna.

Fudge, akala ko ba magaling na siya? At, dahil bampira naman ako ngayon, baka maaari kong gamitin ang lakas ko sa pagbasag sa makalapal na yelong ito na nakabalot sa aking buong katawan. Ito ay medyo makapal, at alam niyo na, ito ay malamig. Nabasag ang yelo, at habang tinitingnan ko sila, handa na silang i-freeze muli ako.

Kabanata 01 "Bagong Simula" Sa malambot na yakap ng gabi, kung saan ang natitirang sinag ng araw ay nakikipaglaro sa mga anino, natagpuan kong ako’y nag-aatubili sa harap ng pintuan ng aking apartment. Isang buntong-hininga ang lumabas sa akin, halo-halong pananabik at nostalhiya. “Bakit ba ang mga paalam, palaging parang wakas ng isang yugto?” bulong ko sa sarili ko, at namutawi ang aking hininga sa malamig na hangin.

Kahit siya ay nilalamig na rin ngunit nakakatulong rin naman ang pagyakap niya sa dalaga upang mabawasan ang lamig na nararamdaman. Naramdaman ni Alea ang kaunting init nang yakapin siya ni Yulan. "Tayo na't magpatuloy bago pa tayo manigas sa ating kinatatayuan," sabi ni Yulan at nag-umpisa na silang maglakad nang magkayakap. Nilingon ni Yulan ang kabayo nang mapansin niya na sumusunod ito sa kanila. "Spedd, bumalik ka na lamang at hanapin mo ang aking mga kaibigan."

Daniel Blake Smith Maaga siyang gumising na halos isang oras lang ang itinulog niya na wala pang-liwanag na makikita sa kalangitan. Mabilis din siyang nakapag-bihis at nag-suot ng makapal na jacket dahil sa malamig na klima ng baguio. Pababa na siya ng hagdan ngunit nakakailang hakbang pa lamang siya ng may magsalita mula sa baba ng hagdan, na ikinagulat nito