Yakap Sa Gabing Malamig Novels & Stories

Ang sarap niyang yakapin na damang-dama ko ang init at kalambutan ng katawan nito! Malakas pa rin ang ulan sa labas kaya hindi pa kami makakauwi. Siguradong malakas ang alon at hindi kakayanin ng bangka namin. Baka mapahamak pa kami kapag bumalik kami ng bahay na masama ang panahon. May ngiti sa mga labing nagpatangay na rin ako sa antok kahit na gising na gising pa rin si buddy at gusto pang um-score sa talaba ng Mokang kong bumigay na sa pagod! fvck!

Kapag naiisip ko iyon, doble ang kayod ko para lang makalimot. Sa gitna ng paglalakad ko sa tirik na araw, isang napakahabang itim na kotseng kasing-kintab ng salamin ang huminto sa mismong tapat ko. Unti-unting bumaba ang heavily tinted na bintana nito sa likuran. Bumuhos ang sobrang lamig na hangin mula sa aircon ng sasakyan, kasabay ng isang napakapamilyar at mamahaling pabango. Pabangong amoy panganib at kapangyarihan.

mahina niyang sabi. Pasuray-suray siyang pumasok sa loob at naghanap ng tagong sulok. Doon siya nagtago. Maya-maya ay tuluyan nang dumilim ang paligid. Malaki ang agwat ng temperatura ng araw at gabi sa lugar na iyon. Unti-unting gumagapang ang lamig sa hangin. Nanlamig ang buong katawan ni Amara. Sumakit ang mga sugat niya. Unti-unti nang bumibigat ang kanyang mga talukap. Halos makatulog na siya. Ngunit bigla niyang narinig ang mga yabag ng mga paa.

Ang ilang kabayo ay tahimik na kumakain ng damo sa ilalim ng sikat ng araw. Sa di kalayuan ay masayang-masayang nakasakay si Yna sa isang maliit na kulay-kapeng kabayo habang tawa ito nang tawa na tila nakalimutan na nitong may kasama pa pala siya. Samantala, sa kabilang banda ay may ilang mayayamang binata na nakaupo habang umiinom ng tsaa at nagkukuwentuhan.

Malamig ang kanyang pisngi pero mainit ang kanyang noo. Nang makalapit siya sa kanya, maliban sa kanyang amoy, mayroon ring malakas na amoy ng alak. Marami siyang nainom at nanatili pa sa labas sa gitna ng malamig na panahon nang buong gabi. Malamang ay nilalagnat siya ngayon.

Pagbaba namin ay agad kong napansin ang malamig na hangin. Nasa isang mataas na bahagi kami ng lungsod kung saan kitang-kita ang mga ilaw sa ibaba. Kumikislap ang iba't ibang gusali at sasakyan na para bang maliliit na bituin sa gitna ng gabi. Madilim ang parteng pinagparadahan ng sasakyan ni Denzel. At walang masyadong dumadaan na sasakyan. Pero sa baba ay magandang view ang makikita.

Gusto niyang makita kung anong nilalang ang pumupunta rito tuwing gabi. ❄️ Isang Katahimikang Nakakakilabot Mabagal ang paglipas ng oras. Malapit na ang hatinggabi, at ang Yin energy ay nagiging sobrang siksik. Tahimik ang lahat. Ang dalawang bangkay ay unti-unting nagyeyelo dahil sa Yin energy. Maging ang kagubatan sa labas ng guho ay nakakatakot ang katahimikan.

Ngunit agad na itinaas ni Aless ang kanyang kamay at pinitik ang noo nito para itulak siya pabalik. "Hindi mo ba alam na malaki ka na at bawal ang basta-basta yumayakap sa lalaki?" malamig na sabi ni Aless. Napaatras ng ilang hakbang si Yana, ibinaba ang mga braso, at napasimangot. "Sino ba ang may sabing gusto kitang yakapin? Para kang yelo araw-araw sa sobrang lamig. Natatakot nga ako na baka sipunin ako kapag niyakap kita, eh."

Naghalikan sila sa ilalim ng aurora habang bumabagsak ang malamig na niyebe sa paligid nila. Nagpakain sila ng mga batang tupa sa paanan ng mga bundok na nababalutan ng puting yelo. Magkasabay silang tumakbo sa malawak na damuhan habang hinahampas ng malamig na hangin ang kanilang balat. At sa tabing-dagat, habang pinapanood ang dapithapon ay pakiramdam ni Beatrice ay unti-unting may natutunaw na matagal nang nagyeyelo sa loob niya.

Walang katapusang sakitan. Sunglasses ang nakatakip sa mga mata ni Cain. Nakahiga siya sa malamig na buhangin at damang-dama ang simoy ng hangin na nagmumula sa karagatan. Relaks na relaks ang Yakuza. Bukod sa tunog ng alon ay naririnig din niya ang huni ng mga ibong palipad lipad sa ibabaw ng karagatan. Naririnig din niya ang malalakas na halakhakan.