Novel & Cerita Yearned

Ang bawat salita nito ay puno ng hinagpis. "Sa huling apat na buwan," simulang muli ni Marco, "kahit ang nararamdaman ko o ang katawan ko, pwede mong paglaruan kung gusto mo. Hindi mo kailangang managutan sa akin—ito na ang huling benepisyo mo bilang ex-girlfriend. Pero pagkatapos ng apat na buwan, kung hindi pa rin tayo pwede... hayaan na nating mamatay ang lahat. Mamuhay tayo nang magkahiwalay at huwag na tayong magkita kahit kailan sa buong buhay natin."

Eventually, makakalimutan ko rin but it’s going to take time. “Bring it.” “More than fifteen.” Ano ’yon? Minimum isa kada taon? Does that mean he got a new one every year? What the fuck happened to him?

sagot ng matanda sabay kindat. “Na-appreciate ko ito… Kahit na pumunta ako dito para patayin si Kai, may kailangan rin akong pag-usapan sayo,” seryosong sinabi ni Gerald. “Sabihin mo lang…” sagot ng matanda sabay tango. “Nakahanap ako ng paraan para makapunta sa Yearning Island,” sabi ni Gerald pagkatapos niyang huminga ng malalim. Sa totoo lang, nahihirapan siyang makahinga habang sinasabi niya ito.

Basta nararamdaman ko lang ay naroon ako, ginagawa ko ang bagay na masaya ako at feeling ko naroon ang buhay. "Actually... hindi rin ako sigurado kung kailan. Wala akong alam pa sa ngayon pero siguro sa susunod na limang taon, nararamdaman ko ay may narating na ako sa buhay, pangarap ko ring magkaroon ng sarili kong brand at sana sa susunod na limang taon ay akin itong makamit," sinabi ko puno ng pangarap, passion, at pagmamahal.

Masama ba iyon? But of course, I'll make sure na ang babaeng mapipili ko ay, ang talagang gusto ko. I only have one year left bago matapos ang usapan namin ni mama. This is the last year that I have for my great search. And unfortunately, the girl that they gave me is, "Mamang may sayyaadd! Huwag mong sabihing multo na si Drraaavvv?!"

see yah! ***********

walang problema. Bakit ang bilis kasi ng takbo ng oras? Hindi niya namamalayan ang paglipas ng taon sa bilis ng panahon. Seasons changed yet he felt stuck. He already achieved everything that he wanted at a young age. Gusto na niyang lumagay sa tahimik na buhay at magkaroon naman ng pamilya. Iyon lang ang hinihintay niyang mangyari upang magkaroon naman ng ibang kulay ang kanyang buhay.

Hindi niya rin maintindihan ang iniisip ng mommy niya. “Kung desperada ka na talaga, pilitin mo siya nang pilitin hanggang sa pumayag,” ani Cade. “But if I were you, I won’t bother anymore.” “Try it again, Kari,” sabi naman ni Tori. “Kilala ko si auntie, kapag sinabi niyang magiging grounded ka forever dahil lang sa hindi mo napapayag ‘yung tao— magiging grounded ka talaga habang buhay. .”

Lumapit pa ako nang ilang hakbang, nilunod ang distansya sa pagitan naming dalawa. "Pitong taon akong naghintay, Mom. Seven years of pure agony and hell. Seven years akong umaasa na isang araw, gigising siya at maaalala niya ulit kung gaano namin kailangan ang isa't isa. Seven years akong nabuhay sa kawalan, hindi alam kung buhay pa ba siya o kung saang sulok ng bansa siya itinago ng pagkakataon."

Naramdaman ko pang nilalaro nito ang strap ng nighties ko bago ako nakatulog. "Magbabagong taon na, anong new years resolution mo?" Tanong ni Veyra kay Ashna. Napatingin ako kay Ashna na busy sa pagcut ng mga sirang dahon sa garden. Hindi ko alam kung anong pumasok sa isip nila at tinulungan nila ako ngayon. "Uso pa ba yun?" "Oo naman! Ako na magdedesisyon nang sayo. Totohanin nyu na yung—" napatigil ito iduro ni Ashna ang gunting kay Veyra.