You Are Growing Up So Fast Mga Nobela at Kwento

Revelation Years passed by quickly. For my 7 years in show business, a lot has happened. I can feel how much I've grown, be it physically or mentally, as a person. And I'm proud of that. More than my popularity and achievements, I'm more proud that I've developed into the person that I am today. Someone that was molded to have wide perspective on things and be matured. There's no denying that I still think about Colton even after all these years.

"Don't worry about me, mahal. I'm fine. Sobrang excited lang ako para bukas. It feels like it was only yesterday nung ipanganak mo si Carlou. Now, he will turn one tomorrow." Napa ngiti ako nang fond habang pinakikinggan siya. "Me too, mahal. Ang bilis talaga ng nakalipas na isang taon. He's growing up so fast kaya dapat as much as possible, lagi tayong nasa tabi niya. We can't take back these moments pagdating ng araw na kailangan na niyang mawalay sa atin kapag nag asawa na siya."

"Sa kabila ng edad ko, hindi pa rin ako nakakapag-transform. Parang ayaw lang magbago ng katawan ko." Ramdam ni Zeke ang pagkabigo sa boses ni Azure, at alam niya kung gaano ito nakakabigo para sa kanya. "Don't worry about it," aniya, sinusubukang aliwin siya. "We all develop at our own pace. You'll get there eventually."

Seven years old already—how time flies so fast! Tinitingnan ko si Bianca na nakatayo sa gitna, nakasuot ng magarang damit, nakapalibot sa mga kaibigan at kamag-anak habang masayang-masaya ang mukha. She’s no longer that little toddler who used to cling to my leg and sing out of tune. Napakalaki na ng pinagbago niya. Ang dating bibo at makulit na paslit, ngayon ay matalino, masayahin, at puno na ng sariling isip. She grew up so beautiful, kind, and full of life. my greatest pride and joy.

Pinag krus ang mga kamay sa kanyang maliit na dibdib ng nakatayo sa harapan ko. Natawa lang ako. "I don't want to get old fast, Mommy.." Nagtama ang mga kilay ko na napaisip naman sa narinig. "And what do you mean by that?" Curious na tanong ko. "Man is being an adult, Mommy. When you become an adult there's a bunch of responsibility tag along.. The world would be so complicated.. Everything will just be messy.. And- and it would turn and look you old.. Mommy."

“Say, Cindy... Lumaki ka na, di ba? Mas matangkad. Mas matanda." Cynthia, failing to ponder more deeply about his remark, without sparing him a look, “I mean, duh? Ilang taon na ba? May growth spurt ka sa sarili mo, alam mo. At ngayon hindi ko na maabot ang mukha mo... Anyway, e-enough chit-chat! Magsaya ka!" Nakatakas siya sa bakuran at tuluyang nagpakawala ng hiningang kanina pa niya pinipigilan.

Ang kanyang pagnanais na umunlad ay hindi mali, ngunit ang paraan ay kailangang tugma sa likas na takbo ng mga bagay. “Kaya pala,” bulong niya. “Ang bilis ay hindi laging nangangahulugang pag-unlad. Ang tunay na paglago ay kailangang may ugat na malalim at matibay, kahit na hindi ito agad nakikita o napapansin.”

Bipolar ba itong lalaking ‘to "Faster. We have some more important business thing to do."

Siya nanaman ngayon ang nasa likuran ko, ginawa namin ang dog style. Hawak hawak niya ang buhok ko habang walang humpay na umuulos sa likuran ko, kung kanina at damang dama ko ang pagkalalaki niya, ngayon ay double na. Mas ramdam na ramdam ko ito ngayon mula sa likuran ko. "Ohh!!! d-daddy m-more!!! F-faster d-daddy!!!!" "Ok, baby.. d-daddy will be faster. Moan his name, baby."

Haytsss, ano ba talaga ang nangyayari, may sakit ba ako? "Hmm, baby ang cute cute mo talaga. Walang makakapantay sa taglay mo, natutuwa ang mommy mo sayo. Paglaki mo, sure ako na mas lalo ka pang maging cute katulad ng Dad mo." DAVID POV.