Your Smile In Another Life の小説・ストーリー

CHAPTER 12 ‘SMILE. Because when I see your smile, it also makes me have a smile.’ Ito ang mga salitang nabasa ni Syler sa kulay blue na sticky note na nakadikit sa ibabaw ng lamesa niya sa opisina.

Parang nalumo ito at nahinto nalang sa posisyon nito. "G-grim." Napaihi ito kaya natawa ako ng mahina. I smiled at him creepily and lock him at the edge. Bago ko baiwan ito ng buhay I chant my words I usually used. At tuluyan itong sinaksak. I will count to three and fall in love to kill... ------

Ika nga nila, "Life is short, smile while you still have teeth." Rinig kong bumukas ang pinto hindi ko nalang pinansin at sinimulan ang pagbrush sa 'king buhok. May pumigil sa kamay ko at inagaw mula sa 'king pagkakahawak ang hair brush. Inangat ko ang kilay habang nakatingin sa kan'ya sa salamin. Ngumiti siya. "Let me." hindi na ako umangal pa.

Mas lalong lumapad ang kanyang ngiti dahil doon at humugot siya ng malalim na hininga. “Do I look like someone interested in your life? You can go to hell, Alana. Si Paolo lang ang pinunta ko rito,” saad nito. “At pwede ba? Stop smiling at me. I can smell the plasticity everywhere.” Mahina siyang natawa sa sinabi nito. “It’s a warm smile, Joey. I used this smile for anyone who’d like to come and take a glimpse of my life. Would you like to be one?”

Isa pang pumasok sa isipan niya ay ang ginang na Smith na naka-sunglasses kanina kaya hindi kita ang mata. Umiyak din ba ito o palabas lang ang lahat? Mapait siyang napangiti. Even after dying, her life will all about business, money, and power.

(Missamy POV) At tono pa lang, alam ko na eh. Yung totoo tropa ba niya si Kuya, dahil isa ito sa favorite niya. Yung kanta ni James Blunt: You're Beautiful. Single line pa lang ang lumabas sa labi ni Jeff, ngumiti na ako pabalik sa kanya. Namiss ko si Kuya. “My life is brilliant…” Yah. Everyone Jeff, may brilliant na buhay kung maayos mo lang tinititigan ang sarili mo. We become that we think about. Life doesn't run away from nobody. Life runs at people.

He smiled and kiss my lips again while saying my pleasure. I heard a loud sound of applause, pinapalakpakan kami ng mga taong narito rin sa loob ng coffee shop na masaya at may ngiti sa mga labi, na akala mo'y nanunood ng isang pelikula. I smiled and proudly kiss my Justine infront of them. This place... will be my favorite place ever.

Katulad ng ginawa niya nung una, patuloy niya itong pinagmamasdan habang paulit- ulit ang marahang paghaplos. Damn, that freaking smile Aquilino. Don't smile at me. Just don't. You're more handsome this way. A smile is impeding, it erodes the beautiful construct that is your face. When you smile, you are dismissible, a slight appreciation of cuteness that is numbered. Yet when you are like this, expressionless with your lips just idle, you are mesmerizing... Yun nga lang, may bahid ng kalungkutan sa iyong mga mata. Paano ba iyan mawawala?

biro niya na binuntutan ng mahinang pagtawa. Muli siyang tiningnan ni Jamir at nginitian. Ngunit muli rin nitong itinuon at itinuloy ang pagtipa sa keyboard ng laptop nito. "Huwag kang ngumingiti ng ganiyan, bawal" Nakakunot ang noong muli siyang tiningnan nito. Nagtatanong ang mga mata. "Baka kasi may makakita sa killer smile mo, kuhanin ka pang commercial model ng toothpaste. Maging artista ka pa,"

smiling. ---------------------------------------------------------------------------------------------------------- :>