Your Smile In Another Life นิยาย & เรื่องราว

Siya naman ang napaiwas ng tingin. “W-what are you talking about?” “Ngumiti ka diba?! Umamin kana!” Alam kong OA akong magreact pero gusto ko lang talagang makita na ngumiti si Ice, kahit isang beses lang. “So what if I smiled? Is it a big deal? It's just a smile.” sabi nito at tumingala.

Nag enjoy din ako sa pakikinig ng mga reakyon nila sa mga libro ko. Minsan nakikitawa na rin ako. Masaya. Masayang maging malaya. Mukhang ito na nga yong sinasabi ng kanta na...'One day you will see me smile. One day I will be alright. I'll be stronger, stronger than before' "Smile!" sigaw pa ng isa. Napangiti naman ako. Nag-groupie na kasi kami. At last! Tapos na rin! "Bye Miss A! Sa susunod ulit!"

Nothing else. Pero naalala ko ‘yung tingin niya pagkatapos ng halik—tahimik, parang gulo, parang may nakita siyang hindi niya inaasahan. At kahit anong pilit kong kalimutan, hindi ko maalis ‘yung imahe na ‘yon. “Hey,” sabi ni Tessa bigla, sabay angat ng phone. “Smile.” “Huh?” “Picture. Para may remembrance sa love life mo—kahit fake.”

–CHAPTER THREE: LIFE OF REAL H*LL– Walang emosyon kong pinagmasdan ang mukhang nakikita ko sa salamin. An angelic face that can make all man kneel An enchanting smile that can melt your heart A perfect shaped body that many woman wished to have A living doll and almost perfect human Yet lived in full of misery and pain

Napadaan ako dito sa office ng Student Council. Napukaw ng emis ng student council ang atensyon ko. Nakadisplay iyon sa isang glass cabinet sa tabi ng pintuan ng SC Office. Isang pamilyar na mukha ang nasa unang litrato na makikita sa emis. Napangiti ako noong napagtanto ko na matagal-tagal na rin mula noong huling beses kong nakita ang ngiti ng taong iyon. “Nothing in life, holds more power than your smile. I can’t describe it. Even harder to define.”

Alanganin akong ngumiti't gumanti ng yakap. One glass and I'll be gone here. Magkukulong ako sa safety ng room ko, tahimik na iiyak. I'll cry until I'm drowning with my own tears. Until I'm strong enough to piece back the heart that Lev smashed to pieces. Until then, I'll be here pretending I'm marginally human and smiling at total strangers. "Here. Cheers to shit things the adults want us to do." Itinaas ko ang baso't tipid na ngumiti.

‘Beauty is Power; a smile is its sword.’ -UNKNOWN *** YOUR SMILE, MY HAPPINESS. REI ZAX' POV: "Oh paano ba iyan dito na lang ako, sana maging okay na kayong dalawa. Ayaw ko nang nakikita itong si Bespar na malungkot kapag iniisip ka. Kung ano man ang problema mo, sana mapag-usapan ninyo iyang dalawa. Kayo na lamang ang magtutulungan, kaya bakit pa kayo magkakalabuan. Sige babay na!" Nagpaalam na ito sa amin noong ihatid ko siya sa kaniyang mismong bahay.

Seryosong tanong nya. "Yes.. Sino ba ang hindi magliliwanag ang buhay kapag nakita ang maganda kong ngiti?" Nakangiti kong sagot sa kanya saka ko inilapit ang mukha ko sa kanya. Binigyan ko sya ng isang malaking ngiti upang magkaroon sya ng kaunting pag-asa sa buhay. Para kasi syang pinaglihi sa sama ng loob. Parang hindi sya masaya sa buhay nya. "Don't smile.." seryosong utos nya sakin.

“Once this case ends, I promise to live this lifetime with you, Bliss.” She smiled. “Aasahan ko ‘yan.”

He put his chin on my shoulder and whispered on my ear, lips brushing, “smile, Mrs. Lorenzo. Investors love happy couples.” Amy raised her phone, ready to capture. I forced a smile but my heart kept on pumping quickly. “You smell so good,” he whispered once more, feeling his hot breath on my skin. “W-what?” I whispered back. “I mean the picture. Focus on the camera,” he chuckled.