انتقام Novels & Stories

Akala ko pipigilan ako ni Grandma pero bigla siyang ngumiti na kinataka ko. “Susuportahan kita sa bagay na iyon.” “Eh? Hindi niyo po ako pipigilan?” “Why would I? Mas mabuti na makapaghiganti ka pero hindi sa masamang paraan.” “Sa anong paraan po?” “A silent revenge. Ito ang uri ng paghihiganti kung saan hindi nila alam na bumabawi ka na at isang iglap ay iiwan mo siya sa ere or should I say ghosting with purpose.”

sagot niyang Sabi sa akin, " Oh, terrible! What type of driver does that brat have to murder all ten of my men all at once? Still, I'm not giving up; send more men this time, and they should have that brat.“ utos ko sa kanya, "As you would like, sir."sagot niya sa akin, Just wait, Rim Zim Turinia Alindogan, for my vengeance for the shame you caused me and for taking everything from me! I'll let you know what you get for making me mad!

Bago pa ako tuluyan makalayo nang hilain niya ang braso ko dahilan upang matigil ako sa pag-alis. "Do you heard who we are reffering to... that person?" tanong niya. Umiling ako. "Walang pangalan na nabanggit." Hinarap ko siya. "At kung sino man ang ipapapatay mo ay huwag mo na ituloy. Maaawa ka sa tao na mayroon din naghihintay na mahal nila sa buhay. You don't know kung anong problema ang kinahaharap nila and you as a privileged one, just let them be. Kung may atraso man sila sa'yo ay patawarin mo na lang. Ang panginoon ay nagpapatawad then why can't you? Let the karma fuck them up. Revenge is just a mere childish thing."

“Which is exactly what they did. Binura ka nila sa mapa para walang makabawi sa ninakaw nila.” Napatingin si Aria kay Mark, ang kanyang mga mata ay nagbabaga. “So this is revenge? Isang petty na paghihiganti dahil sa lupang nawala sa inyo?” Umiling si Gabriel nang marahan. Bahagya siyang lumingon upang makita si Aria nang maayos—isang titig na tila sumusuri sa bawat hibla ng kanyang pagkatao. “No. This isn't just revenge. This is reclamation. Binabawi lang namin ang dapat ay amin.”

sabi niya, at humigpit ang pagkakahawak niya sa kamay ko. Gumanti ako ng pagpisil. Isang pahiwatig na naiintindihan ko siya. Na ngayon ay alam ko na kung bakit niya iyon nagawa, at ngayon ay nagsisisi ako dahil sa panghuhusga ko sa kanya. “And I will make sure to make them pay for what they did. This isn’t simply vengeance, Bianca. This is justice. Justice for my father. Justice for your father when Julio poisoned him without mercy.” he added.

“I begged you, Steve! End this revenge and don’t wait the karma to catch you up. Your revenge has no going hep you anymore. Hindi nito maibabalik pa ang buhay ng iyong ina. You are just ruining your future because of hate that is no longer had a purpose.” Parang mapunit ang kaniyang puso sa pinagsasabi ng kaniyang Lola. What karma should get him? Binabalik niya lang sa mga Del Fuego ang sakit na naramdaman niya ng malamang patay na ang kaniyang inang Samantha. His purpose of doing this is to avail the justice which has not given yet to his Mom. Every his hardships and stillness for this purposes is not yet accomplished. He is just starting the race, the long journey of his sweet and starving

Siguro, iyon ang pinakatama sa pana panahong ito. Tumango siya, bahagyang may ngiti sa labi. "That's good to hear," sabi niya, tinapik ang balikat ko. "I'm glad you finally realized that revenge doesn't heal." Maybe karma will. Nagpaalam siya matapos no'n. Habang palayo siya, naramdaman kong unti-unting lumulubog ang gabi at ako, parang naiwan pa rin sa dilim.

"Pero hindi ang perang galing sa—" "—I know, I understand, you know, as much as you despise my other job, I despise it more, isang bagay na iniiyakan at pinagsisisihan ko, I worked to a person who happened to kill my mom and your brother...isang katangahan ko dahil lang umiral ang galit ko, ang paghihiganti ko, siguro kung may natutunan ako sa dalawang taon na pananahimik mag-isa, iyon ay ang hindi ka magpadala sa galit mo or else things will get so dark around you, I was embraced by my vengeance, mali lahat iyon"

“Baka sa niluluto mong plano na paghihiganti, tapos nakilala mo si Athena para magamit laban sa akin, napamahal sa iyo ang bata?” Nag-angat siya ng tingin. Halos lumuwa na sa bungo niya ang mata niya. At kung may hawak lang siyang patalim, malamang, umulan na ng pulang likido sa loob ng kotse. “Revenge! Revenge! Puro ka na lang revenge! Wala nga akong ginawa!” She snapped. Kahit ako, nauubusan na rin ng pasensya. Paikot-ikot lang ang pinag-uusapan namin. At kahit ilang beses pa naming pag-usapan ito, isa pa rin ang kahahantungan.

Bahagyang napasinghap sila at napaatras na parang mga dagang nakakita ng isang pusang gutom at handa silang sakmalin. I’m back! Yes, I’m back! I’m back for my revenge. So better be wise enough to play because this is much more exciting than her game.