انتقام Novels & Stories

Na saktan ako at gawing impiyerno ang buhay ko. Sa totoo lang, habang lumilipas ang araw na nasa poder ako ni Rage ay pasakit na pasakit ang mga salitang binibitiwan niya sa akin. His words cut through my heart like a knife. Gusto-gustong ko nga siyang patulan pero naisip ko na itikom ko na lang ang bibig nito. Because I know that my silence is the best form of revenge. At naniniwala din kasi ako na kakarmahin siya sa lahat ng masasakit na salitang ginagawa niya sa akin. At alam kong doble ang balik niyon sa kanya. Iyon na lang siguro ang maging revenge ko kay Rage. Hihintayin ko na lang na mangyari iyon sa kanya dahil iyong ginagawa niya sa akin ay mararamdaman din niya. Alam kong iiyak siy

Hindi naman pwedeng kami lang, ipapahamak lang namin ang aming sarili. I'm ready to take our revenge and give justice to my parent's death. This is what I'm waiting, for years. Just wait, Mom and Dad. Matatahimik na rin tayong lahat once it all done. Just what I promised, I'll get the justice no matter what. Awa ng diyos, natapos ko ang mga pinipirmahan saktong lunch time na. Kinuha ko ang bag ko at ang salamin dahil halata sa mga mata ko ang pagka bugnot ngayong araw.

Nagtataka kong tanong sa kaniya kahit alam kong may hindi siya magandang binabalak. "Kong hindi ako makakaganti sa pamilya mo! Your life is the best revenge after all! Ang dami ko nang pinaghirapan para makamtan ang nais ko! Tapos sinira mo lang iyon! Kaya naman kukunin ko sayo ang buhay mo." Sabi nito bago tumawa ng nakakaluko. Sa pakiwari ko para siyang sinasapian ng masamang espirito! Hindi ganito ang Luke na kilala ko! Lahat ba yun pagpapanggap lang da kaniya! Ang mga kabutihan niya!

Puro ka talaga kalukohan, tara na para mag-agahan nagugutom na ako. "Pwede bang ikaw na lang ang kainin ko? Nagugutom na ako sa kagandahan mo Mrs. Anderson." "Anderson, dina-daan mo na naman ako sa mga paandar mo na yan.", wika niya rito at sa huli ay wala rin siya nagawa kundi ang magpaubaya sa lalaking minamahal. "I love you, Valerie." "I love you too Aaron." Anger and revenge drove Aaron and Valerie apart, but in the end, love and forgiveness brought them back together. After all, in the end, love is more powerful than hate.

It brings out unexplained joy deep within. When he visited the apartment his sole purpose was to get samples for his plan to ensure that the baby was his. He knew that Samantha will not approve if he will ask for her permission. Getting Samantha’s cell phone number and office address was just a bonus. Good thing that Divina still remembered him. Of course she should have remembered him because he could not forget her and the oppressions and insult that he and his mother had suffered way back then. That created raged that incubate deep inside him for many years longing for revenge. But now when he held Baby Divine in his arms, something softened. Baby Divine was a very pretty little baby with

Napabuntong hininga nalang ako AGAIN?! Blythe's POV AGAIN?! Pinaandar kona ang kotse at umuwi na , mahirap na baka topakin na naman si kairo at hindi na naman ako palabasin ng bahay tulad nung nakaraan and I won't disobey his orders dahil ang last na sumaway ako almost a month ako hindi pinansin and I really don't like when he give me a cold shoulder, hindi talaga ako sanay. Kung hindi pa ako umiyak hindi pa siya makikipagbati sa akin.

SKY'S POV Isang malakas na sampal ang lumapat sa aking pisngi pagkabalik ni Daddy sa loob ng bahay. Umiiyak akong humawak sa aking kaliwang pisngi habang nakayuko dahil sa sobrang lakas ng sampal na 'yon. "Kahihiyan ka sa pamilyang ito! Isa kang p*tang inang kahihiyan!" Galit na galit na sigaw ni Daddy.

Flyn said, full of hatred. Bumagal ang tibok ng puso ko. Ang mga basag na baso sa paanan ko ay tila nais kong pulutin at ibaon na lamang sa aking leeg nang sa ganon ay mapagbayaran ko na sa harapan niya ang kasalanang hindi ko naman sinadya. Pakiramdam ko kasi ay iyon lang ang nais niyang kabayaran. Ang buhay ko. Na parang hindi siya nangako sa harap ng altar na mamahalin niya ako kahit sa pinakamahirap na sitwasyon ng buhay namin.

Huminga ng malalim si Torn bago inubos ang laman ng hawak na beer. “We need to move on...” “I want revenge not moving on,” matigas niyang sagot. “Zyrex, nabigyan na ng hustisya ang pagkamatay niya. Palayain mo na rin ang sarili mo sa pagkawala ni Tyrex.” “You know me Torn. May sarili akong paraan para malaman ang katotohanan.” Muling bumuntong hininga si Torn. Alam niyang hindi na ito mapipigilan sa gustong gawin.

Bagkus ay tila mas lumalim pa nga. Bumangon siya at tinungo ang mini ref upang kumuha ng malamig na tubig. Pagkatapos ay tinungo niya ng veranda upang sumagap ng hangin. Naupo siya sa isang rocking chair na naroon at inilapat ang likod sa sandalan nito at pansamantalang ipinikit ang mga mata. Pasado alas tres na at ilang oras na lang ay magsisimula na namang mag bukang-liwayway. Malamig ang ihip ng hangin at napayakap siya sa kanyang sarili. Napabuntong-hininga siya at hindi maiwasan na muling bumalik ang kanyang ala-ala ilang taon na ang lumipas. Kung paano siya nawalan ng pag-asa at muling naging bagong tao. Kung paano niya muling hinangad na mabuhay upang mabigyan lamang ng nararapat na