ผู้เชี่ยวชาญลงจากภูเขา Novels & Stories

ตอนรู้ข่าวว่าอีกฝ่ายตกเขาลงไปด้านล่าง พายุก็ร้อนใจรีบวิ่งลงจากเขาออกไปค้นหาอากาศก่อนใครเพื่อน ตอนเขาลงมาถึงด้านล่างภูเขาคนอื่นยังลงมาไม่ถึงกันเลย ภูที่ต้องการมาด้วยก็โดนเขาไล่ให้กลับไปอยู่ค่าย เพื่อที่ว่าเผื่อมีคนเจออากาศแล้วพากลับไปที่ค่ายอาสา ภูจะสามารถรักษาเบื้องต ้นให้กับอากาศได้

“ก็ท่านยอดฝีมือที่ติดตามอยู่เบื้องหลังท่านอย่างไรเล่า เมื่อครู่เขาสู้กับปีศาจภูเขาตัวใหญ่ที่นั่น แล้วพอหน้าผาพังลงมา หม่อมฉันก็เห็นเขาตกลงไปพร้อมกับมัน ท่านว่าเขาจะมิเป็นอะไรแน่หรือ?” “เขามีฝีมือสูงส่ง อีกทั้งยังมีวิชาตัวเบาเป็นเลิศ ข้าคิดว่ามิน่าจะมีอันตรายใด ๆ กับเขา พวกเรารีบขึ้นไปก่อนเถอะ ตอนนี้ถานเวยกับคนอื่น ๆ ยังรอพวกเราอยู่” กู้เสวี่ยเจี้ยนพยักหน้ารับ ก่อนเดินตามฉินซูกลับขึ้นไปด้านบน

หวังหยวนถอนหายใจเบา ๆ จากนั้นก็นั่งลงข้างภูเขาหิน ส่วนอาจารย์ชิงอีก็กระโดดลงมาจากภูเขา แล้วนั่งลงข้างเขา “เจ้าอย่าคิดมากไปเลย”

“หากไม่เชื่อให้คนของท่านไปตรวจดูก็ได้เจ้าค่ะ พวกเขามุ่งหน้าลงมาจากภูเขาตรงนั้น” นางชี้นิ้วไปด้านที่ตัวเองเห็น

เวินซื่อที่ได้รับอนุญาตในที่สุด ใบหน้านั้นเปี่ยมไปด้วยความปีติยินดีทันใด ไม่นานนักก็ลงจากภูเขาไป ออกไปข้างนอกด้วยอารมณ์ที่ดีมาก แต่น่าเสียดายที่ไม่ได้ดูปฏิทินโหราศาสตร์

ลู่เสียนรีบนำทางทุกคนลงจากภูเขาด้วยความเร็วกว่าปกติ เนื่องจากคนตัวโตที่บาดเจ็บหนักแล้ว เขายังได้รับพิษที่คาดว่า

และเพราะเป็นวันหยุดสุดสัปดาห์จึงได้เห็นเมมเบอร์ซึ่งเป็นขาประจำรักในการปีนเขาเข้าใช้บริการกันอย่างเนืองแน่นเต็มรอบบริเวณ “ยากไหมคะ?” เสียงไม่แน่ใจนักเอ่ยถามเจ้าหน้าที่ผู้เชี่ยวชาญซึ่งคอยให้คำปรึกษาแนะนำแบบส่วนตัว “ไม่ยากครับ วันนี้ผมจะเป็นบีเลเยอร์ให้คุณริษาเอง”

เงาร่างทั้ง 5 นอนเกลือกกลิ้งอยู่บนพื้น ร่างของชายหนุ่มตัวสูงใหญ่ 3 คนขดงอหายใจหอบแรง ไป๋เหม่ยถิงและจ้าวลี่จูปีนลงมาจากตัวของผู้ดูแลทั้งสองที่เอาตัวรองรับการกระแทกตลอดการไถลเลื่อนลงมาจากภูเขาสูงชันให้ “เป็นอย่างไรบ้างคะ มีใครบาดเจ็บไหม” ไป๋เหม่ยถิงหันมองสำรวจพื้นที่ รอบตัว แล้วเดินไปทางจ้าวลี่จู “ฉันไม่บาดเจ็บค่ะ ประธานล่ะค่ะ”

ศิษย์ทั้งหมดก็แยกย้ายกันไป ผู้อาวุโสหันยืนอยู่บนระเบียงสักพัก เดินไปที่ด้านหลังของภูเขา เหลือบมองทะเลเมฆด้านล่าง คิ้วขมวดย่นเล็กน้อย ดวงตาฉายแววซับซ้อนเล็กน้อย หลังจากนั้นไม่นาน ก็กระโดดลงจากภูเขาตามทางที่มา

ขณะเดียวกันคนมากมายตามหาที่ด้านล่างภูเขาแต่กลับไร้ผล เริ่มทอดสายตามองยอดเขา ผู้ที่กำลังวางแผนปีนเขา หนึ่งในนั้นก็คือกลุ่มคนสกุลเจียง กู้หว่านเยว่บอกพวกเขาว่าดอกน้ำแข็งนิลอยู่บนยอดเขา นี่ก็เมตตามากแล้ว