Novel & Cerita คลั่งรักเด็กเช่า

มือใหญ่ลูบจากเอวขึ้นไปกอบกุมทรวงอกขย้ำแน่น สลับกับฟาดฝ่ามือเบา ๆ บนสะโพก ทำเอาเสียวระทวยแทบทนไม่ไหว หมาเด็กที่เธออยากแกล้งเพราะเห็นว่าน่าแกล้ง กลายเป็นผู้ชายร้อนแรง ที่เธอต้องครางหงิงใต้ร่างเขา “ตรงนี้ ของผม เข้าใจมไหม” เขากระแทกเน้นหนัก “พูดสิว่าของผม ตรงที่ผมกระ แทกมันของผม”

น้องจะกระชากหัวพี่ชายแบบนั้นไม่ได้นะลูกกก มีความแอบสมัครไอจีไว้ติดตามน้อง ไม่ค่อยจะคลั่งรักเลยยยย หรือต้องเปลี่ยนชื่อเรื่องเป็น โลกันตร์คนคลั่งรัก😅 ปล.ฝากกระทืบไลค์เป็นกำลังใจให้ไรท์ด้วยนะคะ🥰

รู้จะช่วยเหลืออย่างไร “น้ารู้ว่าแป้งเป็นเด็กดี ไม่อยากทำงานนี้ แต่น้าไม่เห็นทางเลือกอื่นที่จะได้เงินเยอะๆ ถ้าแป้งหาเงินมารักษาแม่ได้ น้าก็ไม่คิดจะให้แป้งมาทำงานนี้แน่” ญาดาบอกพร้อมถอนใจ นางทำงานในคลับจึงรู้ดีว่าอาชีพที่นางบอกกับลัลนาไปนั้นไม่ใช่อาชีพที่ยอมรับในสังคม ซ้ำ ยังเป็นที่ดูหมิ่นดูแคลน ไม่ใช่สิ่งที่ควรจะไปชักชวนใครให้ไปทำ โดยเฉพาะเด็กดีอย่างลัลนา

เด็กชายกอดอกเบะปากอย่างไม่พอใจท่านแม่ไม่เข้าใจเขาเสียเลย เยว่ฉียิ้มกว้างที่แท้ที่บุตรชายทำตัวไม่ดีมิใช่ว่าเขานิสัยไม่ดีแต่เพราะเขากลัวว่าคนอื่นจะมาแย่งความรักนี่เอง เยว่ฉีดึงกายลูกชายเข้ามาโอบกอดระหว่างยืนรอต่อคิวซื้อขนมไปฝากท่านตา “โธ่ ๆ ที่แท้เสี่ยวเถาของข้าก็กลั วว่าคนอื่นจะมาแย่งความรักสินะ เสี่ยวเถาแม่จะบอกอะไรเจ้านะไม่มีผู้ใดในโลกใบนี้แย่งความรักจากเจ้าไปได้ ความรักของแม่ที่มีต่อเจ้าไม่มีวันสิ้นสุด”

“คิมหันต์คลั่งรักเหมือนกูนั่นแหละ ไม่มีวันทำให้ลูกสาวมึงเสียใจหรอก” “ก็ให้มันจริงเถอะ ถ้าลูกชายมึงทำให้ลูกสาวกูเสียใจ กูจะกระทืบมึงก่อนเลย”

“คุณว่าลูกเรารักตะวันไหมคะ?” “นี่คุณมองไม่ออกจริงๆเหรอคุณดา เจ้าลูกชายปากแข็งของเราตามติดทานตะวันขนาดนี้ ถึงกับต้องสร้างเรื่องโกหกพวกเราทุกคนว่าไปฝรั่งเศสแต่ที่จริงแอบไปขลุกอยู่กับตะวัน นี่มันไม่ใช่แค่รักแล้วล่ะคุณ เขาเรียกว่าคลั่งรักเลยล่ะ” “เฮ้อ...! เมื่อไหร่จะตื่นสักทีนะ ลูกชายฉัน”

มีเมียเด็กนี่มันซู่ซ่าดีจริง ๆ ไม่ว่าจะกระแทกหรือเริ่มบทรักกี่ครั้ง เขาก็ไม่เคยอิ่มเอม เด็กมันยั่ว เด็กมันหนุบหนับน่าฟัดขนาดนี้ เขาสู้ไม่ถอย ต่อให้ตายบนอกเด็กเพราะรสสวาท เขาก็ยอม…. —————

เสียงเด็กผู้หญิงอายุน้อยกว่าเธอหลายปีโวยวายขึ้นมา เมื่อลัลนาไม่ยอมให้เงินแฟนของตนเองสักที "เธอเป็นใครมีสิทธิ์อะไรมายุ่งวุ่นวายกับฉัน กลับไปตั้งใจเรียนหนังสือไป สงสารพ่อแม่ซะจริงไอ้แบงค์แกพาแฟนแกไปเลยนะแล้วอย่ามาให้ฉันเห็นหน้าอีก"ร่างบางชี้หน้าว่าเด็กผู้หญิง ที่บังอาจมาว่าเธอ ถึงลัลนาจะชอบตามน้ำตามคนอื่น แต่เธอก็ไม่ยอมให้เด็กที่ไหนไม่รู้มาว่าได้ อายุน้อยกว่าตั้งหลายปีไม่เคารพไม่ว่า แต่ไม่มีสิทธิ์มายุ่งกับเธอ

คิลเลียนกอดคนตัวเล็กจากด้านหลัง กระซิบบอกข้างหูด้วยน้ำเสียงนุ่มเพื่อปลอบโยนเธอ “กลับไปเถอะ อย่ายุ่งกับฉันอีก กลับไปหาคนรักของนาย” “ฉันหย่าแล้ว” “ฮึก ฮือ ๆ อย่ามาล้อเล่นนะ”

และคลั่งรักเหมือนวันแรกๆ ที่ได้รักกัน ค่ำคืนวันเสาร์ในกรุงลอนดอน หน้าต่างบานใหญ่ของเพนต์เฮาส์หรูเปิดรับลมเย็นฤดูใบไม้ร่วง เสียงฝนโปรยบางเบาราวกับกล่อมโลกให้หลับใหล ภายในห้องโทนอบอุ่น มีเพียงแสงโคมไฟหัวเตียงที่ทอดตัวอ่อนโยนเหนือร่างของคนทั้งสาม