ฉันท้องก่อนวัยอันควร Mga Nobela at Kwento

พชรรีบเห็นด้วย “เอาละ หนึ่งปีหนึ่งปีก็หนึ่งปี แต่แม่บอกก่อนนะพั้นช์ห้ามท้องก่อนแต่ง” “แม่คะ” พัณณ์ชิตาไม่คิดว่ามารดาจะพูดตรงแบบนี้ “แม่เข้าใจความสัมพันธ์ของหนุ่มสาวสมัยนี้ดี แล้วลูกสาวแม่ก็ไม่ใช่เด็ก เรื่องแบบนั้นมันก็ห้ามยาก ขออย่างเดียวอย่าท้องก่อนแค่นั้นพอ”

ฉันยิ้มกริ่ม “รอเวลาขึ้นคานสินะ นี่ถ้ายังไม่ท้อง ฉันก็คงไม่แต่งก่อนหรอก อยากใช้ชีวิตวัยทำงาน นี่จบมา ก็ท้องมีลูกเลย หมดกันชีวิตวัยสาว”

พวกเขาพาฉันไปที่โรงพยาบาล และไม่นานแพทย์ก็ยืนยันว่าฉันท้อง มีอายุครรภ์ได้หนึ่งเดือนแล้ว ตอนนั้นฉันเพิ่งจะเข้าเรียนมหาวิทยาลัยปีแรก มีอายุเพียงสิบเก้าปีเท่านั้น

"เอ๊ะ คุณ ฉันไม่ได้ท้องนะ" "แต่ก่อนน่ะไม่ใช่ แต่ตอนนี้รู้ได้ไงว่ายังไม่ได้ท้อง ป่านนี้ไอ้ตัวน้อยๆ คงกระโดดเข้าท้องคุณตอนไหนไม่รู้แล้ว"

เธอส่ายหน้าไปมาช้า ๆ ดวงตายังคงจับจ้องไปยังทั้งสอง ธมนต์รู้ได้ทันทีว่าหญิงสาวตรงหน้าตั้งครรภ์ด้วยสภาวะไม่พร้อมและไม่ได้แต่งงานเป็นกิจจะลักษณะ หรือพูดง่าย ๆ ก็คือท้องก่อนแต่ง แต่ยังไม่ทันจะถามอะไรต่อหนูน้อยก็พูดขึ้นมาขัดบทสนทนาเสียก่อน

“ตอนนี้ยังไม่ได้ครับต้องรอให้อายุครรภ์ประมาณ 18-21 สัปดาห์ หรือราว ๆ เดือนที่ 5 ของการตั้งครรภ์เป็นต้นไปเพื่อความปลอดภัยของเด็กด้วยคุณพ่ออดใจรอหน่อยนะครับ” วายุพยักหน้ารับแบบหง่อย ๆ แล้วเอ็นหลังพิงเก้าอี้ก่อนจะใช้มือลูบไปยังหน้าท้องของเหมือนฝัน “ไม่เป็นไรพ่อรอได้” “แล้ว ช่วงนี้คุณแม่มีอาการแพ้ท้องบ้างหรือเปล่าครับ”

ฉันกำลังท้อง “ยังไม่แน่ชัดสักหน่อยว่าท้อง เดี๋ยวต้องไปตรวจที่โรงพยาบาลก่อนสิ”

เขาชี้นิ้วมายังท้องที่โป่งนูนเหมือนลูกโป่งของฉันก่อนจะเอ่ย “คุณควรจะกังวลเรื่องคลอดมากกว่านะแล้วจะไปหาหมอเมื่อไหร่” “วันจันทร์หน้า” “งั้นผมจะไปด้วย” ฉันพยักหน้าอย่างเลื่อนลอย

กิ่งนั่งยอง ๆ ยื่นทิชชูให้ฉันเช็ดปาก ก่อนที่จะแอบหน้า ให้ฉันเชื่อหมอเขาเถอะ อย่าเถียง “ตรวจเถอะ ถ้าท้องตอนอายุปูนนี้ เธอจะได้รู้และบำรุงเขาทัน มันเสี่ยงนะ” มือที่กำลังยกขวดน้ำ ถึงกลับหยุดนิ่ง ฉันท้อง? มันเป็นไปไม่ได้อยู่แล้ว

เฉินเซียนบอกกับมารดา ความปลอดภัยของภรรยาและลูกนั้นสำคัญ เพราะเธออายุครรภ์เพียงแปดเดือนเท่านั้น เป็นการคลอดก่อนกำหนดที่มีความเสี่ยง “เรียกหมอตำแยเร็วกว่า เดี๋ยวแม่ไปต้มน้ำรอ”