การค้นหาญาติ 소설 & 이야기

จำนวนเงินและกำลังคนที่ต้องใช้เพื่อค้นหาผู้ที่มีอายุใกล้เคียงกันทั่วโลกเพื่อเปรียบเทียบ DNA นั้นเป็นสิ่งที่จินตนาการไม่ได้เลย มีเพียงตระกูลหนานกงเท่านั้นที่มีเส้นสายและทรัพย์สินทางการเงินที่น่าทึ่งเช่นนี้ หานซานเฉียนตบไหล่ฟางจ้านแล้วพูดว่า "ผมไม่โทษคุณจริง ๆ และผมจะขอให้หนานก งป๋อหลิงส่งคนออกค้นหาเพิ่ม เพื่อช่วยคุณตามหาลูกสาวโดยเร็วที่สุด"

เหลียงเจินซินที่เดินตามหาญาติผู้พี่จนทั่วเรือนตุลาการของท่านอ๋องใหญ่แต่ไม่พบกำลังจะกลับไปยังเรือนใหญ่ที่มีการประชุมกันอยู่ พลันเห็นไป๋ฉิงเหวินดวงตาเลื่อนลอยเดินกลับมา “เสี่ยวเหวินหาข้าเจ้าเสียจนทั่วไปไหนมาหรือ ” “ข้าก็ไปตามหาเจ้าเหมือนกันแต่ไปเจอคุณหนูสือเสียก่อน” สติของไป๋ฉิ งเหวินคล้ายยังไม่อยู่กับเนื้อกับตัว นักสืบสาวจึงหันไปเขย่าต้นแขนของญาติผู้พี่ “นี่ๆ เจ้าเป็นอันใด”

ญาติที่อยู่ในไลน์กลุ่ม ถามไถ่กันเข้ามา ส่วนใหญ่เป็นคนรุ่นตายาย ที่ว่างงานกันแล้วทั้งนั้น ถึงได้มีเวลาใส่ใจ *หลานสาวผม ลูกสาวภาคย์ * คำตอบคำนี้ ทำเอาญาติที่ได้อ่าน ขึ้นข้อความอ่านแล้ว อ่านแล้ว รัวๆ จนเกือบครบ สมาชิกในตระกูล *อยากเจอก็มาเจอ ที่บ้าน *

“ฉันรู้ค่ะว่ามันไม่ยากแต่ฉันก็ติดต่อเขาไม่ได้จริงๆ” “ถ้าติดต่อตัวเขาไม่ได้ก็ลองกลับไปถามครอบครัวเขาสิ คนเราต้องมีครอบครัวมีญาติพี่น้องอยู่แล้ว”

“มีหลายคนบอกแบบนั้น ทั้งที่ผมเป็นเพียงญาติห่างๆ ของเขา และเราก็ไม่เคยติดต่อ หรือไปมาหาสู่กันเลยตั้งแต่เขาออกจากบ้านไปเมื่อหลายปีก่อน” “ถึงแม้จะเป็นแค่ญาติห่างๆ มันก็น่าจะพอมีข้อมูลอะไรบ้างที่เชื่อมโยงกัน แต่ทำไมทางเราตามหาข้อมูลของคุณไม่พบ และไม่ปรากฏว่าแสงฉานเกี่ยวข้อง กับคุณ”

“ผมให้คนออกตามหาอยู่นะครับ แต่ไร้วี่แวว จะตามหาตามบัตรประชาชนก็ไม่ได้ เพราะคุณหนูนิไม่ได้ไปต่อบัตรประจำตัวประชาขนที่ขาดไป ญาติพี่น้องทางฝ่ายคุณชายก็ไม่ชอบคุณหนูนิกับคุณนิภาเป็นทุนเดิมอยู่แล้ว คุณหนูนิไม่มีวันขอความช่วยเหลือแน่นอน เพื่อนของคุณหนูนิก็มีไม่มาก ผมให้ค

“ญาติพี่น้องเขาล่ะ” “เขาเคยพูดถึงญาติผู้ใหญ่ที่อยู่อ้อมใหญ่...ถ้าคุณติณณ์อยากรู้ที่อยู่ของญาติผู้ใหญ่ของเขา ผมหาข้อมูลให้ได้” “ผมต้องการตอนนี้”

นางยืดเหยียดผ่อนคลายกล้ามเนื้อไปพลางอธิบายด้วยน้ำเสียงอบอุ่น “สตรีนอกจากญาติสนิทอย่างพ่อแม่พี่น้องชายหญิงแล้ว เมื่อออกเรือนก็มีเพียงลูกของสามีกับตนเองที่เป็นญาติสนิทที่สุด” “ทว่าชีวิตคนเรายาวนานนัก พ่อแม่ไม่อาจอยู่เคียงข้างตลอดไป ลูกน้อยก็ต้องเติบใหญ่ในสักวัน พวกเขาย ่อมแต่งงานให้กำเนิดบุตรและมีชีวิตของตัวเอง”

“ใช่ครับ” “เอ่อ เป็นอะไรกับคนไข้ครับ” “เป็นเพื่อนครับ” “เอิ่ม มีญาติใกล้ชิดกว่านี้อีกมั้ยครับ อย่างเช่นสามี พี่น้อง หรือพ่อแม่”

อาเธอร์หันไปมองรอบ ๆ เขาคิดว่าจะได้เห็นพ่อหลุยส์ คุณตาหันไปมองหน้ายาย ไม่รู้จะหาคำตอบให้หลานได้อย่างไร หมอเดินออกมาพร้อมกับขอคุยกับญาติ “คนไหนเป็นญาติของคุณหยาดฝนคะ” “ผมครับ” คุณตารีบยกมือ ยายเม้าจูงหลานเดินไปหาคุณหมอที่เข้ามาใกล้เช่นเดียวกัน