ชีวิตใหม่ของเจ้าแก้มก้อน Mga Nobela at Kwento

เจมส์ได้แต่มองตามด้วยความงุนงง ป้องปากตะโกนส่งไป “ระวังชนโขดหินล่ะ” จะว่าไป ตั้งแต่มาเกิดใหม่เขาก็ยังไม่เคยส่องกระจกเลยแฮะ เขาจะหน้าตาเหมือนเดิมหรือว่าได้ร่างใหม่เอี่ยม กลายเป็นตัวละครหนึ่งที่ถูกสร้างขึ้นไม่ต่างจากเอ็นพีซีทั้งหลายกันนะ

พลันยู่จมูกใส่หน่อยๆ ก็เขาแหละที่ทำให้ชีวิตเธอมีแต่อะไรก็ไม่รู้ คนมันเขี้ยวหลุดขำพร้อมกับยื่นมือไปบีบแก้มนุ่ม ทั้งที่เมื่อวานก็ฟัดไปแล้วทั้งวันทั้งคืน ทว่าก็ยังไม่รู้สึกอิ่มสักที

‘ชาติก่อนข้าหลงคารมและเลือกคนผิด ชาตินี้เจ้าจะไม่มีวันสมหวัง’ การย้อนกลับมาอยู่ในร่างตนเองในวัยเยาว์ สำหรับนางแล้วนี่คือการเกิดใหม่ หากจะเรียกสิ่งที่ผ่านมาว่าชาติก่อนก็คงไม่ผิดนัก และชาตินี้มีหรือว่านางจะยอมโง่อีกครั้ง แต่หากไม่ได้รับการสนับสนุนเขาจะเป็นแม่ทัพและเจอกับอันเหม่ยหรงไ ด้อย่างไร นางต้องการเอาคืนทั้งสองอย่างสาสม แต่จะให้เอาตัวเข้าแลกเองก็คงมีชะตาไม่ต่างกับชาติที่แล้ว

“เข้าใจสุดๆ เลยค่ะ” “พี่เลือกแก้มมาเป็นคู่ชีวิตแล้ว ต่อจากนี้ไปพี่สัญญาว่าจะรักและดูแลแก้มกับลูกให้ดีที่สุดเท่าที่พี่จะทำได้เลยครับ”

ที่ตายแล้วเกิดใหม่ยังจะมีอะไรให้ต้องไปกลัวอีก เรื่องเกิดใหม่มาเพื่อใช้ชีวิตใหม่ให้ดีก็เรื่องหนึ่ง แต่เรื่องหลังเกิดใหม่แล้วอย่าเดินซ้ำรอยเดิมต่างหากคือเรื่องที่ต้องใส่ใจ ดังนั้นชาตินี้จ้าวเจียลี่จะไม่ทำตัวอ่อนแอจนใครก็เหยียบย่ำได้อีก อยู่กับเด็กเจียลี่อ่อนโยนเป็นพิเ� �ษ อยู่กับผู้ชายเจียลี่วางตัวสุขุม อยู่กับคนสับปลักเจียลี่ก็จะแสดงตัวตนอีกด้านให้เห็น และอีกไม่นานข่าวลือก็จะหายไปเองเหมือนที่เธอเคยว่าไว้

ร่างบางเอ่ยเสียงราบเรียบเฉยชา "ให้โอกาสโอมอีกครั้งนะ เรามาเริ่มต้นกันใหม่นะ" มองใบหน้าเนียนด้วยความเสียใจ "ไม่! " "โอมทำใจไม่ได้จริงๆ ที่ต้องเสียแก้มไป"

แก้มหวานเอ่ยออกมาเสียงสั่นเครือน้ำตาเริ่มคลอที่ดวงตาคู่สวย "ฉันรู้ว่าเธอต้องสูญเสียอะไรไปมากกว่านี้.....แต่ฉันไม่อยากให้เธอต้องมาจมปรักอยู่กับความแค้นอีกต่อไปแล้ว....เริ่มต้นชีวิตใหม่เถอะนะแก้มหวาน"ฉันจึงเอ่ยออกไปอย่างหวังดี

ใบหน้าทารกผู้นี้ แตกต่างจากที่เขาจินตนาการไว้สิ้นเชิง แก้มกลมป่อง ผิวขาวนุ่มสะอาด มิใช่ทารกปีศาจ แต่เป็นทารกที่ปกติที่สุด!

ได้แฟนสวยทั้งทีคนอย่างสิงหราชไม่พลาดโอกาสดีๆแบบนี้หรอกครับ “แฟนใหม่ของแก้มเองค่ะ” ขนาดแกล้งเป็นแฟนจำเป็นให้เธอยังยิ้มได้ขนาดนี้ ถ้าได้เป็นแฟนเธอจริงๆคงดีไม่น้อย

ราชันตัดพ้อ ก่อนจะฝังจมูกกับแก้มนุ่มเต็มแรง ฟอด! “เอ๊ะ! พี่ราชัน หอมแก้มใบบัวอีกแล้วนะจ๊ะ!” “ไหน ๆ ก็ได้แค่หนึ่งคะแนนแล้วพี่ก็ขอชื่นใจหน่อยเถิด” “อย่างนั้นเหลือแค่ศูนย์”