สามีตัวจริงของคุณเลขาฯคือท่านประธาน Mga Nobela at Kwento

"ผู้หญิงคนนี้คือเลขาของประธานเหลียง ช่างเหมือนเวอร์ชันชีวิตจริงของเรื่องท่านประธานจอมเผด็จการตกหลุมรักฉันเลย!" "ความรักหวานๆแบบนี้เมื่อไหร่จะถึงตาฉันบ้าง ฉันก็อยากได้ท่านประธานจอมเผด็จการคนหนึ่งที่คอยป้อนข้าวต้มให้ฉันตอนป่วยเหมือนกัน!"

นับจากเช้าวันนั้นเธอยังคงเฝ้ารอการติดต่อจากพี่ชายที่ยืดอกคุยโตว่าตอนนี้ได้รับการปฏิบัติเช่นบุคคลสำคัญระดับชาติถึงขั้นต้องพักอยู่เซฟเฮ้าส์สักระยะแถมยังได้รับการคุ้มกันอย่างแน่นหนาสำหรับพยานปากเอกที่ใคร ๆ ต้องการตัว นี่มันประธานาธิบดีชัด ๆ ไดอาน่าได้ฟังดังนั้นก็คลายก

มาแกรนด์หรือกริซบอกด้วยท่าทางทีเล่นทีจริงว่าเขากำลังโสดและอยากบอกเลขาสาวว่าตอนนี้ตัวเองกำลังสนใจสาวตรงหน้า เลขาสองคนต่างช่วยกันถือขอเพื่อไปไว้ในรถของท่านประธานโดยตลอดทางเดินเลขาหนุ่มจะเป็นฝ่ายแซวเลขาสาวตลอดทางเดิน ภายในห้องประธาน

สั่งเลขาส่วนตัวของเขา เชียรหรือวิเชียร สถิตนันท์ เลขาส่วนตัวที่ทำงานแทนเขาได้อย่างไม่มีข้อติ “ท่านประธานจะเปลี่ยนที่อยู่หรือครับ” “ฉันกำลังจะหย่ากับปรีชญา” “อ้อ...เอ่อ...ได้ครับ”

“สวัสดีครับพี่มารี ผมแผ่นดิน เรียกดินก็ได้ครับ ผมเป็นเลขาอีกคนของคุณปาย” “สวัสดีค่ะดิน ท่านประธานบอกพี่แล้วค่ะว่าดินเป็นเลขาอีกคน แต่ต้องดูแลคุณปายทุกเรื่อง”

“อ้อ... ภรรยาพี่เชาวน์เป็นเจ้าของร้านอาหารเหรอคะ” “ใช่ครับ แต่ภรรยาของพี่น่าจะเป็นเลขาฯ” “คะ?” เธอหันขวับมามอง เขาทำเป็นไม่รู้ไม่ชี้ แก้มสาวขึ้นสีแดงเรื่ออย่างปัจจุบันทันด่วน

อาทิตย์สวนกลับจนคนพูดเงียบกริบ "อ้อ... ลืมบอกไป ถ้าใครหิวน้ำ เดินไปบริการตัวเองที่มุมห้องนะครับ วันนี้เลขาฯ ผมไม่ว่าง" ​ผู้บริหารทั้งหลายต่างมองหน้ากันเลิ่กลั่ก ไม่มีใครไม่รู้ว่าเลขาฯ หน้าห้องคือภรรยาตัวจริงของท่านประธาน... งานนี้ใครจะกล้าใช้?

"ทำไมต้องหมายความว่าไง นี้พลอยชมพูเมียฉัน แม่ของลูกฉันด้วย" "ทะ ท่านประธานมีลูกมีเมียแล้วเหรอค่ะ" เลขาสาวถามอย่างสะลักสะล่ำ แทบไม่เชื่อหูตัวเอง เพราะเธอทำงานที่นี้มาสองเดือน ไม่เคยเห็นภรรยาของเขาเลยสักครั้ง เธอเลยนึกว่าเขาเป็นชายโสดที่เนื้อหอม น่าดึงดูดเอามากๆ

“ฉันเพิ่งเข้ามาทำงานที่นี่ได้เดือนเดียวค่ะ” “อ๋อครับ ถึงว่าผมถึงไม่เคยเห็นคุณเลย ไม่ทราบว่าคุณทำอยู่ฝ่ายไหนเหรอครับ” “ฉันเป็นเลขาของพี่…เอ่อท่านประธานค่ะ”

จะมีใครบ้างที่รู้เรื่องเธอกับเจมส์ เรื่องงานแต่งงานเงียบๆ น้ำค้างเชื่อว่าเลขาคนใหม่ของท่านประธานเจต์คงยังไม่รู้ เลขาสาวแว่นถอนหายใจหนักก่อนจะเดินตามเข้าไปที่ห้องเขียนป้ายชื่อว่า เจต์ จรูญเพทาย ผู้บริหารสูงสุด “ออกไปก่อน” สั่งเลขาหนุ่มทั้งๆ ที่ไม่หันมามอง “ครับท่านประธาน” เ มื่ออยู่ด้วยกันตามลำพัง น้ำค้างกระสับกระส่ายลุ้นระทึกกลัวว่าท่านประธานที่มีศักดิ์เป็นพ่อสามีเธอ สายตาตำหนิว่าทำหน้าที่ลูกสะใภ้ไม่ดี ซึ่งเลขาสาวแว่นแอบคิดไปไกล ซึ่งนั่นแตกต่างจากความจริง