ชีวิตใหม่ของเจ้าแก้มก้อน Novels & Stories

Chaya Wave : แต่ตอนนี้เอาไว้จีบสาว Chaya Wave : สาวชื่อแก้มที่กำลังคุยกับพี่นี่ไง Gam Phattramai : ไม่ต้องมายุ่งกับแก้มเลย Chaya Wave : ก็อยากยุ่ง ใครจะทำไม Chaya Wave : บอกแล้วไงว่าจะเริ่มจีบแก้มใหม่ Gam Phattramai : ไม่ให้จีบ เลิกกันแล้วก็เลิกไปสิ Chaya Wave : ก็จะจีบ อยากเลิกก็เลิกไปคนเดียวสิ พี่ไม่เลิก

ร้ายพวกนั้นด้วยตัวเอง พี่กลายเป็นคนใหม่ เป็นคนใจเย็น และเป็นผู้ชายที่รักแก้มและลูก จนตอนนี้แก้มจดจำแต่สิ่งดีๆของพี่ได้มากกว่าเรื่องราวในอดีต" แก้มใสพูดด้วยรอยยิ้ม พอมองย้อนกลับไปไม่คิดว่าตัวเองจะมาถึงจุดนี้ได้ แต่ถ้ามองในมุมที่ดีถ้าเหตุการณ์พวกนั้นไม่เกิดขึ้น คนที่ กอดฉันตอนนี้ก็คงไม่ใช่พายุ ไม่แน่ตอนนี้ฉันก็ยังทำงานเป็นมนุษย์เงินเดือนอยู่บริษัทเขาเหมือนเดิม

น่าดู” “มันมากกว่าความกลัว ทั้งเหงา ทั้งว้าเหว่ปะปนกันไปหมด ชีวิตของพี่ไม่รู้จักความสุขมาตั้งแต่ตอนนั้น เมื่อได้เห็นหน้าแก้มครั้งแรกพี่รู้สึกถูกชะตา จนแดนต้องเอ่ยปากถามว่าพี่ชอบแก้มหรือเปล่า พี่บอกได้เต็มปากเต็มคำว่ามันไม่ใช่ทางชู้สาว แต่พี่รู้สึกเป็นห่วง อยากดูแล นี่คงเ ป็นเพราะสายใยความผูกพันระหว่างเรา ที่ทำให้เราได้มาเจอกันอีกครั้ง”

เขาวางมือลงบนหัวผม "ขอให้ชีวิตใหม่ของนายสว่างไสวเหมือนพระจันทร์เต็มดวง" "ชีวิตใหม่ อะไร ผมไม่เข้าใจ" ผมพึ่งตายจะได้ไปเกิดใหม่แล้วเหรอ

ขอกลับคำนิดนึง ตอนแรกบอกว่าพี่แก้มแกเหมือนกุลสตรี แต่ตอนนี้ฉันว่าไม่ใช่แล้วล่ะ เธอดูห้าวนิด ๆ แต่ไม่ถึงกับดีดกะโหลก "น้องแก้มก็ตอบพี่เอสมาก่อนสิครับ"

เธอมองกระเป๋าแอร์เมสในมือฉัน ดวงตาพลันฉายแววริษยา "พี่นี่ใช้ชีวิตสบายดีจริง ๆ นะ แต่น่าเสียดาย มาเฟียล้วนเป็นพวกกินคนไม่คายกระดูก ระวังสักวันจะตายอนาถอยู่ข้างถนนล่ะ"

ห้วงภวังค์ความคิดถูกทำลาย เพราะประโยคคำถามเมื่อครู่ของมาเฟียหนุ่ม “ก็ดีนะคะ ฉันจะได้ไปเริ่มต้นชีวิตใหม่ที่อื่น” “หึ”

เขา กระซิบอย่างช้า ๆ “ชีวิตที่ฉัน…ไม่มีวันทำพังอีกแล้ว” ไอยราเม้มปากแน่น แล้วพยักหน้าเบา ๆ “ชีวิตที่มีแต่ความสุขของเราใช่ไหมคะ”

อริสาก็พูดพร้อมกับยิ้มออกมา "แล้วนี่แกจะเอายังไงต่อ กลับมาคราวนี้ถือว่าเป็นการเริ่มต้นชีวิตใหม่แล้วนะ"

เหมราชมันเลี้ยงลูกยังไง ให้กลายเป็นก้อนซาลาเปาแบบนั้น ตัวป้อม ๆ อ้วนกลมเหมือนก้อนซาลาเปา ตัวขาว ๆ แต่ปากจิ้มลิ้มกลับเลอะเทอะเต็มไปด้วยช็อกโกแลต อย่างกับซาลาเปาไส้ถั่วดำ คาดว่าเจ้าตัวคงกินช็อกโกแลตเพราะในมือยังถืออยู่ "แม่ขอรับลูกค้าแป๊บนะคะ หนูรอได้ใช่ไหมคะ ไม่รบกวนลูกค้านะคะ" "ก็ได้ค่ะ น้องรินไม่ดื้อ"