ท่านประธานคะอย่ารักฉันเลย Novels & Stories

เคยรักไทเปไหม? ไม่ มันต้องไม่เกี่ยวกับฉัน อย่าบอกว่ายังรักฉันนะเชน ฉันไม่อยากได้ยิน ฉันไม่อยากให้น้องรู้สึกแย่ไปกว่านี้ เชนบอกว่ารักใครก็ได้...ได้โปรดล่ะ!

เขาไม่อนุญาตให้เธอมาชอบเขา เธออดไม่ได้ที่จะโพล่งถามออกมาว่า“ท่านประธานลู่คะ เป็นเพราะเฉียวซุนหรือเปล่าคะ？” ฝีเท้าของลู่เจ๋อชะงักเล็กน้อย

ผู้เป็นมารดาตะโกนอย่างวางอำนาจ “ท่านมหาจอมมาร ถ้า...ท่านให้ข้าเป็นอนุภรรยาของท่าน ข้าสัญญาว่าจะปล่อยเขาไป ข้าหลงรักท่านนะเจ้าคะ” น้ำเสียงของหลันเว่ยคล้ายกับอ้อนวอน และเปลี่ยนอารมณ์เป็นเคียดแค้น “แต่เวลานี้ไม่สำคัญแล้วเป็นเพราะท่านไม่เคยรักข้า ไม่เคยสนใจข้าเรื่องทุกอย่างถึงได้ ดำเนินมาถึงจุดนี้หากเมื่อสองพันปีก่อนท่านมอบหัวใจให้ดอกบัวน้อย ๆ เช่นข้าสักนิดเรื่องราวคงไม่...” สีหน้าของหลันเว่ยเต็มไปด้วยความเคียดแค้นใจ

ฉันยิ้มหวานแต่แววตากดดันคนตรงหน้า "จะให้พี่เปลี่ยนตัวลูกตาลหรอครับ" อ้อ ชื่อลูกตาล เดี๋ยวเจอลูกตีน! "แล้วท่านประธานทำได้ไหมล่ะคะ?" ลองทำไม่ได้ดูสิ

ปัณณ์ว่าอย่างดุดัน คนถูกกระทำยู่หน้าใส่ "พาฝันจะหัวเราะชอบใจไม่ได้นะคะ อาปัณณ์ใช้ความรุนแรงกับอาอีฟ อาปัณณ์ไม่น่ารักเลย" "เลิกทำปัญญาอ่อนได้ละ แล้วนี่มาทำไม"

เขาว่า แล้วดึงเธอมาจูบแรงๆ ทราวดีได้แต่ถอนใจในอ้อมอกของท่านประธาน ใครจะไปคิดว่าเขาจะหื่นได้ขนาดนี้ ​“ไม่ว่าแล้วค่ะ ท่านประธานวีอาร์กรุ๊ป ที่แกร่งที่สุดในสามโลก ยิ่งกว่าผู้ว่า กทม.” เธอว่าแบบนั้นเขาเลยหัวเราะชอบใจแล้วดึงเธอมาหอมแก้มซ้ายขวา

"คะ?" "ฉันดีใจนะที่อย่างน้อยเธอก็ไม่ได้คิดทรยศฉัน" ^^ ____________ ก็รักน้องนั่นแหละ กรี๊ดดดด

“ผมเคยบอกคุณแล้วว่าผมมีคนรักอยู่แล้ว” “แม่เลขานั่น ไม่ได้มีคุณคนเดียวหรอก ประธานหนุ่มนั่นยังหลงมันเลย” “อย่าคิดว่าคนอื่นต้องเหมือนคุณ ใกล้ใครต้องคว้าไว้หมด”

👉ขอให้ความรักทั้งคู่อยู่ด้วยกันเป็นสิบปียี่สิบปีสามสิบปีหรือมากกว่านั้นนะคะ 👉กว่าจะจบได้ทำเอาเหนื่อยเลยใครชอบไม่ชอบยังไงเม้นมานะคะรอเรืองใหม่ว่าจะสนุกไหมนะคะ✌️✌️✌️

“ท่านประธานคงไม่เอานางหรอก แกก็รู้ว่าไม่เคยจริงจังเรื่องความรักเลย ไม่เคยมีข่าวเรื่องนี้กับใครเลย จนฉันก็เสียดายความหล่อของท่านประธาน” “ไม่มีใครดีแล้ว เราจะได้มีอาหารตาทุกวันไง” “พอ ๆ กลับไปทำงานได้แล้ว”