ท่านประธานคะอย่ารักฉันเลย Novels & Stories

หมับ “ความอดทนมันหมดไปตั้งแต่วันที่ฉันเรียนรู้ว่าอำนาจทำอะไรได้มากกว่าความดี ฉันไม่ต้องเป็นรุ่นพี่หรือเพื่อนที่น่าสงสารเพื่อให้เธอมีใจอีกต่อไปแล้ว ในเมื่อฉันมีปัญญาพรากเธอมาไว้ข้างกายด้วยวิธีของฉันเอง” “คุณกำลังหลงทาง ธารัน...” รัญดาเถียงออกมาด้วยความเสียใจ “ความรักไม่ ใช่การกักขัง...” “สำหรับฉัน...มันใช่” เขาตัดบทด้วยน้ำเสียงที่เด็ดขาด

ภาคินก้มลงซุกไซ้ซอกคอขาวๆ อย่างหิวกระหาย เขาขบเม้มจนเป็นรอยรักเด่นชัด “รอยเดิมยังไม่ทันจาง มึงก็หาเรื่องให้กูทำรอยใหม่เพิ่มซะแล้วนะน้ำใส” “งื้อออ... ท่านประธาน... ตรงนั้นมันเสียว...”

ฉันจนปัญญาที่จะแก้ตัว 「ประธานเฉิง คุณอย่าโกรธไปเลยนะ หนูเชื่อว่าพี่ลู่เหยาแค่กังวลเกินไปจนสับสนเท่านั้นเอง คงไม่ได้ตั้งใจหรอก」

“ไม่ให้ไปเองแน่นอนไม้เป็นใครครับ ท่านประธานนะนิ” “ฮ่าาาา นิดาลืมไปเลยค่ะท่านประธาน” “ไม่ต้องพูดประชดเลยแล้วห้ามเรียกท่านประธานอะไรแบบนั้นด้วยนะไม้ไม่ชอบมันดูห่างเหิน”

เดชาธร ประธานหนุ่มรูปหล่อพ่อรวย ถูกปองร้ายจนเกือบเอาชีวิตไม่รอด แต่โชคดีที่ได้เงือกสาวแสนสวยช่วยไว้ แต่การช่วยเหลือเขาทำให้เธอโดนถอนหมั้นและโดนพ่อไล่ออกจากบ้าน สาวน้อยจึงเข้าสู่อ้อมกอดของท่านประธานมาดขรึมที่มาในรูปแบบพ่อพระอย่างง่ายดาย แต่ท่านประธานอย่างเขาแม้พึงใจสาวน้อยเพียงใดก็มีผู้หญิงซึ่งแม่เตรียมไว้ให้แล้ว สาวน้อยที่ได้เชยชมสมใจจึงต้องอยู่ในฐานะหลบๆ ซ่อนๆ เขาหวังว่าเธอจะเข้าใจ แต่เขาหารู้ไม่ว่า กำลังชะล่าใจเกินไป เพราะเมียเด็กนั้นกำลังจะโบยบินจากลา เนื่องจากคนรอบตัวเขาที่หวังดีและไม่หวังดี เชตท่านประธาน #กรงรักท่านประธานใจร้าย #ใต้ปีกรักท่านประธานจอมดุ # ท่านประธานมาดขรึมพ่ายรักเมียเด็ก

เฉิงอี้ที่ยืนพิงประตูตอบอย่างไม่ยีหระ “อย่าพูดแบบนี้สิครับ ผมรักเดียวใจเดียวนะ” “หึหึ รักเดียวมันมีที่ไหนกัน” “ประธานก็พูดได้สิครับ ก็คุณยังไม่เคยรักใครนี่”

“อ๋อ.. ไม่ชอบดอกไม้ แล้วคนที่ส่งมาล่ะจ๊ะ” แวร์ซายเพื่อนสาวประเภทสองจีบปากจีบคอเอ่ยถาม น้ำเสียงเต็มไปด้วยความเย้ยหยันเพื่อนสนิทเขารู้ว่าท่าทางเย่อหยิ่งของประธานบริษัทเป็นเพียงการพยายามแสดงออกซึ่งไม่สามารถปกปิดความจริงด้านในได้ “ยิ่งไม่ชอบย่ะ ถ้ากูชอบเด็กนั่นฟ้าผ่า ตายพอดี”

“เอาอะไรมามั่นใจคะ เราไม่ใช่แม้แต่แฟนกันสักหน่อย” “ผมมองการณ์ไกล เชื่อผมสิ ขิงแค่เตรียมตัวไว้ก็พอ อนาคตเมียประธานเป็นของขิงคนเดียว”

เจี่ยนจือถามเสียงกลั้วขำ เยว่เอ๋อร์เม้มปากแน่น “ไม่ต้องให้ประธานเวินบอกหรอก เรื่องที่เขาไม่ชอบพี่ คนเขารู้กันทั่ว ใครจะไม่รู้ว่าประธานเวินดูแลรักแรกของตัวเองดีอย่างกับเจ้าหญิง น่าอิจฉาจะตาย…” “อิจฉาขนาดนั้นเลย？เธอก็ลองดูสิ！”เจี่ยนจือแค่นเสียงเย็น “ลอง…ลองอะไร？”ดวงตาของเ ยว่เอ๋อร์วูบไหว เริ่มติดอ่าง

เขาคว้าแขนเธอไว้ " ฉันอุตส่าห์ง้อเธอขนาดนี้แล้วนะ เลิกงี่เง่าสักที" " ใครอยากให้คุณง้อกัน ง้อทำไม ในเมื่อเราไม่ได้เป็นอะไรกันสักหน่อย ถ้าคนรักของคุณรู้ว่าคุณมาวุ่นวายกับฉัน คุณไม่กลัวเธอจะเสียใจเหรอ"