ท่านประธานคะอย่ารักฉันเลย Novels & Stories

"ถ้าไม่รักจะยอมเป็นแฟนด้วยหรือไงคะ" "แต่ตอนนั้นคุณยังไม่รู้นี่ว่าผมเป็นใคร" "คุณคิดว่าที่ฉันรักเพราะคุณเป็นลูกชายท่านประธานเหรอคะ"

“รักแค่ไหนคะ” “รักมากกว่าชีวิตของพี่เสียอีก จะไม่มีวันยอมให้พี่ชายแพร พาแพรไปด้วยหรอกไม่มีวัน”

“…” “ไม่ต้องห่วงนะคะ ฉันจะไม่มีวันอยู่เป็นตัวถ่วงของคนที่ฉันรักอย่างแน่นอนค่ะ”

“ตะ แต่ พายุเป็นแฟนฉันนะ” “แต่ฉันเป็นผัวเธอนะ” “ไม่ใช่” “ถ้าไม่ใช่ แล้วเธอมาร้องขอให้ฉันพาเธอขึ้นสวรรค์ทำไม หื้มมม ที่รัก”

ตอนแรกที่ได้ยินหล่อนดีใจ ผู้หญิงคนไหนบ้างจะไม่อยากเป็นคนรักของเขา แต่คิดอีกทีก็อดสงสัยไม่ได้ว่าทุกสิ่งที่เขาทำกับหล่อนก็แค่เป็นไปตามสัญญาที่ตกลงกันไว้ “ทำไมล่ะ… ทำไมผมจะรักคุณไม่ได้” หัวคิ้วของท่านประธานชิดเข้าหากันด้วยความสงสัย รู้สึกน้อยใจขึ้นมาทันทีกับคำพูดของเ ลขาสาว

เขาเอ่ยความจริงจากหัวใจ “อย่าไปหลงรักสาวๆ ในบริษัทอีกนะคะ ท่านประธานสุดหล่อ” พัชสนันท์เย้าสามี “ถ้ารู้ เลิกสถานเดียว”

“ฉันรู้ว่าจากที่นี่ไปยังตัวเมืองมันไกลมากๆ ประธานหลิวขับรถคงจะเบื่อแย่ คงอยากจะพูดเล่นคลายเครียด ฉันสามารถเป็นแฟนให้ได้นะคะ แค่ในตอนนี้ ฉันแค่หวังว่าประธานหลิวจะไม่พูดเรื่องไร้สาระแบบนี้ต่อหน้าคนนอกอีก” หลิวเยี่ยนยังคงทิ่มแทงไม่เข้าอยู่ดี “ผมต้องการให้คุณเป็นแฟนของผม จริงๆ”

"นายไม่ได้รักฉัน" "รู้ได้ไงว่าไม่รัก สิ่งที่กูทำไปมึงไม่เคยรู้สึกบ้างเลยรึไง" "ใช่ ฉันไม่เคยรู้สึกเลยสักนิดเดียว นายเริ่มต้นมายังไงก็รู้ดีหนิ สิ่งที่นายทำมันไม่ได้สื่อความหมายว่ารักฉันเลยสักนิด ถ้านายรักฉันจริงนายจะไม่ทรมานฉันอยู่แบบนี้"

โชติกาพยักหน้าเป็นคำตอบสีหน้าจ๋อยๆ จนพิมพ์ผกาต้องโอบไหล่เพื่อนรักอย่างปลอบโยน “ตลอดสามปีที่ผ่านมา ที่ฉันไม่พูดไม่ได้หมายความว่าไม่รู้เรื่องของเธอกับท่าประธาน และไม่ได้หมายความว่าฉันไม่รู้สึกอะไรแก้ม ฉันอยากให้เธอสมหวังและอยากให้เธอกับท่านประธานลงเอยกันด้วยความ รักจริงๆ เธอกับเขาเหมาะสมกันที่สุดแล้ว นี่ฉันพูดจริงๆ นะ เธอรักเขาและเขาก็รักเธอ..” “ฉัน...”

"ฉันถามว่าเธอกำลังทำอะไรอยู่" "เธอเห็นหมดแล้วใช่ไหม" "ทำไมเธอต้องทำแบบนี้ด้วย ท่านประธานมีแฟนอยู่แล้วนะ เธอไม่กลัวเหรอ.."