เหนือสมรภูมิ Novels & Stories

“บอกไม่ถูกเลยครับ จะว่าดีขึ้นก็ไม่ใช่แย่ลงก็ไม่เชิง” “คุณเหนือมีงานในเมืองเหรอครับ” บุญมีเอ่ยถามทิศเหนืออีกประโยคด้วยความแปลกใจ “เปล่าครับ ผมตั้งใจมาเยี่ยมลุงบุญ”

เขาจูงมือรั่วซีไปที่หน้าต่าง พอมองออกไปด้านนอกถึงได้รู้ว่าเหตุใดถึงได้ชื่อว่าหอชมจันทร์ มันเป็นตำแหน่งที่เห็นดวงจันทร์ได้เด่นชัด โดยไม่มีสิ่งใดมาบดบัง “งามนัก” นางพึมพำออกมาเบาๆ มู่ฉินฉานยืนซ้อนอยู่ด้านหลัง โน้มตัวลงมากระซิบข้างหูนาง “ชอบหรือไม่” เขาขบเม้มที่ใบห ูของนางอย่างหยอกล้อ

้งอยู่เหนือแผ่นดินใหญ่ทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือ ทว่ามันไม่ได้ตั้งอยู่บนพื้นดิน จุดบรรจบนั้นลอยเด่นอยู่กลางอากาศธาตุ อยู่สูงลิบลิ่วเหนือชั้นเทือกเขาที่สูงที่สุดในโลก "นี่มัน... เป็นไปไม่ได้" เกรซครางออกมาด้วยน้ำเสียงที่สั่นสะท้าน มือเล็กบางของเธอชี้ตรงไปยังจุดศูนย์กลาง ของแผนที่สามมิติ นัยน์ตาสีฟ้าเรืองรองเพ่งพินิจลึกลงไปในรายละเอียดของจุดนั้น ก่อนที่เธอจะถอดรหัสอักขระโบราณที่ลอยวนเวียนอยู่รอบๆ ออกมาเป็นคำพูด

ตุบ… ในหูบังเกิดเสียงวิ้งอืออึงฟังไม่ได้ศัพท์ สมองพร่าเบลอ ภาพตรงหน้าก็คล้ายกับค่อย ๆ ถูกความมืดเข้ากลืนกิน ไม่รู้สึกถึงเส้นประสาทบนปลายนิ้ว เกิดอะไรขึ้น? จู่ ๆ จางหยุนก็เกิดนึกไม่ออกว่าตัวเองมาทำอะไรที่นี่กระทันหัน เขานอนเหม่อลายมองเพดานที่กำลังหมุนคว้าง ลมหายใ จอ่อนแผ่ว ความง่วงเข้าครอบงำพื้นที่ความคิด

จากบันไดด้วยอาการวินเวียนศีรษะนิดหน่อย แต่เพื่อความปลอดภัยร่างบางจึงจับราวบันไดไว้มั่น กลัวว่าตัวเองจะล้มฟุบลงไปอีกครั้ง กระทั่งถึงบันไดขั้นสุดท้ายอิษยาเป่าปากตัวเอง ลมหายใจร้อนถูกพ้นออกมาทำให้รู้ว่าอุณหภูมิร่างกายน่าจะสูงขึ้น ตัดสินใจเดินไปคว้าโทรศัพท์มือถือที่ว างอยู่ในครัวมากดต่อสาย (ครับคุณหนู)

คืนนั้นเอื้องฟ้าคิดมากจนนอนไม่หลับ เธอลุกจากเตียงแล้วออกไปข้างนอก กะว่าจะไปนั่งเล่นบนม้านั่งในสวนหน้าบ้านสักหน่อย คืนนี้เป็นคืนเดือนหงาย ท้องฟ้าสว่างพอสมควร พระจันทร์คงจะสวยน่าดู แต่ตอนจะเดินผ่านบันได เธอได้ยินเสียงไอดังมาจากชั้นบน เมื่อจำได้ว่าเป็นเสียงของลมเหนือจึงขึ้น ไปดู จนกระทั่งเห็นเขาเดินไปทางห้องนั่งเล่นอย่างช้าๆ เธอจึงรีบเข้าไปถาม “พี่ลมเหนืออยากได้อะไรคะ”

โลเลนยิ้มร้ายส่งให้เธอ ลิฟต์กำลังขึ้นสู่ชั้นบนสุดของคอนโดหรู ชั้นที่ 35 ส่วนชั้นที่ 36 เป็นของเมสัน และคอนโดนี้ก็เป็นของเมสันเช่นกัน ริชชี่หน้าซีดเผือดขึ้นมาทันที นี่เธอกำลังอยู่ในถ้ำที่มีเสือสองตัวหรือยังไง มีแต่ตายกับตายอย่างเดียว

EP21 - เหนือมาเฟีย (ธันเดอร์-บลิ๊ง) บลิ๊งถึงกับมองบนให้กับชายหนุ่ม ในหัวเขาคิดแต่เรื่องพวกนี้หรือไงกัน เอะอะจะฟาดๆอยู่นั่น

ร่างบางผวาเฮือก เมื่อคนเหนือร่างสอดแทรกลำรักเข้ามาในกายสาว ภาสันต์ขบกรามเข้าหากัน ความสดใหม่ที่ได้จากเธอ ทำให้เขามึนงงจนทำอะไรไม่ถูก ปนันชิตายังสะอาดบริสุทธิ์ การกระทำของเขาจึงไม่ต่างอะไรกับข่มขืน “ปั้น...ผม” อาการมึนเมาที่มีในตอนแรกหายเป็นปลิดทิ้ง เมื่อตระหนักได้ว่ากำลั งทำให้เธอเจ็บปวด เหงื่อเม็ดใหญ่ผุดขึ้นตามหน้าผาก เมื่อต้องฝืนความต้องการของตัวเอง เพราะไม่อยากทำให้คนใต้ร่างบอบช้ำไปมากกว่านี้ “เจ็บ!” ปนันชิตาร้องออกมาเมื่อคนเหนือร่างขยับตัว

ยังไม่รวมกับการกระโดดข้ามหลังคาไปมาระหว่างทาง กระทบหลังคากระเบื้องจวนแล้วจวนเล่า ไม่รู้เจ้าของจวนเหล่านั้น จะรู้บ้างหรือไม่ว่ามีคนอยู่บนหลังคา อวี่เทียนเหมยขาสั่นเล็กน้อย ความสูงนั้นน่ากลัวกว่าที่คิด ชีวิตนี้คิดว่าครั้งเดียวก็ขอพอที