นอกใจ

เรย์ คาร์เทอร์ เจ้าพ่อมาเฟียร้ายแห่งอาณาจักรคาเทอร์ (เพื่อนรักของหมอกฤษฎิ์จากคุณหมอที่รัก เรย์ของน้องแก้มใส) โคตรโหด โคตรเถื่อน โคตรร้าย มองความรักเป็นเรื่องไร้สาระ แต่กลับมาแพ้ทางให้สาวขี้ยั่วขี้อ่อยอย่างเธอพลอยไพลิน พลอยไพลิน สาวสวย Sexy ขี้ยั่ว ใจถึง กล้าได้กล้าเสีย เธอไม่เคยรู้เลยว่าความกล้าที่นำพาให้เธอเดินเข้ามาในโลกสีเทาของเขา จะทำให้ทั้งตัวและหัวใจของเธอถูกพันธนาการเอาไว้กับผู้ชายที่ชื่อเรย์ คาร์เทอร์อย่างหมดสิ้นหนทางที่จะหลีกหนีไปไหนได้

คานส์ นักธุรกิจหนุ่มผู้ไร้ความรู้สึก เขาคือคนที่เย็นชากับความรักและไม่คิดจะจริงจังกับผู้หญิงคนไหน แต่ชีวิตที่แสนจะสุขสำราญก็ต้องเปลี่ยนไป เมื่อมีผู้หญิงมาบอกกับเขาว่าเธอท้อง แถมยังบอกอย่างมั่นใจว่าเด็กในท้องของเธอคือลูกของเขา ฉันจะมั่นใจได้ยังไงว่าเด็กในท้องเธอ ‘เป็นลูกของฉัน’ อลิช เธอเป็นผู้หญิงใสซื่อแต่ดันพลาดท่าท้อง เหตุการณ์ในคืนนั้นเธอจำได้ดีว่าผู้ชายคนนั้นคือใคร และเธอก็ไม่เคยมีความสัมพันธ์กับชายหนุ่มคนไหน นอกจากเขา… ถ้าคุณไม่มั่นใจว่าเด็กในท้องเป็นลูกของคุณ ฉันยินดีให้คุณตรวจดีเอ็นเอ ——— —- —— —- —-

มหาเศรษฐีอันดับหนึ่งแห่งไห่เฉิง ฮั่วซือหาน อยู่ในสภาพเจ้าชายนิทรามาสามปี ส่วนฉือหว่าน คุณนายฮั่วก็ดูแลเขามาสามปี แต่หลังจากที่เขาฟื้นขึ้นมา ฉือหว่านกลับเจอข้อความนอกใจที่คลุมเครือในโทรศัพท์ของเขา รักแรกในดวงใจของเขาได้กลับมาแล้ว บรรดาเพื่อนที่ดูถูกเธอของเขาต่างก็หัวเราะเย้ย “หงส์ฟ้ากลับมาแล้ว ถึงเวลาไล่ตะเพิดลูกเป็ดขี้เหร่แล้ว” ฉือหว่านเพิ่งได้รู้ว่าฮั่วซือหานไม่เคยรักเธอเลย ตัวเธอเองเป็นเพียงแค่เรื่องตลกที่น่าสมเพช ดังนั้นคืนหนึ่ง ประธานฮั่วจึงได้รับหนังสือขอหย่าจากคุณนายฮั่ว เหตุผลในการหย่า--- สมรรถภาพร่างกายของฝ่ายชายไม่ได้เรื่อง ประธานฮั่วทำหน้ามืดมนแล้วมาหาเธอ กลับพบว่าคุณนายฮั่วที่เคยเป็นลูกเป็ดขี้เหร่ สวมชุดราตรียาว ยืนอวดโฉมงดงามผ่อนคลายอยู่ท่ามกลางแสงไฟระยิบ กลายเป็นผู้เชี่ยวชาญระดับสูงด้านการแพทย์ พอเห็นเขาเดินเข้ามา คุณนายฮั่วก็ยิ้มพลิ้วพร้อมเอ่ย “ประธานฮั่ว คุณมาหาหมอแผนกสุขภาพเพศชายเหรอ?”

รวมเรื่องสั้นรสเข้ม เซ็กซ์ ความใคร่ และเกมอำนาจที่ไม่มีคำว่าไร้เดียงสา ไม่มีรักใส ๆ มีแต่การยั่วยวนที่พาไปไกลเกินห้ามใจ อ่านจบในตอน แต่ความร้อนยังไม่จบง่าย ๆ คำเตือน ⚠️ สำหรับผู้อ่านอายุ 20 ปีขึ้นไป มีเนื้อหาเร้าอารมณ์ ความสัมพันธ์ต้องห้าม และพฤติกรรมทางเพศ ผู้อ่านควรใช้วิจารณญาณในการอ่าน

อยู่ๆ ก็ต้องข้ามภพมาเป็นฮองเฮาที่ถูกผัวเมิน ไฮโซสาวสุดแซ่บอย่าง มิลกี้ จะทำอย่างไร ผัวก็ไม่รัก มีนางสนมเป็นร้อย ๆ คน อีช้อยอกจะแตก นี่มันเรื่องบ้าบอคอหอยโข่งอะไรกัน "เอาว่ะ ไหนๆ ก็ข้ามมาแล้วเมื่อผัวไม่สนใจก็หาผัวใหม่สิ อุ๊ปส์ มีแต่คนหล่อๆ ทั้งนั้น นี่คงเป็นข้อดีที่หล่อนได้เจอเมื่ออยู่ภพนี้" ฮองเฮาจ้าวเสี่ยวลี่ "หึ ฮองเฮาเขาหรือสตรีไร้ยางอาย เพราะนางปีนขึ้นเตียงเขา จนเสด็จพ่อกับเสด็จแม่มาเจอ ทำให้เขาต้องรับนางเป็นฮองเฮาเพราะเป็นหลานรักเสด็จแม่ เขาเกลียดชังนางนัก" ฮ่องเต้หยงไป๋

“อันนา นี่แกไปแอบดูแดเนียลมันมีเซ็กส์มาเหรอ” “แกจะเสียงดังทำไมเนี่ย ฉันไม่ได้ตั้งใจสักหน่อย ไอ้แดเนียลนั่นแหละมันไม่ระวังเอง แกรู้ไหมมันจัดทีซั่มเลยนะ แกเอ้ย แซ่บนัวๆเลยจ้า” “เอ๊ะ เดี๋ยวนะ ถ้าเมื่อคืนแดเนียลมันเอาสาวๆไปกินที่ห้อง แล้วแกล่ะไปจัดการตัวเองที่ไหน” “ก็ห้องรับแขกตรงข้ามห้องแดเนียลนั่นแหละ” “แต่นั่นมันห้องคุณคาเมรอนคู่อริของแกไม่ใช่เหรอ เห้ย อันนา แกอย่าบอกนะว่าแกไปช่วยตัวเองในห้องเขาน่ะ” “อืม แล้วเขาก็เห็นเต็มๆ ตั้งแต่ต้นจนจบเลยแก อื้อ อย่าถามได้ไหมอ่ะ ยิ่งพูดฉันก็ยิ่งอายเนี่ย”

"ตะวัน" หมอหนุ่มเจ้าสำราญ ทายาทนักธุรกิจชื่อดัง ฉลาด ดูเหมือนจะเจ้าชู้แต่เลือกกิน "ตันหยง" นักศึกษาสาวและโปรแกรมเมอร์อัจฉริยะ อาชีพพิเศษคือแก้ไขงานระบบจนถึงรับงานปลอมตัวจัดการคนทุกประเภทตามสั่ง เมื่อทั้งสองมาพบกันอีกครั้ง ในฐานะ "คุณหมอ" กับ "นักศึกษาฝึกงานที่โรงพยาบาล" เรื่องราวที่ดูเหมือนบังเอิญ แต่ว่า "จะใช่เหรอ" “เผ็ดกว่าที่คิดนะยัยตัวเล็ก”

ในคืนร้าวรานอันเล่อกับทอดกายให้บุรุษองอาจเชยชมเพียงเพราะประชดคนรักเก่า สามเดือนต่อมาอันเล่อกลายเป็นเฒ่าแก่เนี๊ยที่มีคนต้องการตัวมากที่สุดในหอสุริยันจันทรา

"หึ อย่างนายฉันไม่เสียเวลาครางหรอก ครางไปก็ไม่เสียว เพราะของนายมันเท่านิ้วก้อยฉันเอง"

นางเป็นฮูหยินที่ถูกต้อง แต่เขากลับเฉยชาใส่ มีเพียงบนเตียงเท่านั้นที่เขาเร่าร้อนจนนางแทบมอดไหม้ จ้าวจื่อรั่วอายุเพียงสิบหกปีเป็นลูกอนุของเสนาบดีสกุลจ้าว ถูกสับเปลี่ยนตัวมาเป็นเจ้าสาวมาแต่งงานกับแม่ทัพที่ชายแดนใต้ กู้ตงหยางบุรุษหนุ่มอายุยี่สิบสี่ปีฉายาแม่ทัพปีศาจที่แสนเหี้ยมโหด "เจ้าติดค้างข้า ไม่ว่าจะเล่นลิ้นอย่างไร เจ้าย่อมรู้ดีว่าสกุลจ้าวปลิ้นปล้อน เจ้าอย่าได้หวังว่าจะได้อยู่อย่างสุขสบายเลย" พูดจบชายหนุ่มก็ผุดลุกขึ้นเดินจากไปอย่างรวดเร็ว ทิ้งให้หญิงสาวได้แต่นั่งเพียงลำพัง แม้จะเตรียมใจไว้แล้ว แต่ก็อดเศร้าใจไม่ได้ ชีวิตนางจะได้พบความสุขเช่นคนอื่นบ้างไหม.