Novelas y relatos de นักเรียนยากจน

“แล้วพ่อกับแม่ของหนูล่ะ” “หนูเป็นแค่เด็กกำพร้าค่ะ หนูอาศัยหาเงินส่งตัวเองเรียน” คำตอบของเธอทำให้หัวใจของอินทัชกระตุกวูบอย่างแรง เขาไม่คิดว่าเด็กสาวตรงหน้าจะต้องแบกรับความลำบากมากมายขนาดนี้

หากยังเป็นอย่างนี้ต่อไป เธอคงจะเรียนที่นี่อีกไม่ได้ ซึ่งเธอไม่มีทางยอมให้เป็นอย่างนั้นได้เด็ดขาด เธอเป็นนักเรียนทุนซึ่งเป็นทุนให้เปล่าฟรีทั้งค่าเล่าเรียนและค่ากินค่าอุปกรณ์ทุกอย่าง มันหาที่ไหนไม่ได้อีกแล้ว เมธิญาเป็นเด็กกำพร้าอาศัยอยู่กับน้าเพียงสองคนเท่านั้น น้าสาวขอ งเธอเองก็หาเช้ากินค่ำลำพังเฉพาะค่ากินและค่าบ้านเช่าก็ลำบากแล้ว เธอไม่อยากเป็นภาระให้น้าอีก

"ผมได้ยินเพื่อนร่วมชั้นที่นู่นบอกว่า สู่เนี่ยนชูเป็นนักเรียนหัวกะทิของโรงเรียน เรียนเทพมาก แต่ว่าฐานะทางครอบครัวก็แย่มาก" "แย่ขนาดไหน ก็ไม่มีเงินจ่ายค่าเทอม บางครั้งเงินจะกินข้าวยังไม่มี" "จากนั้นคุณครูที่โรงเรียนมัธยมสองก็ดีนะ เว้นค่าเทอมให้เธอ แต่เด็กสาวคนนี้นิสัยขี้ กลัว พี่ก็รู้ ในโรงเรียนมีพวกนักเรียนหัวไม้แบบพี่ไม่น้อย..."

เด็กทุนเรียนดี หมายถึงเด็กที่มีผลการเรียนดีและได้รับการยกเว้นค่าเทอม นั่นหมายถึงเด็กที่มีฐานะทางบ้านเกือบจะยากจน “แต่การแต่งตัว ข้าวของเครื่องใช้ ไม่น่าจะใช่คนไม่มีเงินนะ หรือเธอจะขโมยมา” พอนึกถึงกระเป๋าแบรนด์ใบนั้น ก็ทำให้หลายคนเริ่มอิจฉา

อีกอย่าง นี่จัดเป็นเรื่องนักเลงในสำนักศึกษาที่พบเห็นกันโดยทั่วไป ผู้รับผิดชอบรู้ดี ไม่มีใครกำกับดูแลเลยหรืออย่างไร? “รัชทายาท ท่านคิดง่ายเกินไปแล้ว!” ชายหนุ่มส่ายหน้าแล้วพูด “เด็กพวกนี้ส่วนมาจากครอบครัวยากจน มีโอกาสได้ร่ำเรียนก็ถือเป็นกรุณาธิคุณสูงสุดต่อพวกเขาแล้ว พวกเขาจะกล้าหาเรื่องหรือ?”

โต๊ะไม้เนื้อดีทรงเรียบแคบ ๆ ที่ด้านหลังเรียงรายไปด้วยตำรามากมาย ทั้งแบบกระดาษและม้วนไม้ไผ่ กองสุมกันแน่นจนแทบไม่มีช่องว่าง เป็นฉากหลังของชายหนุ่มผู้เอาแต่นั่งอ่านและจดจ่ออยู่กับการศึกษาตำราเหล่านั้นทั้งวันทั้งคืน หลี่หยางเป็นบัณฑิตยากจน เพราะต้องอ่านตำราจึงไม่ได

เธออธิบายเพิ่มเติมด้วยรอยยิ้ม "พอดีหนูฐานะไม่ค่อยดีนะคะ เลยต้องขยันหาเงินส่งเสียตัวเองเรียนค่ะ" หลิวซินเยว่เอ่ยเสียงเรียบ เธอจงใจเน้นย้ำถึงความยากจนข้นแค้น หวังว่าท่านนายพลผู้สูงศักดิ์จะรังเกียจและเลิกยุ่งกับเธอเสียที ใครจะอยากได้ลูกสะใภ้ที่ยากจน ไหนเลยจะคู่ ควรกับตระกูลใหญ่โตเช่นนี้

กว่าจะได้อยู่กันตามลำพังไม่ง่ายเลย “เราสองคนอยู่ในโครงการนักเรียนขาดแคลนทุนทรัพย์ค่ะ เราเรียนโรงเรียนเอกชนอยู่ท่ามกลางสังคมคนชนชั้นกลางกับลูกคนมีเงิน บังอิญพี่แดนมีบุคลิกหน้าตาผิวพรรณเหมือนคุณหนูแถมชอบคบบ้านรวย ๆ คงเกิดความอยากได้อยากมีเหมือนคนอื่นน่ะค่ะ เดียร์ก็พยายาม

ซึ่งก็จริงดังที่เขาว่า เด็กๆอยู่กับความยากจนได้ดีกว่าความเกลียดชัง ถึงลำบากกายแต่ถ้าหัวใจได้รับความรักเต็มเปี่ยม อย่างไรก็มีแต่ความสุข นอกจากช่วยงานพ่อแม่ที่ร้านและที่บ้านเพื่อแบ่งเบาภาระค่าใช้จ่ายแล้วหากมีโอกาสที่ครูอาจารย์จะเรียกใช้งานเล็กน้อยแลกเงินห้าบาทสิบบาท อย่า

ไม่ ไม่สิ ก็ไม่แน่ว่าจะไม่มีคนยอมไปเรียน คนเรียนหมอตอนนี้ ส่วนใหญ่เป็นคนที่มาจากบ้านที่มีฐานะดี เพราะการเรียนหมอต้องใช้ค่าใช้จ่ายเป็นอย่างมาก คนจากครอบครัวสามัญชนคนธรรมดาไม่สามารถจ่ายค่าเล่าเรียนได้ ถ้าหากว่าเด็กจากครอบครัวยากจนสามารถไปเรียนหมอได้ล่ะ? แววตาของนางหมองลงเมื่อน� �กถึงใบหน้าของขอทานน้อยขาพิการ สำหรับพวกเขาแล้ว น่าจะเป็นทางออกที่ดี