Novel & Cerita นักเรียนยากจน

ลลิตาทวน "ใช่ มูลนิธิที่เน้นช่วยค่าเล่าเรียนให้เด็กยากจนและเด็กเร่ร่อน ผมเคยสัมผัสชีวิตลำบากบนถนนมาแล้ว ลลิตา ผมรู้ว่าความรู้สึกที่ต้องเลิกเรียนเพราะไม่มีเงินมันเป็นยังไง" ผมอธิบายอย่างจริงจัง

เด็กทุนเรียนดี หมายถึงเด็กที่มีผลการเรียนดีและได้รับการยกเว้นค่าเทอม นั่นหมายถึงเด็กที่มีฐานะทางบ้านเกือบจะยากจน “แต่การแต่งตัว ข้าวของเครื่องใช้ ไม่น่าจะใช่คนไม่มีเงินนะ หรือเธอจะขโมยมา” พอนึกถึงกระเป๋าแบรนด์ใบนั้น ก็ทำให้หลายคนเริ่มอิจฉา

อีกอย่าง นี่จัดเป็นเรื่องนักเลงในสำนักศึกษาที่พบเห็นกันโดยทั่วไป ผู้รับผิดชอบรู้ดี ไม่มีใครกำกับดูแลเลยหรืออย่างไร? “รัชทายาท ท่านคิดง่ายเกินไปแล้ว!” ชายหนุ่มส่ายหน้าแล้วพูด “เด็กพวกนี้ส่วนมาจากครอบครัวยากจน มีโอกาสได้ร่ำเรียนก็ถือเป็นกรุณาธิคุณสูงสุดต่อพวกเขาแล้ว พวกเขาจะกล้าหาเรื่องหรือ?”

โต๊ะไม้เนื้อดีทรงเรียบแคบ ๆ ที่ด้านหลังเรียงรายไปด้วยตำรามากมาย ทั้งแบบกระดาษและม้วนไม้ไผ่ กองสุมกันแน่นจนแทบไม่มีช่องว่าง เป็นฉากหลังของชายหนุ่มผู้เอาแต่นั่งอ่านและจดจ่ออยู่กับการศึกษาตำราเหล่านั้นทั้งวันทั้งคืน หลี่หยางเป็นบัณฑิตยากจน เพราะต้องอ่านตำราจึงไม่ได

เธออธิบายเพิ่มเติมด้วยรอยยิ้ม "พอดีหนูฐานะไม่ค่อยดีนะคะ เลยต้องขยันหาเงินส่งเสียตัวเองเรียนค่ะ" หลิวซินเยว่เอ่ยเสียงเรียบ เธอจงใจเน้นย้ำถึงความยากจนข้นแค้น หวังว่าท่านนายพลผู้สูงศักดิ์จะรังเกียจและเลิกยุ่งกับเธอเสียที ใครจะอยากได้ลูกสะใภ้ที่ยากจน ไหนเลยจะคู่ ควรกับตระกูลใหญ่โตเช่นนี้

กว่าจะได้อยู่กันตามลำพังไม่ง่ายเลย “เราสองคนอยู่ในโครงการนักเรียนขาดแคลนทุนทรัพย์ค่ะ เราเรียนโรงเรียนเอกชนอยู่ท่ามกลางสังคมคนชนชั้นกลางกับลูกคนมีเงิน บังอิญพี่แดนมีบุคลิกหน้าตาผิวพรรณเหมือนคุณหนูแถมชอบคบบ้านรวย ๆ คงเกิดความอยากได้อยากมีเหมือนคนอื่นน่ะค่ะ เดียร์ก็พยายาม

ซึ่งก็จริงดังที่เขาว่า เด็กๆอยู่กับความยากจนได้ดีกว่าความเกลียดชัง ถึงลำบากกายแต่ถ้าหัวใจได้รับความรักเต็มเปี่ยม อย่างไรก็มีแต่ความสุข นอกจากช่วยงานพ่อแม่ที่ร้านและที่บ้านเพื่อแบ่งเบาภาระค่าใช้จ่ายแล้วหากมีโอกาสที่ครูอาจารย์จะเรียกใช้งานเล็กน้อยแลกเงินห้าบาทสิบบาท อย่า

ไม่ ไม่สิ ก็ไม่แน่ว่าจะไม่มีคนยอมไปเรียน คนเรียนหมอตอนนี้ ส่วนใหญ่เป็นคนที่มาจากบ้านที่มีฐานะดี เพราะการเรียนหมอต้องใช้ค่าใช้จ่ายเป็นอย่างมาก คนจากครอบครัวสามัญชนคนธรรมดาไม่สามารถจ่ายค่าเล่าเรียนได้ ถ้าหากว่าเด็กจากครอบครัวยากจนสามารถไปเรียนหมอได้ล่ะ? แววตาของนางหมองลงเมื่อน� �กถึงใบหน้าของขอทานน้อยขาพิการ สำหรับพวกเขาแล้ว น่าจะเป็นทางออกที่ดี

คุณหนูตระกูลสูงศักดิ์มักถูกความพยายามและไม่ยอมแพ้ของบัณฑิตยากจนดึงดูด เพราะพวกนางใช้ชีวิตอย่างสุขสบายตั้งแต่เด็ก ไม่เคยลำบากเช่นนี้มาก่อน ครั้นได้เห็นว่าบัณฑิตยากจนใช้ชีวิตอย่างยากลำบากก็ย่อมรู้สึกสงสารอย่างง่ายดาย จากนั้นค่อยๆ คิดหาทางช่วยเหลือเขา

เป็นเสียงของเควินเอ่ยถามผู้ช่วย เควิน เขาคือผู้ที่ชอบให้การอุปการะเด็กเรียนดีแต่ยากจน เพราะเห็นว่าการศึกษานั้นสำคัญต่อเด็ก ๆ มาก น่าเสียดายหากว่าฐานะการเงินของครอบครัวของเด็กเหล่านั้นทำให้เด็กหมดโอกาสได้เล่าเรียน เขาจึงได้มอบทุนการศึกษาแบบนี้มาหลายปีแล้ว