Novelas y relatos de นักเรียนยากจน

ไม่ ไม่สิ ก็ไม่แน่ว่าจะไม่มีคนยอมไปเรียน คนเรียนหมอตอนนี้ ส่วนใหญ่เป็นคนที่มาจากบ้านที่มีฐานะดี เพราะการเรียนหมอต้องใช้ค่าใช้จ่ายเป็นอย่างมาก คนจากครอบครัวสามัญชนคนธรรมดาไม่สามารถจ่ายค่าเล่าเรียนได้ ถ้าหากว่าเด็กจากครอบครัวยากจนสามารถไปเรียนหมอได้ล่ะ? แววตาของนางหมองลงเมื่อน� �กถึงใบหน้าของขอทานน้อยขาพิการ สำหรับพวกเขาแล้ว น่าจะเป็นทางออกที่ดี

คุณหนูตระกูลสูงศักดิ์มักถูกความพยายามและไม่ยอมแพ้ของบัณฑิตยากจนดึงดูด เพราะพวกนางใช้ชีวิตอย่างสุขสบายตั้งแต่เด็ก ไม่เคยลำบากเช่นนี้มาก่อน ครั้นได้เห็นว่าบัณฑิตยากจนใช้ชีวิตอย่างยากลำบากก็ย่อมรู้สึกสงสารอย่างง่ายดาย จากนั้นค่อยๆ คิดหาทางช่วยเหลือเขา

“ไม่เป็นไรครับ ผมไม่รบกวน อีกอย่างผมและน้องๆเพียงแค่จะสอบเลื่อนชั้นเท่านั้น ไม่ได้ตั้งใจจะเข้าไปเรียนเหมือนคนอื่นๆ” “หลี่อิงอิงเธอจะเรียนด้วยเหรอ ไหวรึเปล่า” เจินซูอี๋พูดอย่างดูถูก เธอคิดว่าเด็กกำพร้าที่ไม่มีพ่อแม่อย่างหลี่อิงอิงไม่ควรจะมาเรียนเทียบชั้นกับเธอ อีกทั้งในหมู่ บ้านนี้มีกี่คนกันเชียวที่ได้เรียนจนจบมัธยมปลาย ถ้าบ้านเธอไม่มีเงินก็คงไม่ได้เรียนเหมือนกัน

เป็นเสียงของเควินเอ่ยถามผู้ช่วย เควิน เขาคือผู้ที่ชอบให้การอุปการะเด็กเรียนดีแต่ยากจน เพราะเห็นว่าการศึกษานั้นสำคัญต่อเด็ก ๆ มาก น่าเสียดายหากว่าฐานะการเงินของครอบครัวของเด็กเหล่านั้นทำให้เด็กหมดโอกาสได้เล่าเรียน เขาจึงได้มอบทุนการศึกษาแบบนี้มาหลายปีแล้ว

กลุ่มยากจนนั้น ตามชื่อที่แนะนำคือกลุ่มของนักเรียนห้าถึงหกคนที่ยากจนในชั้นเรียนของพวกเขา พวกเขาอยู่ในกลุ่มที่มีความต้องการเร่งด่วนอย่างยิ่งและมีเจอรัลด์เป็นหัวหน้าของกลุ่มยากไร้นั้น

นักเรียนของโรงเรียนยังเป็นแบบทันสมัยที่ซูเมี่ยวจินออกแบบมาให้เหมาะกับระดับการศึกษาของเด็ก ๆ รูปแบบชุดแตกต่างกันเพียงสีของแต่ละระดับชั้นเท่านั้น ราคาชุดไม่แพงจนเกินไป โรงเรียนยังมีทุนการศึกษาให้แก่นักเรียนยากจนแต่เรียนดีเพื่อให้พวกเขาสามารถเข้าทำงานในห้าตระกูลในอนาคตไ ด้ด้วย

เมื่อเธอบอกหลานว่าจะไม่สามารถส่งเสียไปถึงมหาวิทยาลัยได้ แม้หลานชายจะเสียใจ แต่ก็เข้าใจถึงสถานะของครอบครัวและพูดว่าจะหางานทำเพื่อเลี้ยงดูพ่อกับย่าเอง ไม่คิดว่าวันนี้จะได้ยินประกาศว่าจะมีทุนมอบให้นักเรียนที่เรียนดีแต่ยากจน พร้อมกับส่งเสียจนถึงมหาวิทยาลัยตามที่ต้องการ “นั่นส

‘พวกเจ้าไม่รู้อะไร’ ชายที่ถูกเรียกว่าอาซวนสูดน้ำมูกเสียงดัง ‘เจ้าก็รู้ว่าข้ากับเอ้อร์เจียงฐานะครอบครัวยากจน ตอนสอบฮุ่ยซื่อ[1]ผ่านเงินที่ทางบ้านส่งมาร่อยหรอจนแทบไม่มีซื้อข้าวกิน เรื่องเครื่องเขียนยิ่งไม่ต้องพูดถึง’ สำหรับผู้มุ่งมั่นเส้นทางบัณฑิตทั้งหลาย จำเป็นต้องหาเงินหรือพ� �่งพาทางบ้านเพราะค่าใช้จ่ายจิปาถะยิบย่อย ด้วยเหตุนี้ถึงกับทำให้หลายคนจำต้องล้มเลิกความฝันกลางคัน พักไปทำมาหาเลี้ยงชีพชั่วคราว หากคนไหนมีช่องทางสร้างรายได้บางทียังกลับมามุ่งมั่นเล่าเรียนต่อ ทว่าโชคดีไม่ได้อยู่ข้างทุกคนเสมอไป บัณฑิตนามอาซวนกับเอ้อร์เจียงเองก็เช่นกัน

ในช่วงหลายสิบปีที่ผ่านมา มีเพียงซูเฉี่ยนเฉี่ยนที่เป็นนักเรียนที่ยากจนเท่านั้นที่สามารถเข้าเรียนได้ เพราะคะแนนที่สูงมากและการแนะนําของป๋อซือเหยียน แต่เสิ่นม่านไม่มีพื้นฐานในด้านนี้ มันไม่ใช่เรื่องง่ายที่จะเข้าโรงเรียน

�กษาที่ติงเชาเป็นอาจารย์สอนวรยุทธนั้น เน้นสอนเด็กยากจนให้ได้มีโอกาสทางการศึกษา แต่ด้วยความสามารถของติงเชา และอาจารย์ท่านอื่น สำนักศึกษาแห่งนี้จึงมีชื่อเสียงโด่งดัง ลูกเศรษฐีมีเงินต้องการให้ลูกได้เล่าเรียนดี ๆ ยอมพาบุตรหลานมาเรียนแม้ต้องเรียนรวมกับเด็กยากจ นก็ตาม