บุปผาของมาเฟีย Novels & Stories

เสียงหัวเราะของทุกคนระเบิดขึ้นอีกครั้ง พี่คิงส์มองเมฆแล้วเอ่ยขึ้น “และนี่แหละ…คือบ้านของมาเฟียในตำนาน ที่วันนี้ไม่ได้ถือปืนถือมีดแต่ถือขวดนม และต้องขออนุญาตเมียก่อนออกไปคลับ…เสมอ”😆 ค่ำคืนแห่งการระเบิดความมัน…(และอาจจะระเบิดชีวิตตัวเอง)

‘ราฟาเอลโล่’ เจ้าพ่อมาเฟียที่ร่ำรวยมาจากการค้าค้าอาวุธเถื่อน ยาเสพติด และเป็นเจ้าของบ่อนกาสิโน คือผู้จัดงานนี้ขึ้นมาเพื่อสังสรรค์กับบรรดามาเฟียด้วยกัน เพราะเขามีแพลนมาพักผ่อนที่เมืองไทยพอดี จึงตัดสินใจเลือกจัดงานที่นี่ เพียงแค่เห็นแม่นางฟ้าหน้าหวานบนเวทีหันมาสบตากับเข าพอดี ก็พลันมีคำพูดหลุดออกจากปากเจ้าพ่อเลือดร้อน

​บิ๊กถอดหมวกกันน็อกออกสะบัดกลุ่มผมสั้นเปียกชื้นด้วยหยาดเหงื่อ แสงไฟจากเปลวเพลิงนับพันล้านสาดส่องใบหน้าหล่อร้ายให้ดูดุดันเถื่อนถ่อยอันตราย แววตาเรียวรีจ้องลึกเข้าไปในดวงตาของอดีตพ่อบุญธรรมที่บัดนี้คลั่งจัดจนหมดคราบมาเฟียผู้ดี ​รันก้าวขาออกขบวนรถ บอดี้การ์ดนับสิบชีวิ

กะตัญกดขำ "หมอปากมาแบบมันต้องได้เมียแบบนี้แหละครับพ่อ จะได้กำราบปากซะบ้าง"มาเฟียเอ่ย "อย่ารุมผมซิ"

วิศรุต[1]จีบปากจีบคอพูดพร้อมทั้งขยับหนี “มาเฟียห่าอะไร กูแค่ทำผับ แค่นี้แม่งเป็นมาเฟียตรงไหน” ภาสพูดขัด มาฟงมาเฟียอะไรกัน เขาพวกทำธุรกิจจ่ายภาษีถูกต้อง ไม่เคยใช้อิทธิพลอะไรเลยสักครั้ง

กลีบปากอิ่มนุ่มก็ว่าหวานแล้วยังไม่สู้บัวตูมเต่งตึงที่ชูชันไหวกระเพื่อมยั่วอารมณ์ให้พุ่งพล่านหนัก ฝ่ามือใหญ่ป่ายปัดไปทั่วกายนุ่มนิ่ม ปากร้อนผ่าวแนบบนผิวเนื้อนวลเนียนราวแพรไหมเนื้อดี “เพราะฉันรังเกียจคุณไง ปล่อยฉันนะไอ้มาเฟียเฮงซวย อย่ามาแตะต้องฉันนะ”

“ขิมว่าขิมกับเขาค่อนข้างต่างกันน่ะ ขิมเป็นคนแค่ครูอนุบาลตัวเล็กๆ เองนะส่วนเขามีธุรกิจใหญ่โตตอนอยู่อิตาลีเขาก็เป็นถึงมาเฟีย” “เป็นมาเฟียเหรอแบบนี้เขาจะโหดหรือเปล่า ลูกตาลเคยได้ยินมาว่ามาเฟียน่ะทั้งโหดทั้งน่ากลัวเลยนะ”

พยาบาลในห้องสิบกว่าคนพากันกลัวจนลนลานถึงจะชอบในความหล่อกระชากใจแค่ไม่มีใครกล้าเข้าใกล้เขาซักคน ต่างรู้กันทั่วจังหวัดว่าเขาไม่ใช่แค่เจ้าของไร่ทั่วไปแต่เขาเป็นมาเฟียที่มีอิทธิพลล้นมือจะฆ่าใครก็ได้ที่ขัดใจเขา เพราะแบบนี้ทุกคนถึงกลัวจนหัวหด "ผ่าได้แล้วค่ะหมอ" พยาบาลคน หนึ่งแอบมากระซิบหมอเมื่อทุกอย่างพร้อมแล้ว และเวลาที่ทางคุณนายแพรพลอยกำชับมาก็มาถึงพอดีถ้าพลาดไปคงต้องได้เริ่มเตรียมการกันใหม่ให้ต้องเสียเวลากันอีกเป็นหลายชั่วโมงแน่ๆ

เฌอลินหลบซ่อนอยู่ในห้องเช่าโทรมๆ มือกำกระดาษแผ่นหนึ่งแน่นมันคือชื่อเดียวที่เธอได้ยินซ้ำแล้วซ้ำเล่าชื่อที่ทุกคนกระซิบด้วยความหวาดกลัวเขาคือมาเฟียอันดับหนึ่งเจ้าของอำนาจมืดที่ไม่มีใครแตะต้องได้ชายที่ฆ่าคนได้โดยไม่ต้องเปื้อนมือถ้าเขาไม่ช่วย เธอก็ไม่มีวันรอด คลับใต้ดิน “VALEN” แ สงไฟสลัวกลิ่นเหล้าและควันปืนคลุ้งไปทั่วเฌอลินก้าวเข้าไปด้วยหัวใจที่เต้นแรง

ไอยลดาตอบด้วยน้ำเสียงหนักแน่น “ตกลงจะไปกับมันให้ได้เลยใช่มั้ย!!” ความหึงหวงครอบงำสติของมาเฟียหนุ่มจนควบคุมตัวเองไม่ได้ “ใช่ค่ะ แล้วคุณก็ควรจะกลับ... อุป!! อือ...”