เกียนขุนเจี้ยนเซิน Novelas e Histórias

บทที่ 5 ติดใจ เซียวจิ้นเหยา หรือที่ผู้คนเรียกขานด้วยความเคารพว่าเซียวอ๋อง พระองค์เป็นเชื้อพระวงศ์ที่ได้รับการยอมรับทั้งในแวดวงขุนนางและทหาร พระองค์มิได้เป็นเพียงผู้มีสายเลือดสูงศักดิ์ แต่ยังเป็นนักการทูตผู้สุขุม และเสนาธิการสงครามที่มีไหวพริบเฉียบคม

“เช่นนั้นเมื่อครู่...เขา...” อินหลีตระหนักได้ในภายหลัง ลุกขึ้นยืนด้วยความตื่นตระหนก อินชิงเสวียนฉุดนางให้นั่งลงบนม้านั่งหินอีกครั้ง พูดด้วยน้ำเสียงผ่อนคลาย “ท่านอาหญิงเดาไม่ผิด เขาเป็นฮ่องเต้องค์ปัจจุบันจริงๆ แซ่เย่นามจิ่งอวี้ และคุณชายเย่ที่ท่านอาหญิงรู้จัก ก็คือ จิ้งอ๋องเย่จั้นผู้โด่งดัง”

"ตามที่ข้าทราบ ต้าเหยียนไม่เคยมีเสนาบดีแซ่เหลียน แล้วจะมีพี่น้องเหลียนซินกับเหลียนจื่อคู่นี้ได้อย่างไร" เจียงซุ่ยฮวนสีหน้าไม่เปลี่ยนแปลง หันไปมองเหลียนซิน "เจ้าเป็นคนจากแคว้นเฟิ่งซีใช่หรือไม่" "ใช่" เหลียนซินพยักหน้า ถามต่อว่า "เจ้ารู้ได้อย่างไร"

ตอนแรกลี่เจียงไม่เชื่อ จนกระทั่งภรรยาของจางไห่เทาส่งรูปภาพบางอย่างให้ เป็นรูปภาพกางเกงชั้นในแสนยั่วยวน ซึ่งกางเกงชั้นในตัวนี้ฉันคุ้นตาอย่างมาก มันเหมือนตัวที่ฉันใส่ในคืนก่อนวันที่ลี่เจียงจะออกไปทำงานนอกสถานที่ ฉันคิดว่าเรื่องนี้อาจจะมีการเข้าใจผิด

“ไม่รู้อะไรทั้งสิ้น และข้าน้อยก็ไม่กล้ายืนยันด้วยว่านอกจากคนแดนตะวันตกแล้ว ยังมีความช่วยเหลืออื่นใดอยู่อีกหรือไม่ ถึงอย่างไรสุสานหลวงก็เป็นสถานที่สำคัญของแคว้นต้าโจว คนทั่วไปไม่กล้าพิชิตสุสานหลวง ทว่าตัวข้าน้อยกลับรู้จักไล่ซาน เขามีชื่อเสียงอยู่พอตัวในยุทธภพ ในเมื่อท่าน อ๋องตามจับเขาด้วยตนเอง คิดดูแล้วหนนี้เขาคงก่อคดีใหญ่แน่” เจียงจิ่นเหยียนกล่าวต่ออย่างไม่เร่งรีบ “ผู้แซ่เจียงบังเอิญรู้จักเจ้าสิ่งเล็ก ๆ ตรงหน้านี้พอดี ด้วยเหตุนี้จึงใช้เงินจำนวนเล็กน้อยซื้อมา” เจียงจิ่นเหยียนพูดอย่างรอบคอบไม่ทิ้งช่องโหว่ให้จับผิด

เขื่อนสบตา “ผมว่าเหมาะดีครับ มันดูเข้มแข็ง แต่ก็ฟังแล้วอบอุ่น” ขุนเขานิ่งไปครู่หนึ่ง มองมือตัวเองที่วางบนหน้าท้อง “คุณเป็นเพื่อนกับพี่แผนมานานแล้วเหรอครับ?”

เซียวซื่อจื่อยังเป็นพระสหาย กับองค์รัชทายาทแคว้นซีหนาน หรือจะเรียกว่าเป็นพระญาติกันก็ย่อมได้ หวังว่าคุณชายจงจะจำชื่อแซ่ของหวงกุ้ยเฟยแคว้นซีหนานได้ ว่าพระนางมีชื่อแซ่ว่าอย่างไร มาจากที่ไหน หากคุณชายยังไม่เชื่อละก็ลองดูที่ข้อมือของคุณหนูสิ เคยเห็นสตรีทั่วไปเช่นนี้มี หยกจักรพรรดิสีเลือดในครอบครองบ้างหรือไม่” ก้งเยว่ตอบกลับโดยไม่หลบสายตา

ยุคปัจจุบัน บริเวณทางทิศตะวันออกของเมืองซีอาน ร่างระหงในชุดแมนๆ ลุคกางเกงยีนสีเข้มและเสื้อเชิ้ตลายทางติดกระดุมผ่ากลางสุดชิลรับกับรองเท้าผ้าใบสีขาวสะอาดตา กำลังยืนสำรวจพื้นที่บริเวณเชิงเขาหลีซาน ซึ่งห่างจากเมืองซีอานไปทางทิศตะวันออก ซึ่งอยู่ห่างจากสุสานจิ� �นซีฮ่องเต้ประมาณสามสิบห้ากิโลเมตร บริเวณซึ่งมีหลักฐานเชื่อกันว่าเคยเป็นพระราชวังอาฝางกงที่ยิ่งใหญ่ในอดีตกาล

เซน:ฉันเอง จะมาบอกว่าชุดอยู่ในตู้เสื้อผ้า ผม:อืม ชุดแบบนายใช่มั้ย? เซน:ใส่เป็นใช่มั้ย? ผม:อืม...ขอบใจ เสียงฝีเท้าเดินไกลออกไป ผมจึงอาบน้ำต่อก่อนจะเรียบร้อย และเดินออกมาใส่เสื้อผ้าเป็นเสื้อผ้าแบบชาวบ้านคือ เสื้อยืดธรรมดากับกางเกงขาก๊วย ที่นี่คือประเทศไทยนี่นะ ผมได้ร ู้อะไรบางอย่างจากเซนคือ คุณหนูเป็นลูกครึ่งไทย-จีนและที่มาอยู่ที่ไทยเพราะแม่คุณหนูเป็นคนไทย ทำให้นายใหญ่กับนายน้อยหรือคุณเฟยเทียนต้องบินไปบินมาระหว่างไทยกับจีนตลอด

‘อี๋ชินอ๋องเหยียนหมิง’ ‘กงจื่ออันดับสองในใต้หล้า' สหายสนิทของซ่งหยวนซี ขุนพลผู้เกรียงไกรแห่งแคว้นซ่งเยว่ เรือนร่างสูงใหญ่สมเป็นชายชาตินักรบ หยิ่งทระนง น่าเกรงขาม เงียบขรึม สูงส่งสง่างามประหนึ่งเทพแห่งสงคราม เมื่อดาราสาวเซ็กซี่ที่มาแรงที่สุดแห่งยุคปรากฏตัว ผู้ชายท