Novel & Cerita บุปผาของมาเฟีย

ร่างใหญ่ของมาเฟียหนุ่มรุ่นราวคราวเดียวกันกับภวินท์เดินเข้ามาหาคนทั้งคู่ด้วยสายตาเรียบนิ่ง ดวงตาไร้ความปรานี หันปลายกระบอกปืนใส่ภวินท์ที่จ้องมองเขาอย่างไม่เกรงกลัว “อย่า มา ยุ่ง กับ เมีย กู” ภวินท์เน้นคำอย่างชัดเจนก่อนจะลุกขึ้นยืนประจันหน้ากับคนตัวพอกัน แม้นว่าตัวเองจะได้รับ บาดเจ็บ แต่บาดแผลแค่นี้เทียบไม่ได้เลยกับร่างเล็กที่กำลังตัวสั่นระริกอยู่ในตอนนี้

“ปรายฟ้าถูกลักพาตัวโดยคนของคุณ” “นี่คุณเห็นผมเป็นอะไร เป็นมาเฟียปล่อยเงินกู้ ป่าเถือนไม่เห็นหัวกฏหมาย ทำร้ายคนไม่มีทางสู้อย่างนั้นเหรอ” “แล้วคุณทำจริงไหมล่ะ”

แพนด้าพนักงานสาวที่มารับหน้าแขกคนสำคัญเอ่ยขึ้นอย่างหนักใจ แพนด้ายังไม่ได้พูดอะไรกลับถูกสายตาน่ากลัวจากมาเฟียหนุ่มจ้องกลับเป็นนัยให้เธอหุบปากไปหากว่าคิดจะปฏิเสธคนอย่างเขา แพนด้าเหลือมองไปตามการขยับของชายชุดดำด้านหลังศิลารัตน์เธอมองเห็นบางอย่างที่ชายคนนั้นตั้งใจโชว์ใ ห้เธอดู กระบอกปืนเงาวับ

ฟอลเคิลที่ทนฟังมานานอดสงสารหลานสะใภ้ไม่ได้จึงเลือกที่จะพูดตัดบทของสองพ่อลูกลงเพราะยิ่งพูดเขาก็ยิ่งเห็นด้านชั่วของผู้ชายคนนั้นน่าสะอิดสะเอียนสิ้นดี “ยะ อย่าฆ่าผมเลยนะครับ ผะ ผมผิดไปแล้ว เมย์! เมย์แกช่วยพ่อหน่อยสิ”ชาติที่ได้ยินคำขู่กลายๆของมาเฟียใหญ่เริ่มหวาดก ลัวจนเริ่มอยู่ไม่สุข หากรู้ว่าเบื้องหลังมีฟอลเคิลมาเฟียที่มีชื่อเสียงขนาดนี้หนุนหลังเมธาวีอยู่เขาไม่มีทางรับเอาเงินแค่ไม่กี่ล้านนั่นหรอก

เสียงหัวเราะของทุกคนระเบิดขึ้นอีกครั้ง พี่คิงส์มองเมฆแล้วเอ่ยขึ้น “และนี่แหละ…คือบ้านของมาเฟียในตำนาน ที่วันนี้ไม่ได้ถือปืนถือมีดแต่ถือขวดนม และต้องขออนุญาตเมียก่อนออกไปคลับ…เสมอ”😆 ค่ำคืนแห่งการระเบิดความมัน…(และอาจจะระเบิดชีวิตตัวเอง)

‘ราฟาเอลโล่’ เจ้าพ่อมาเฟียที่ร่ำรวยมาจากการค้าค้าอาวุธเถื่อน ยาเสพติด และเป็นเจ้าของบ่อนกาสิโน คือผู้จัดงานนี้ขึ้นมาเพื่อสังสรรค์กับบรรดามาเฟียด้วยกัน เพราะเขามีแพลนมาพักผ่อนที่เมืองไทยพอดี จึงตัดสินใจเลือกจัดงานที่นี่ เพียงแค่เห็นแม่นางฟ้าหน้าหวานบนเวทีหันมาสบตากับเข าพอดี ก็พลันมีคำพูดหลุดออกจากปากเจ้าพ่อเลือดร้อน

​บิ๊กถอดหมวกกันน็อกออกสะบัดกลุ่มผมสั้นเปียกชื้นด้วยหยาดเหงื่อ แสงไฟจากเปลวเพลิงนับพันล้านสาดส่องใบหน้าหล่อร้ายให้ดูดุดันเถื่อนถ่อยอันตราย แววตาเรียวรีจ้องลึกเข้าไปในดวงตาของอดีตพ่อบุญธรรมที่บัดนี้คลั่งจัดจนหมดคราบมาเฟียผู้ดี ​รันก้าวขาออกขบวนรถ บอดี้การ์ดนับสิบชีวิ

ตึกตึก เสียงสองเท้าหนักของมาเฟียหนุ่มผู้ทรงอิทธิพลกำลังสาวเท้าเดินเข้ามาในกาสิโนสาขาหลักของตัวเองที่ตั้งอยู่ใจกลางเมืองหลวง เขาสาวเท้าเดินไปยังห้องที่มีชื่อเรียกว่าห้องแบล็กรูมด้วยสีหน้าเรียบนิ่งแต่นัยน์ตาของเขากลับมีความน่ากลัวฉายออกมาอย่างน่าขนลุก ด้วยใบหน้านิ่งขรึม และรังสีความน่ากลัวที่แผ่ออกมาจากตัวเขา ทำให้ฟาริคมาเฟียหนุ่มอายุยี่สิบเก้าปีเป็นที่ร่ำลือกันในแวดวงมาเฟียและกาสิโน ผู้คนในวงการนี้ต่างรู้จักมาเฟียหนุ่มผู้ประสบความสำเร็จตั้งแต่อายุน้อยคนนี้กันเป็นอย่างดี

มาเฟียเอ่ย "ผมมีเรื่องอื่นให้เฮียช่วย เรื่องตัด เรื่องผ่าผมคนเดียวเอาอยู่" มาร์เวลและมาเฟียมองหน้ากันด้วยสายตาเหี้ยมโหดทั้งคู่ ไม่ต้องเอ่ยต่างฝ่ายต่างก็รู้ดีว่าคืออะไร ทั้งคู่เป็นพี่น้องแท้ๆกัน โตมาด้วยกัน แทบไม่ต้องเอ่ยอะไรก็รู้ใจว่าอีกฝ่ายต้องการอะไร

ลุคค์ตอบกลับบอดี้การ์ดรุ่นพี่ “ครั้งนี้มึงทำเกินไปนะธารา พาพลอยใสหนีมาแบบนี้ได้ยังไง” มาเฟียหนุ่มเค้นเสียงตำหนิลอดไรฟัน ทั้งที่ในใจอยากเอาปืนยิงคนตรงหน้าให้รู้แล้วรู้รอดกันไปเลย