Novel & Cerita ปรมาจารย์ปรุงยาผงาดโลกา

ลูกจ้างหอโอสถไป๋เป่าเรียกทุกคนให้ไปลงทะเบียนอย่างแข็งขัน โดยบอกว่าในครั้งนี้ปรมาจารย์ปรุงโอสถของทางหอโอสถไป๋เป่าจะรับหน้าที่เป็นครูสอนวิชาปรุงโอสถให้ด้วย คำพูดดังกล่าวทำให้เกิดความฮือฮาในทันที มีคนตะโกนขึ้นมาด้วยความตื่นเต้นดีใจ “ปรมาจารย์ปรุงโอสถแห่งหอโอ สถไป๋เป่าเป็นถึงนักปรุงโอสถประจำตระกูลหลงเชียวนะ!”

“จริงหรือ? ยานั่นเป็นยาระดับ 5 และผู้เฒ่าหลิวก็สามารถปรุงออกได้จริง ๆ ไม่น่าเชื่อเลย” “ใช่ ไม่น่าแปลกใจเลยที่ศิษย์พี่จะกลายเป็นนักเล่นแร่แปรธาตุ ฉันไม่ได้คาดคิดเลยว่าผู้เฒ่าหลิวจะเป็นปรมาจารย์ด้านการปรุงยาที่แอบซ่อนตัวอยู่ในนิกาย”

ยิ่งไปกว่านั้น เย่ซิวก็ไม่ใช่นักปรุงยาธรรมดา ชื่อเสียงของเขาแพร่หลายไปไกลกว่าที่คิดไว้เสียอีก เย่ซิวเหลือบมองพวกเขา “ผมจะกินข้าว” พวกเขารีบขอตัวกลับ ไม่กล้าที่จะรบกวนอีกต่อไป เหลิ่งเหยียนมองเย่ซิว ดวงตาเล็ก ๆ เต็มไปด้วยความชื่นชม “ท่านผู้มีพระคุณ ไม่คิดเลยว่าท่านจะเป็นนั กปรุงยาที่สูงส่งถึงขนาดนี้”

ตึง… ปรมาจารย์นักปรุงยาทั้งห้าต่างก็ตื้นตันไปด้วยความรู้สึกชื่นชม พวกเขาคุกเข่าต่อหน้าแดร์ริล และสรรเสริญเป็นเสียงเดียวกัน “ราชบุตรเขย ท่านต้องเป็นเทพนักปรุงยากลับชาติมาเกิดเป็นแน่ พวกเขาชื่นชมนัก…” ไม่น่าแปลกใจว่า หากกำลังมีการปรุงยาชั้นเลิศแล้วมีเมฆอมฤตปรากฏขึ้น เพราะมันมักจะเกิดเมื่อมีการปรุงยาระดับนั้น

ยเวลาที่ล่วงเลยไป ความสามารถในการปรุงยาเหล่านั้นก็ค่อยๆ หายไปด้วย กระทั่งมาถึงยุคของพวกเรา อาจารย์ปรุงยาเหลือน้อยเต็มที แม้จะมี แต่การจะกลั่นยาเม็ดดีๆ ออกมาสักเม็ดนั้น ช่างเป็นเรื่องที่ยากยิ่งนัก" "ตำรารวมสูตรปรุงยานี้แม้จะเป็นเพียงเศษเสี้ยวที่หลงเหลืออยู่ แต่หากไ ด้เรียนรู้บางอย่างจากด้านใน เช่นนั้นคงกลายเป็นปรมาจารย์คนสำคัญแห่งยุคได้เป็นแน่"

หลัวเต๋อว่านหน้าแดงก่ำ ถ้าหากว่าฉันเป็นลูกหลานของท่านปรมาจารย์จริง ความผิดพลาดครั้งนี้ของพวกเขาก็ถือเป็นปัญหาใหญ่แน่นอน ปรมาจารย์ผู้เฒ่าไม่เพียงแต่เป็นหนึ่งในผู้ก่อตั้งสมาคมนักเล่นแร่แปรธาตุ แต่ยังเป็นนักปรุงยาที่ยิ่งใหญ่ในสมัยโบราณ แถมยังเป็นวีรีบุรุษแ ละนักบุญในจิตใจของทุกคนอีกด้วย