พ่อครัว Novels & Stories

นายหัวอาชายืนครุ่นคิด ไม่ใช่ว่าเขาทำไม่เป็นในเรื่องอาหาร แต่เขาปรุงอาหารไม่เป็นและก็ไม่รู้ว่าต้องใส่ขนาดไหนถึงจะพอดี ส่วนใหญ่ทำกินเองก็อร่อยบ้างไม่อร่อยบ้าง ดีหน่อยก็มีหาญมาเป็นพ่อครัวทำอาหารให้ "อื้อ...นายหัว...กลิ่นอะไรไหม้?" ชบาเดินงัวเงียเข้ามาในห้องครัว

เป็นอีกครั้งที่น่านน้ำต้องถอนหายใจให้กับแม่ครัวที่ชื่อวันหนึ่งคนนี้ “สงสารหนึ่งเถอะนะคะ..หนึ่งจะไม่ให้มันเกิดความผิดพลาดอะไรอีก..นะคะพ่อเลี้ยง..นะค้า..”

และในปัจจุบันนี้ กิจวัตรประจำวันของพ่อครัวเจียง หัวหน้าพ่อครัวของโรงเตี๊ยมฝูไหลก็คือ “ภรรยา เจ้ามองแขกโต๊ะนั้นนานแล้วนะ เจ้าคงไม่ได้คิดจะหนีตามเขาไปหรอกใช่ไหม?”

ผมตอบ แต่ความรู้สึกในใจผมกลับไม่สงบ "แล้วเรื่องพ่อครัวคนใหม่ล่ะ" ​'อ๋อ... ผู้ช่วยพ่อครัวคนใหม่ที่เราเพิ่งรับเข้ามาเมื่อวานนี้เหรอครับ ชื่อ มาร์ค เป็นคนที่มีประสบการณ์ในการทำอาหารยุโรปค่อนข้างมากครับ ได้รับการรับรองจากโรงแรมหรูแห่งหนึ่งที่ถูกปิดตัวลงไปแล้วครับ'

อนุของบิดาช่างน่ากินนัก โดย มาวิญญา นางคืออนุของบิดาเช่นนั้นหรือ? เหตุใดจึงน่ากลืนกินนัก

พ่อครัว? ซูย่างเงยหน้าขึ้นมอง จะมีพ่อครัวที่ใส่นาฬิการาคาเป็นล้านได้ยังไง?

พ่อครัวเหล่านั้นต่างพากันพยักหน้าชื่นชมจู้หยานผู้รอบรู้อย่างพร้อมเพรียงกัน “โอ้? ที่แท้วิธีการทำสเต็กแบบดั้งเดิมก็ง่ายกว่าที่คิดเยอะเลย! ว่าแต่ประธานหลินครับ เอ่อ…พ่อหนุ่มคนนี้เป็นแฟนคุณเหรอครับ? ไม่ใช่พ่อหนุ่มที่ชื่อหวู่ฮ่าวชิงหรอกเหรอ?”

นางอธิบายพลางลงมือทำ พ่อครัวหวังที่แอบมองอยู่ไกลๆ ถึงกับเบิกตากว้าง เขาเป็นพ่อครัวมาหลายสิบปี เคยได้ยินเพียงชื่อตำรับอาหารล้ำค่านี้ แต่ไม่เคยเห็นเคล็ดลับการเตรียมข้าวเช่นนี้มาก่อน

เหนือหันไปมองคิน ซึ่งชายหนุ่มก็พยักหน้าให้เบาๆ ราวกับรู้ใจกันอยู่แล้ว "มงกุฎของผม ไม่ใช่หมวกเชฟทรงสูง... แต่มันคือควันไฟ กลิ่นพริกคั่ว และรอยยิ้มของลูกค้าที่ได้กินข้าวฝีมือผมในราคาที่ทุกคนเข้าถึงได้... ผมคือพ่อครัวสตรีทฟู้ดครับ และผมจะกลับไปยืนอยู่หน้าเตาที่ร้าน 'เจ๊หอ

ชายผู้เป็นพ่อของไต้ฝุ่นพูดแทรกขึ้นมาด้วยน้ำเสียงที่ดูถูกเหยียดหยาม “หึ! แม่ครัวกระจอก ๆ อย่างเธอน่ะ...คงไม่มีปัญญาที่จะสั่งสอนลูกให้ดีหรอกใช่ไหมล่ะ” “เฮอะ! ก็จริงอย่างที่คุณว่าค่ะที่รัก ดูแค่การแต่งตัวก็รู้แล้ว...ใส่ผ้ากันเปื้อนมาแบบนี้ คงจะเป็นแค่แม่ครัวตามร้านอา หารข้างถนนน่ะสิ”