ผู้หญิงช่วยเหลือซึ่งกันและกัน Novels & Stories

าและหญิงสาวที่ผอมแห้งแรงน้อย พวกเขาคงไม่สามารถเก็บลูกดอกแดงได้มากเท่าไหร่ขอรับ” “ได้สิ เจ้าสามารถช่วยเหลือผู้อื่นได้ และข้าเองก็อยากให้ชาวบ้านทุกครัวเรือนช่วยเหลือซึ่งกันและกัน ความเป็นอยู่ของชาวบ้านทุกคนขึ้นอยู่กับความสามัคคีของทุกคนด้วยเช่นเดียวกัน พวกเราจะไม่เห็นแก่ ตัวเอาตัวรอดเพียงแค่ครอบครัวของตัวเอง ทุกคนเองก็รู้ว่าหากเมื่อยามเหมันต์มาเยือนนั้น เลวร้ายขนาดไหน”

“อื้อๆ แอ๊!” “ดีๆ เมื่อเจ้าทั้งสองคนโตขึ้น พวกเจ้าจะต้องช่วยเหลือเกื้อกูล ซึ่งกันและกันเข้าใจหรือไม่” “อื้อ แอ๊!/แอ๊”

งานก็แค่หาคนมาช่วยทำเพิ่ม หรือหาคนทำแทนในส่วนนั้นไปเลยก็ได้ ถ้าให้เงินมากพอ สวัสดิการประมาณหนึ่ง มันคือการทำงานร่วมกับผู้อื่นโดยคำนึงถึงผลประโยชน์กันเท่านั้นเอง เป็นเพียงความสัมพันธ์พึ่งพาอาศัยกัน ไม่ได้มีใครอยู่เหนือใคร หรือใครจำเป็นมากน้อยกว่ากัน แถมพวกเราก็เพิ่ งรู้จักกันไม่นานเท่าไหร่ ไม่มีทางจะรู้ทุกเรื่องของกันและกันหรอก

นัยน์ตาประหลาดใจมองสบแววสงสารระคนเห็นใจซึ่งสะท้อนออกมาจากนัยน์ตาอีกฝ่าย เป็นสตรีผู้นี้อีกแล้ว ไม่รู้ว่านางหวังดีหรือคาดหวังอะไรอยู่กันแน่ แต่ในเมื่อนางยอมยื่นมือช่วยเหลือในยามทุกข์ยาก อีกทั้งสายตายังเต็มไปด้วยความจริงใจ จื่อหรานจึงเลือกพยักหน้ายอมรับความช่วยเหล ือ