ผู้หญิงช่วยเหลือซึ่งกันและกัน Novels & Stories

เสียงหนึ่งดังขึ้น “เจียงซิ่วไฉช่วยเหลือด้วยใจจริง เพียงแต่..หญิงสาวกับบุรุษหากต้องแตะเนื้อต้องตัวกัน แม้เพียงชั่วครู่ก็ยากจะอธิบายต่อผู้คน” สตรีชาวบ้านคนหนึ่งเอ่ยขึ้น

ผู้หญิงทุกคนก็มีความต้องการไม่ต่างจากผู้ชายเท่าไหร่ ผู้ชายช่วยตัวเองได้ผู้หญิงก็ช่วยตัวเองได้แต่การช่วยตัวเองมันไม่ทำให้เธอมีความสุขเหมือนที่เขาทำให้ มันเทียบกันไม่ได้เลยสักนิด ความสัมพันธ์ระหว่างหญิงสาววัยใกล้จะสามสิบกลับเด็กรุ่นน้องมันจะเป็นไปได้มากน้อยแค่ไหน ณิชาภ าไม่อยากจะคิดเลย ถ้าหากวันหนึ่งเขาเบื่อเธอแล้วไม่มีผู้หญิงที่เด็กกว่ามันคงเจ็บอยู่ไม่น้อยแต่ในเมื่อวันนี้แขนของฉัตรกล้าก็ยังคงโอบกอดเธออยู่มันก็เป็นช่วงเวลาดีๆ ที่เธอจะเก็บไว้ในความทรงจำ

วเองจากกิจกรรมที่ทำอยู่หรือหยุดทำสิ่งนั้นไปเลย ส่วนหยางซ่านเจี๋ยแม้จะไม่พูดสิ่งใด แต่ในวันนี้เขาเห็นอีกด้านของสตรีที่ตัวเองมีอคติ หญิงสาวทุ่มเทเพื่อช่วยเหลือพวกเขาโดยไร้ซึ่งความหวาดกลัว หากเป็นสตรีทั่วไปคงกรีดร้องโวยวายเป็นตัวถ่วงจนทำให้พวกเขาลำบากมากยิ่ง ขึ้น และที่สำคัญ...เธอช่วยชีวิตของคนตระกูลหยางด้วยสองมือเล็กๆคู่นั้น

“ไม่เป็นไรเลย เราก็มีกันอยู่แค่สองคนนี้แหละ ถ้าฉันไม่ช่วยเพื่อนรักของฉันแล้วฉันจะไปช่วยใคร” สองสาวแก่จับมือกันแน่นพลางส่งยิ้มอบอุ่นให้กันและกัน ไม่ว่าวันเวลาจะผ่านไปนานขนาดไหนพวกเธอก็ยังคงเป็นเพื่อนที่รักและเคารพซึ่งกันและกันมาตลอด “เธอหลุดพ้นมาได้ก็ดีแล้ว นั่งลงก่อน ๆ” ณิชาเอ่ยต่อ

การเดินทางที่ทั้งเหน็ดเหนื่อยและยากลำบาก ตลอดเวลาหญิงสาวไม่รู้สึกหวาดหวั่นอย่างที่ควร อาจเป็นเพราะมีอาซานอยู่เคียงข้าง คอยปกป้อง คอยช่วยเหลือ คอยโอบอุ้ม ประคอง กระทั่งแบกนางขึ้นหลังอย่างไม่ลังเล เกิดเป็นสตรีหากมองหาผู้ใดสักคนเคียงข้าง และหากจะมั่นใจว่าเขาไม่มีวันทอ ดทิ้ง ก็ให้มองในยามทุกข์ยาก ยามลำบากไร้ซึ่งที่พึ่งพา ไร้ซึ่งทางเลือก

กระทิงสัมผัสได้ถึงน้ำเสียงที่สั่นเครือจากปลายสาย "แล้วก็" "..." "ถ้าจะมีอะไรกับผู้หญิงคนอื่นก็ช่วยป้องกันด้วยนะ" "ไอวา" ติ๊ด

ท่ามกลางความวุ่นวายและชีวิตที่ตกอยู่ภายใต้การแก่งแย่งและการค้าที่มีแต่เรื่องผลประโยชน์ เขาต้องการสตรีที่เขาสามารถวางใจนางได้โดยไร้ซึ่งกังวล และนางเองก็สามารถเป็นคู่คิดและคู่ใจก้าวไปพร้อมๆ กับเขา ในขณะที่เขาสามารถปกป้องนาง นางเองก็สามารถดูแลตัวเองได้เช่นกัน ต่างคนต่างก็ร่ วมแรงร่วมใจ ต่างคนต่างไม่เป็นภาระของกันและกัน

นางรู้ดี…รู้ดีเสียยิ่งกว่าผู้ใด ว่าเป็นเพียงคนแปลกหน้า เป็นสตรีที่ถูกช่วยเหลือไว้ด้วยความเมตตา เพียงทั้งคู่ช่วยดูแลรักษานางจนรอดพ้นความตาย นับเป็นบุญคุณยิ่งใหญ่แล้ว หากจะรั้งอยู่ต่อย่อมเป็นการเกินเลยกระมัง

ใยไหมทนไม่ไหวจริงๆ กับภาพเช่นนี้ เอ่ยกับหญิงสาวคนดังกล่าว พร้อมเดินเข้าหา เธอไม่ใช่คนดีอะไรมากหรอก แค่อยากจะช่วยเหลือคนที่กำลังลำบากตามกำลังที่ตัวเองพอมีก็เท่านั้น "ไหม! ไม่ไปด้วยกันเหรอไง!" "ไม่อะ ไปก่อนเลย เดี๋ยวเราช่วยพี่เขาถือของก่อนดีกว่า"

เมื่อยังรับรู้ได้ว่าของยังคงอยู่ หญิงสาวได้พุ่งเข้าช่วยเหลือคนทั้งคู่อย่างรวดเร็ว การต่อสู้เป็นไปอย่างดุเดือด โม่คังทั้งจู่โจมและตั้งรับหยางซานซิน พร้อมทั้งคอยช่วยเหลือชูถงอยู่เป็นระยะ ก่อนที่สายตาจะเหลือบไปเห็นใครบางคนที่เขานั้นห่วงหามิน้อยไปกว่าคนในครอบครัว