ผู้หญิงช่วยเหลือซึ่งกันและกัน Novels & Stories

อลิสามองทั้งสองด้วยความยินดี “ดีเลยค่ะ ถ้ามีอะไรให้ช่วยก็บอกนะคะ ลิซกับพี่คียินดีช่วยเต็มที่เลย” มิตรภาพของพวกเขาทั้งสี่คนเป็นเหมือนพลังบวกที่ส่งเสริมซึ่งกันและกัน ความสำเร็จของคู่หนึ่งย่อมเป็นแรงบันดาลใจให้อีกคู่หนึ่งก้าวไปข้างหน้าอย่างไม่หยุดยั้ง พวกเขาต่างรู้ดีว่า มีเพื่อนแท้ที่คอยอยู่เคียงข้างเสมอ ไม่ว่าเส้นทางชีวิตจะนำพาพวกเขาไปในทิศทางใด

“แกห้ามคิดมากเด็ดขาด กลับกันถ้าแกเป็นฉัน แล้วฉันเป็นแกในตอนนี้ แกก็ต้องทำอย่างฉัน เชื่อสิ” มันคือเรื่องจริงทั้งหมด เธอทั้งสองคนรักและเป็นห่วงกันมาก เมื่อคนใดคนหนึ่งตกที่นั่งลำบากแล้วอีกคนพอช่วยเหลือได้ ไม่มีทางเลยที่จะปล่อยให้อีกฝ่ายสู้กับความยากลำบากเพียงลำพัง และนั่นเป ็นเหตุผลให้มัสยายอมรับความช่วยเหลือจากอลิษาแต่โดยดี

“....!” ฉันอยู่ในเป้าหมาย “แต่นั่นคือสิ่งที่มันจะทำ ส่วนผู้หญิงคนนั้น คนที่ฟี่พยายามช่วยเธอยังอยู่ดีปลอดภัย พวกที่วิ่งตามก็คนของก้า”

“สามีช่วยเหลือภรรยาเป็นเรื่องสมควร” “แล้วสหายช่วยเหลือสหายเป็นเรื่องสมควรด้วยหรือไม่?” เสียงเสินเทียนดังมาจากด้านบน เยว่ฉีหันหน้ามอง พลันเห็นว่า สหายผู้นั้นกำลังลำบาก

มะนาวพูดรัวแล้วปรบมือ เป็นการจบบทสนทนาแบบตัดรวบรัด หญิงสาวยกมือไหว้ทั้งน้ำตา ไม่คิดว่าคนแปลกหน้าจะช่วยเหลือกันขนาดนี้ ดีที่มีเจ๊มะนาวคอยช่วยคิด ไม่เช่นนั้นเธอคงหาหนทางให้ตัวเองไม่ได้ แล้วคิดสั้นอีกแน่

องค์หญิงพยักหน้ารับ นางไม่กล้านอนหลับทิ้งเขาไว้ลำพัง หากเกิดเหตุร้ายกจะได้ช่วยกันได้ทันท่วงที “ไม่เป็นไร ข้าจะอยู่เป็นเพื่อนท่าน” “เช่นนั้นก็ผลัดเวรยามกันจะดีกว่า หากเราไม่ได้นอนกันทั้งคู่จะอ่อนเพลียจนเสียการ”

“เจ้าอยากช่วยนาง?” “เจ้าค่ะ” หญิงสาวยืนยันด้วยรอยยิ้ม “ข้าเคยผ่านเรื่องเลวร้ายมาก่อน ผู้หญิงเราหากไม่ช่วยเหลือกันเองแล้วใครจะช่วย ข้าช่วยนางก็เหมือนช่วยตัวข้าเอง ข้าพูดเช่นนี้ พี่ใหญ่เข้าใจหรือไม่”

เจมส์ยิ้มร้ายเกลี่ยเส้นผมของหญิงสาวยิ่งเธอหวาดกลัวเขาแบบนี้เขายิ่งต้องแกล้งเธอต่อไปอย่างไม่ลังเล ผู้ชายมีเป็นร้อยเป็นพันแต่ทำไมยัยนี่ถึงได้เลือกเข้าหาแต่ไอ้พายุมัน... “ฉันก็แค่อยากช่วยเพื่อนให้ห่างจากผู้หญิงแบบเธอ”

เมริสาบอก “เราผู้หญิงต้องคอยระวังให้กันและกัน” ทุกคนต่างพยักหน้าเห็นด้วยกับคำพูดของผิงซิน

งานก็แค่หาคนมาช่วยทำเพิ่ม หรือหาคนทำแทนในส่วนนั้นไปเลยก็ได้ ถ้าให้เงินมากพอ สวัสดิการประมาณหนึ่ง มันคือการทำงานร่วมกับผู้อื่นโดยคำนึงถึงผลประโยชน์กันเท่านั้นเอง เป็นเพียงความสัมพันธ์พึ่งพาอาศัยกัน ไม่ได้มีใครอยู่เหนือใคร หรือใครจำเป็นมากน้อยกว่ากัน แถมพวกเราก็เพิ่ งรู้จักกันไม่นานเท่าไหร่ ไม่มีทางจะรู้ทุกเรื่องของกันและกันหรอก