เพื่อนบ้าน Novels & Stories

ขนมจีน: อยู่ มังกร: เดี๋ยวเข้าไปนะ หญิงสาวพ่นลมหายใจออกมาหนัก ๆ แล้ววางโทรศัพท์ลง เป็นเรื่องปกติของกลุ่มเพื่อนที่มักจะแวะเวียนมาหากัน มานั่งเล่น นั่งดื่มกันที่ระเบียงห้องเธอเสมอ บางครั้งก็อยู่ยาวจนค้างที่ห้องเธอเลยก็มี ด้านไคโรที่ยืนนิ่งมองหน้าเพื่อนสนิทอย่างมังกรด ้วยสีหน้าไม่สบายใจ ตอนที่บอกให้มังกรทักไปหาขนมจีน "กูล่ะเหนื่อยกับมึง ไอ้ปากหมาเอ้ย!"

“คุณนายบ้านนี้สุดท้ายก็ถูกจับ ข่าวลือนั่นเป็นความจริงน่ะสิ” “ตายแล้ว คนเรารู้หน้าไม่รู้ใจ คิดว่าคนแบบนี้เคยเป็นเพื่อนบ้านก็ขยะแขยงแล้ว”

แม่เฒ่าหยางเอ่ยทักเพื่อนบ้าน "อาฉีนอยู่มั้ยเจ้าคะ มีคนมาตามหาไม่แนใจว่าอาจเป็นญาติอาฉีนหรือเปล่านะ"

ฉัตรเดชาหน้านิ่งเมื่อครู่ที่อีกฝ่ายพูดเป็นประโยคไล่กันกลายๆ ไหมนะ “พอดีต้องทำคะแนนครับ ภรรยางอน ขอบคุณเพื่อนบ้านอย่างคุณดินนะครับที่ดูแลให้” เน้นย้ำคำว่าเพื่อนบ้านให้ไอดินได้รู้

JN : คือฉันจะทักมาบอกว่าถ้าถึงแล้วให้รอก่อน พอดีคุณลุงชาวประมงกำลังเอาเรือเข้าฝั่ง สักประมาณครึ่งชั่วโมงน่าจะถึงบ้านน่ะ MS : โห นี่ฉันต้องรอใช่ไหม JN : ใช่ ยังไงก็ใช้เวลาตรงนี้ให้คุ้มนะจ๊ะ บายเพื่อนเลิฟ บทสนทนาทางแช็ตจบลง ยัยเพื่อนบ้านี่ เหลี่ยมเยอะจังนะ!

“แบบนั้นก็ดีนะ ฝึกไว้ อยู่บ้านเดียวกันจะได้ไม่เขิน” ขนาดแค่ยืนใกล้ๆ ยังได้ยินเสียงคุณนายรัศมีหัวเราะคิกคักถูกใจ ตุลาถึงกับส่ายหน้าไปมา เอาเถอะ ยังไงงานนี้ต้องให้แม่ช่วยเชียร์อยู่แล้ว

พิมพ์ใจถอนหายใจบางเบา ไม่อยากจะต่อล้อต่อเถียงกับคนนิสัยไม่ดีแล้ว หญิงสาวหันไปมองสบตาเพื่อนบ้าน แล้วบอกกับเขาว่า “ขอบคุณคุณไม้มากเลยนะคะ คุณไม้เป็นเพื่อนบ้านที่น่ารักมาก หวังว่าเราคงมีโอกาสได้เจอกันอีกนะคะ”

“เอา ๆ ทานก่อนแล้วค่อยพูดคุย เจินเอ๋อร์ก็ต้องทานเยอะหน่อยเข้าใจหรือไม่ เพื่อนบ้านเราตั้งใจเอามาฝาก จะได้ไม่เสียน้ำใจ” ข้าไม่ได้คิดไปเองใช่หรือไม่ แววตาท่านพ่อมีความกรุ้มกริ่ม ชักอยากรู้แล้วว่าเพื่อนบ้านคนนี้เป็นใคร “ท่านพ่อรู้จักเพื่อนบ้านใหม่เราด้วยหรือเจ้าคะ”

ไคเดนเอ่ย “ ผมชื่อเคน เพื่อนบ้านของแจนนิสมาตั้งแต่เด็ก เราเป็นเพื่อนกันมาตั้งแต่ยังเล็ก” “แล้ว?”

“ไม่รู้จะว่างหรือเปล่านะ เพราะปั้นก็รู้วันเสาร์พราวก็กลับบ้าน” “ไปด้วยกันเถอะ เพราะโครงการที่ไปดู ไม่ไกลจากบ้านของพราวหรอก” “ปั้นไม่มีคนอื่นจะให้ไปเป็นเพื่อนเหรอ” พราวถามน้ำเสียงจริงจัง