Novel & Cerita เพื่อนบ้าน

ขนมจีนอ่านแล้วแอบอมยิ้มคนเดียว แต่ก็ไม่ได้ตอบอะไรกลับไป เพื่อนที่นั่งใกล้กัน ทั้งสายฟ้าและมังกรมองแล้วก็ส่ายหน้ากับการกระทำของเพื่อน ที่ดูจะกลายเป็นคนคลั่งรักเกินเบอร์ พักเที่ยง

“คุณนายบ้านนี้สุดท้ายก็ถูกจับ ข่าวลือนั่นเป็นความจริงน่ะสิ” “ตายแล้ว คนเรารู้หน้าไม่รู้ใจ คิดว่าคนแบบนี้เคยเป็นเพื่อนบ้านก็ขยะแขยงแล้ว”

แม่เฒ่าหยางเอ่ยทักเพื่อนบ้าน "อาฉีนอยู่มั้ยเจ้าคะ มีคนมาตามหาไม่แนใจว่าอาจเป็นญาติอาฉีนหรือเปล่านะ"

ผมบอกเพื่อน "จัดให้ไอ้คุณไฟฟ้าสักหน่อยดิ" "อารมณ์ไหนวะไอ้ไฟฟ้า มึงดูไม่ปกติเท่าไหร่เลยนะ" เพื่อนอีกคนก็ทักผม ไอ้นี่ชื่อไม้บ้านอยู่ใกล้กับไอ้กิต และมันสองคนก็ตัวแทบติดกันเป็นปาท่องโก๋ มีกิตที่ไหนก็มีไม้ที่นั่น จนบางทีผมก็คิดว่ามันเป็นผัวเมียกัน แต่ไม่ใช่หรอกพวกมันแค่เพ ื่อนรักเพื่อนสนิทเท่านั้น

Chapter : 1 ในช่วงบ่ายของวันหยุด พลอยนัดเคนมาที่บ้านเพื่อเล่นเกมกันเช่นเคย บ้านทั้งสองอยู่ใกล้กันมากในหมู่บ้านจัดสรรที่แสนสงบในเมือง และด้วยความที่เป็นบ้านแถวติดกัน การเดินไปหากันก็ไม่ใช่เรื่องยาก พลอยมักใช้โอกาสนี้เพื่อใกล้ชิดกับเคน บ่อยครั้งที่พี่ชายของเธอ ภพ ซึ่งยังเป็นเพื่ อนสนิทของเคนมักจะคอยระวังไม่ให้เธออยู่ใกล้ใคร แต่วันนี้โชคดีที่ภพไม่อยู่บ้าน และพลอยก็ได้โอกาสเชิญเคนมาโดยที่ไม่มีใครรบกวน นี่เป็นหนึ่งในกิจวัตรลับ ๆ ที่ทั้งคู่ทำร่วมกันลับหลังภพ...

ฉัตรเดชาหน้านิ่งเมื่อครู่ที่อีกฝ่ายพูดเป็นประโยคไล่กันกลายๆ ไหมนะ “พอดีต้องทำคะแนนครับ ภรรยางอน ขอบคุณเพื่อนบ้านอย่างคุณดินนะครับที่ดูแลให้” เน้นย้ำคำว่าเพื่อนบ้านให้ไอดินได้รู้

JN : คือฉันจะทักมาบอกว่าถ้าถึงแล้วให้รอก่อน พอดีคุณลุงชาวประมงกำลังเอาเรือเข้าฝั่ง สักประมาณครึ่งชั่วโมงน่าจะถึงบ้านน่ะ MS : โห นี่ฉันต้องรอใช่ไหม JN : ใช่ ยังไงก็ใช้เวลาตรงนี้ให้คุ้มนะจ๊ะ บายเพื่อนเลิฟ บทสนทนาทางแช็ตจบลง ยัยเพื่อนบ้านี่ เหลี่ยมเยอะจังนะ!

อนันดาถามกลับยิ้มๆ “ก็ขี้เก็กไง แต่ท่าเต้นเหมือนก็อปของเกาหลี” ทีเคตอบแบบกวนๆ แล้วพาเพื่อนใหม่ไปให้ทุกคนรู้จัก “เอ้า!แนะนำตัวหน่อยซิ”

พิมพ์ใจถอนหายใจบางเบา ไม่อยากจะต่อล้อต่อเถียงกับคนนิสัยไม่ดีแล้ว หญิงสาวหันไปมองสบตาเพื่อนบ้าน แล้วบอกกับเขาว่า “ขอบคุณคุณไม้มากเลยนะคะ คุณไม้เป็นเพื่อนบ้านที่น่ารักมาก หวังว่าเราคงมีโอกาสได้เจอกันอีกนะคะ”

“เอา ๆ ทานก่อนแล้วค่อยพูดคุย เจินเอ๋อร์ก็ต้องทานเยอะหน่อยเข้าใจหรือไม่ เพื่อนบ้านเราตั้งใจเอามาฝาก จะได้ไม่เสียน้ำใจ” ข้าไม่ได้คิดไปเองใช่หรือไม่ แววตาท่านพ่อมีความกรุ้มกริ่ม ชักอยากรู้แล้วว่าเพื่อนบ้านคนนี้เป็นใคร “ท่านพ่อรู้จักเพื่อนบ้านใหม่เราด้วยหรือเจ้าคะ”