เพื่อนบ้าน

"เสี่ยวอวี่ นายอย่าแกล้งพี่เลยนะ... พี่คันจะแย่อยู่แล้ว..." ภายในห้องนอน พี่สาวข้างบ้านนอนแยกขาออกอย่างคุมไม่อยู่ ใบหน้าสวยแดงระเรื่อด้วยความทรมาน คอเสื้อหลุดลุ่ย เผยให้เห็นผิวขาวเนียนละเอียด ผมไม่อาจสะกดกั้นอารมณ์ได้อีกต่อไป จึงคลานขึ้นไปทาบทับบนร่างกายของเธอ "พี่ครับ คันจนทนไม่ไหวเลยใช่ไหม? ให้ผมช่วยพี่นะ?"

ฉันไปร่วมงานปาร์ตี้เพียงแค่ครั้งเดียวในย่านคนรวยแห่งใหม่ที่ฉันเพิ่งย้ายเข้าไปอยู่ หลังจากนั้นไม่นาน เบรนด้า เพื่อนบ้านของฉันก็ฟ้องฉัน ในศาล เธอโอบทิฟฟานี่ ลูกสาวของเธอที่มีสภาพบอบช้ำและเต็มไปด้วยรอยฟกช้ำ และกล่าวหาว่าลูกชายของฉันเป็นคนข่มขืนลูกสาวของเธอ กลางห้องพิจารณาคดี ทิฟฟานี่ดึงคอเสื้อของเธอลง เผยให้เห็นรอยแดงปื้นใหญ่รอบลำคอ "เขาพยายามจะกระชากกางเกงหนูออก" เธอสะอึกสะอื้น "เขาพยายามจะขืนใจหนู หนูขัดขืน เขาเลยทุบตีหนู เขาทำลายใบหน้าของหนูจนพังยับเยิน!" ที่หน้าศาล กลุ่มผู้ประท้วงต่างพากันชูป้ายด่าทอลูกชายของฉันว่าเป็นเศษสวะ เป็นลูกคนรวยที่ถูกตามใจจนเสียคน ในโลกออนไลน์ ภาพตัดต่อพิธีศพของฉันกลายเป็นไวรัล พร้อมคำบรรยายใต้ภาพว่า นังแม่ที่ไร้สมรรถภาพควรจะไปตายพร้อมกับลูกชายของมันซะ หุ้นบริษัทของฉันร่วงฮวบ แต่ฉันกลับนั่งอยู่อย่างสงบนิ่งด้วยใบหน้าไร้อารมณ์ ฉันขอให้เจ้าหน้าที่คุมตัวคูเปอร์ ลูกชายของฉันเข้ามาในห้องพิจารณาคดี ประตูห้องพิจารณาคดีเปิดออก คูเปอร์เดินเข้ามาทำให้ทุกคนก็ต่างนิ่งเงียบไปพร้อมๆ กัน