ผู้หญิงช่วยเหลือซึ่งกันและกัน Novels & Stories

กวนซีเอ่ยอย่างที่คิด เขานึกถึงสตรีตัวน้อยที่ได้ร่วมรักกันทุกวันคืน เป็นที่รู้กันของสหาย แม้แต่กั่วหลิงยังส่งคนช่วยสืบให้ “เอาเถอะ หากเจ้ากับนางมีวาสนาต่อกัน ต้องได้พบกันสักวันเป็นแน่ ถึงยามนั้นข้าจะเป็นคนฉุดนางมาให้เจ้าเองกวนซี” จางโหวเอ่ยกับสหายเสียงจริงจัง เขากับ กวนซีไม่มีเรื่องใดที่ไม่เคยช่วยเหลือกัน แม้จะบุกน้ำลุยไฟก็ตาม

พวกเขาไม่สามารถเข้าใจความหมายที่ลึกซึ้งได้ รู้แค่เพียงว่าซูชิงได้ทำความดี ต่อไปมีอะไรพวกเขาก็จะช่วยด้วยเช่นกัน คนเราจะต้องตอบแทนบุญคุณซึ่งกันและกัน และซูหวั่นก็ไม่ได้อธิบายว่าเพราะนางช่วยโก่วต้านเอาไว้ได้ ซูชิงถึงช่วยหาบน้ำกลับมาให้นาง และคนในครอบครัวขอ งโก่วต้านก็ซื่อสัตย์ สามารถไปมาหาสู่กันได้

แต่นางเป็นคนรักพวกพ้อง พร้อมปกป้องคนของตนทุกทาง ไม่ว่าใช้กำลังหรือสติปัญญา ใช้แนวคิดหรือวาจา ล้วนทำด้วยหวังดีไม่หวังผล โดยเฉพาะหากอีกฝ่ายเป็นสตรีที่ถูกรังแก นางก็แทบจะเอาชีวิตเข้าแลกเพื่อดึงมาไว้ข้างกายให้อยู่ใต้ปีกอย่างปลอดภัย ต่อให้เป็นเรื่องของครอบครัวผู้อื่ นแล้วอย่างไร นางจะยุ่งเสียอย่าง “ข้าไม่ให้ท่านไป วันนี้ข้ามาก็เพื่อจะช่วยท่านดูแลร้าน ไม่ให้ท่านต้องเหน็ดเหนื่อยเพียงลำพัง อย่ากลับไปเลยนะ” ครั้นได้ยินเช่นนี้ มู่จินพลันมีแววตารู้สึกผิดทันที

อลิสามองทั้งสองด้วยความยินดี “ดีเลยค่ะ ถ้ามีอะไรให้ช่วยก็บอกนะคะ ลิซกับพี่คียินดีช่วยเต็มที่เลย” มิตรภาพของพวกเขาทั้งสี่คนเป็นเหมือนพลังบวกที่ส่งเสริมซึ่งกันและกัน ความสำเร็จของคู่หนึ่งย่อมเป็นแรงบันดาลใจให้อีกคู่หนึ่งก้าวไปข้างหน้าอย่างไม่หยุดยั้ง พวกเขาต่างรู้ดีว่า มีเพื่อนแท้ที่คอยอยู่เคียงข้างเสมอ ไม่ว่าเส้นทางชีวิตจะนำพาพวกเขาไปในทิศทางใด

ฟาเบียนกับนิจิตกลายมาเป็นเพื่อนสนิท จากคู่แข่งกลายเป็นคู่ค้า และให้ความช่วยเหลือซึ่งกันและกัน ผู้หญิงเราโชคดีแค่ไหน ที่ได้เจอคู่ชีวิตที่รัก และสามารถปกป้องเธอได้

“แกห้ามคิดมากเด็ดขาด กลับกันถ้าแกเป็นฉัน แล้วฉันเป็นแกในตอนนี้ แกก็ต้องทำอย่างฉัน เชื่อสิ” มันคือเรื่องจริงทั้งหมด เธอทั้งสองคนรักและเป็นห่วงกันมาก เมื่อคนใดคนหนึ่งตกที่นั่งลำบากแล้วอีกคนพอช่วยเหลือได้ ไม่มีทางเลยที่จะปล่อยให้อีกฝ่ายสู้กับความยากลำบากเพียงลำพัง และนั่นเป ็นเหตุผลให้มัสยายอมรับความช่วยเหลือจากอลิษาแต่โดยดี

“จริงน่ะสิ สองคนต่างพบกันที่ชายแดน ต่างคนต่างให้ความช่วยเหลือซึ่งกันและกัน จากนั้นก็มอบใจให้แก่กันโดยที่ไม่รู้ว่าเป็นใครด้วยซ้ำ แม่นางผู้นั้นเห็นเขาบาดเจ็บทั้งที่ไม่รู้ว่าเขาเป็นรองแม่ทัพแต่กลับไม่รังเกียจแผลเป็นนั่น หากเป็นเจ้าเห็นแผลเป็นนั้นยังจะกล้ายื่นมือเข้าไปช่วย

“....!” ฉันอยู่ในเป้าหมาย “แต่นั่นคือสิ่งที่มันจะทำ ส่วนผู้หญิงคนนั้น คนที่ฟี่พยายามช่วยเธอยังอยู่ดีปลอดภัย พวกที่วิ่งตามก็คนของก้า”

หญิงชราเอ่ยออกมาก่อนจะคว้าตะกร้าที่อยู่ในมือของอีกฝ่ายมาถือไว้ เห็นแก่ที่ตลอดมาพวกเจ้าคอยช่วยเหลือ หญิงชราอย่างข้าก็จะยื่นมือเข้าไปช่วยพวกเจ้าให้พ้นเงื้อมมือของท่านอ๋องสักครั้ง

“สามีช่วยเหลือภรรยาเป็นเรื่องสมควร” “แล้วสหายช่วยเหลือสหายเป็นเรื่องสมควรด้วยหรือไม่?” เสียงเสินเทียนดังมาจากด้านบน เยว่ฉีหันหน้ามอง พลันเห็นว่า สหายผู้นั้นกำลังลำบาก