การต่อสู้กลับ の小説・ストーリー

ดเจนและแน่วแน่ การล่าและการแก้แค้น ทุกอย่างต้องถูกนำกลับคืนมา ทุกอย่างที่ศัตรูทำจะต้องถูกตอบแทนกลับไปสิบเท่า มังกรอาจบาดเจ็บสาหัส อาจถูกเด็ดปีก แต่ไม่ได้สิ้นฤทธิ์ เสียงคำรามบ้าคลั่งเงียบลงแล้ว เหลือเพียงประกายตาอำมหิตที่ลุกโชนขึ้นใหม่ในความมืด ความพร้อมที่จะตอบโต้อย่างไร้ ความปรานี ไร้ขีดจำกัด และจะหยุดก็ต่อเมื่อศัตรูถูกบดขยี้จนไม่เหลือซาก และสิ่งที่ถูกพรากไปได้กลับคืนมาสู่อ้อมอก สงครามครั้งนี้ มันเพิ่งจะเริ่มต้นอย่างแท้จริง

ยังไงเขาก็ไม่สนใจอยู่แล้ว หน้าจอมือถือสว่างขึ้นมา ลูกชายใช้สมาร์ทวอทช์ส่งข้อความมา [แม่ พ่อจะกลับมาฉลองวันเกิดกับผมไหม? ฉันชะงักเล็กน้อย หันกลับไปมองทันที แต่เห็นกู้โม่เชินกำลังก้มหน้าคุยกับสวีชิงชิงอย่างสนิทสนม

สิ่งที่คารอสพูดมาจีน่าไม่คิดเถียงหรอก มันอาจจะจริงอย่างที่เขาว่าเวลาไม่สามารถเยียวยาอะไรได้ เราต่างเดินหนีจากอดีตไม่ได้ “เห็นไหม เรายังกลัวกันและกันอยู่เลยแล้วจะให้เรากลับมาเริ่มต้นใหม่ได้ยังไง ยอมรับความจริงเถอะค่ะแล้วอย่ามาเจอกันอีกเลย” “แล้วทำไมเราไม่พิสูจน์ตัวเองเพื่อกันและ กันล่ะ”

การต่อสู้เพิ่งจะเริ่มเข้าสู่จุดที่มืดมนที่สุด และครั้งนี้... เมรินกับก้อง จะต้องรับมือกับ "คนที่พวกเขาพยายามปกป้อง" ที่หันกลับมาแทงข้างหลัง!

การต่อสู้เป็นไปอย่างดุเดือด จีหลุนพยายามมองตามชุดเกราะสีน้ำตาลไป ทว่ากลับถูกฝุ่นทรายกลับไปเสียเกือบมิด “ฝุ่นทรายมากเกินไป ยากจะมองเห็นการต่อสู้ คงต้องเข้าไปใกล้กว่านี้”​ จีหลุนร้อนใจอยากจะเห็นวรยุทธ์ของกัวเยี่ยนสือชัดๆ ที่ผ่านมา เขาไม่เคยเอาชนะคนผู้นี้ได้อย่างเด็ดขาด ต่า งฝ่ายต่างบาดเจ็บและเป็นกัวเยี่ยนสือที่ขอให้ถอยกลับไปรักษาตัวแล้วกลับมาต่อสู้กันใหม่

ท่ามกลางการต่อสู้...ของทั้งสองฝ่ายที่อีกฝ่ายกำลังจู่โจมกับศัตรูกับอีกฝ่ายคือการต่อสู้เพื่อยื้อชีวิต "กลับมาสิอัยยา! ได้ยินไหม! กลับมา!"

อัญชันพูดด้วยน้ำเสียงอึกอัก แววตาเลิ่กลั่กอย่างเห็นได้ชัด "กลับไป แล้วอย่ากลับมาที่นี่อีก" "แต่เราเป็นแฟนกันนะคะ" "ฉันไม่นับว่าเธอเป็นแฟนตั้งแต่ฉันรู้ว่าเธอแอบคบอยู่กับคู่จิ้นแล้ว"

หลังจากหมัดนั้นฌอนและซัคต่างก็ถอยแยกจากกัน และจ้องมองซึ่งกันและกัน การแสดงออกของฌอนนั้นเย็นชาและดวงตาของเขาฉายแววอันตรายออกมา แน่นอนเขาบอกได้ว่าซัคไม่จริงจังกับการต่อสู้กับเขา มิฉะนั้นเขาจะไม่หลบหมัดนั้น…ซัค ลูคัส ไม่ใช่คนประเภทที่จะถอยห่างจากการต่อสู้ แต่เขาจ ะพยายามต่อสู้กลับแทนที่จะหลบหลีกมัน ทั้งสองคนช่างแตกต่างกัน

ใช่ ถ้าไม่ต่อสู้ ก็ไม่มีใครสามารถสู้ได้ จะอยู่ในจุดที่ไม่พ่ายแพ้ต่อผู้ใด เมื่อมองย้อนกลับไปในช่วงหลายปีที่ผ่านมา ตำหนักเทพต่อสู้แย่งชิงเพื่อทางไปสู่วิถีแห่งสวรรค์ เพียรพยายามอย่างหนัก แต่กลับล้มเหลวครั้งแล้วครั้งเล่า ทำให้จิตใจของเหล่าบรรดาศิษย์บิดเบี้ยว

อาคุมุถามกลับไป “ใช่แล้วล่ะครับนายน้อย! ถ้าหากว่ามีแบบนั้นได้อีกล่ะก็ ความไร้เทียมทานในการต่อสู้ของนายน้อยก็จะเพิ่มมากยิ่งขึ้น”