ผู้หญิงช่วยเหลือซึ่งกันและกัน Novels & Stories

เพียงขวัญพยักหน้ารับ รู้สึกตื้นตันที่ทุกคนต่างก็ให้กำลังใจและอยู่เคียงข้างเธอ ไม่ใช่แค่ตอนนี้ แต่เป็นตลอดไป “มิ้นท์ก็เอาใจช่วยพายนะ” คนที่อายุน้อยที่สุดบอกพร้อมกับเข้ามากอดเอวเพียงขวัญ สุดท้ายทั้งสี่สาวก็กอดกันกลม ต่างก็รู้ดีว่าจะไม่มีใครทิ้งใครไม่ว่าจะเจอปัญหาหนักหนาแค่ ไหนพวกเธอก็พร้อมที่จะช่วยเหลือ สนับสนุนกันและกันตลอดไป

เมื่อฉันไม่ได้พูดอะไร เธอก็พูดต่อ "จริง ๆ แล้ว เราต่างก็ช่วยเหลือกันอยู่นะคะ ฉันช่วยคุณ และคุณก็ช่วยฉันด้วย" "พูดตรง ๆ มาเลยดีกว่า" ฉันขู่ เธอยิ้มเยาะ "เราจะร่วมมือกันเพื่อแยกคนที่เรารักออกจากอนาสตาเซียไงคะ” “ยังไง?”

หยางซีซีจับมือหญิงชราไว้เบาๆ และกล่าวด้วยความจริงใจ "ไม่ต้องห่วงนะคะป้า เราจะผ่านเรื่องนี้ไปด้วยกัน ทุกคนจะไม่ถูกทิ้งไว้เบื้องหลัง" บรรยากาศของความช่วยเหลือและการเสียสละเริ่มแผ่ขยายออกไป ชาวบ้านที่เคยมีความขัดแย้งเริ่มกลับมามองเห็นคุณค่าของการร่วมมือกัน บางคนอาสาช่วยยกไม ้และก่อสร้าง บางคนช่วยดูแลเด็กๆ ที่สูญเสียครอบครัว เสียงหัวเราะและรอยยิ้มค่อยๆ กลับคืนมา แม้จะยังคงมีร่องรอยของความเจ็บปวด แต่ทุกคนต่างก็พร้อมที่จะยืนหยัดสู้ต่อไป

“แกห้ามคิดมากเด็ดขาด กลับกันถ้าแกเป็นฉัน แล้วฉันเป็นแกในตอนนี้ แกก็ต้องทำอย่างฉัน เชื่อสิ” มันคือเรื่องจริงทั้งหมด เธอทั้งสองคนรักและเป็นห่วงกันมาก เมื่อคนใดคนหนึ่งตกที่นั่งลำบากแล้วอีกคนพอช่วยเหลือได้ ไม่มีทางเลยที่จะปล่อยให้อีกฝ่ายสู้กับความยากลำบากเพียงลำพัง และนั่นเป ็นเหตุผลให้มัสยายอมรับความช่วยเหลือจากอลิษาแต่โดยดี

"ครับ" "รวมถึงช่วยสืบเรื่องของผู้หญิงคนนั้นด้วย" "ผู้หญิงคนไหนครับ"

“รีบช่วยทุกคนเถิด เดี๋ยวพวกมันจะตื่นขึ้นมาเสียก่อน” หญิงสาวสองคนที่เคยมีเรื่องราวบาดหมางกัน ในเวลานี้ต่างพร้อมใจวางทิฐิที่มีลง แล้วแยกย้ายกันไปช่วยเหลือชาวบ้าน เพราะตอนนี้ศัตรูเพียงหนึ่งเดียวของพวกเธอคือตำรวจสารเลวเหล่านี้

“เฮ้ย! จับพวกนางให้ได้!!” พวกมันกรูกันเข้าไป หญิงสาวทั้งสองต่อสู้อย่างสุดกำลัง แต่แรงของผู้หญิงสองคนย่อมไม่อาจสู้ชายฉกรรจ์หลายคนได้… เสียงข้าวของแตกกระจาย เสียงร้องขอความช่วยเหลือสะท้อนก้อง

เธอทั้งถามและตอบในประโยคเดียวกัน “ผมชื่อธันว์เป็นเพื่อนของไอ้อัทธ์มันและเป็นคนรักของนิ้วนาง แต่อย่าเพิ่งเข้าใจผิดว่าผมจะอยู่ข้างเพื่อนของตัวเอง” ธันว์มองหญิงสาวตรงหน้าอย่างสงสารไม่คิดว่าเพื่อนของตนจะทำแบบนี้จริง ๆ “ฉันต้องแลกกับอะไรถ้าคุณช่วยฉัน” “เล่าเรื่องทุกอย่างเมื่อ สองปีก่อนให้ผมฟังและกับการช่วย”

ทั้งหลี่หยางและหวังหยู่ยังคงทำงานร่วมกันในการช่วยเหลือและปกป้องประชาชน ด้วยความรู้สึกห่วงใยและความรับผิดชอบ ทั้งสองรู้ดีว่าความผูกพันระหว่างพวกเขาไม่เพียงแต่เสริมสร้างความแข็งแกร่งให้กันและกัน แต่ยังช่วยสร้างความเจริญรุ่งเรืองให้กับแผ่นดินและประชาชนที่พวกเขารัก หลังจากท

“ตอบแทนอะไรกัน เราเพื่อนกันนะ มีอะไรก็บอกฉันได้เสมอ แกเตรียมตัวด้วยนะ เดี๋ยวพรุ่งนี้ฉันจะพาแกฝากครรภ์” ทั้งสองสาวสวมกอดกันแนบแน่นต่างฝ่ายต่างส่งมอบความรักให้กันและกัน ความสัมพันธ์ที่คบกันมาอย่างยาวนานไม่ได้ลดน้อยลงเลยสักนิด แม้จะไม่ค่อยได้คุยหรือเจอะเจอหน้ากันบ่อยนัก แต่ถ้าหากอีกฝ่ายต้องเผชิญกับปัญหา พวกเธอก็พร้อมซัปพอร์ตกันและกันเสมอมา คอนโดมิเนียมหรู