ผู้หญิงช่วยเหลือซึ่งกันและกัน Novels & Stories

เมื่อฉันไม่ได้พูดอะไร เธอก็พูดต่อ "จริง ๆ แล้ว เราต่างก็ช่วยเหลือกันอยู่นะคะ ฉันช่วยคุณ และคุณก็ช่วยฉันด้วย" "พูดตรง ๆ มาเลยดีกว่า" ฉันขู่ เธอยิ้มเยาะ "เราจะร่วมมือกันเพื่อแยกคนที่เรารักออกจากอนาสตาเซียไงคะ” “ยังไง?”

หยางซีซีจับมือหญิงชราไว้เบาๆ และกล่าวด้วยความจริงใจ "ไม่ต้องห่วงนะคะป้า เราจะผ่านเรื่องนี้ไปด้วยกัน ทุกคนจะไม่ถูกทิ้งไว้เบื้องหลัง" บรรยากาศของความช่วยเหลือและการเสียสละเริ่มแผ่ขยายออกไป ชาวบ้านที่เคยมีความขัดแย้งเริ่มกลับมามองเห็นคุณค่าของการร่วมมือกัน บางคนอาสาช่วยยกไม ้และก่อสร้าง บางคนช่วยดูแลเด็กๆ ที่สูญเสียครอบครัว เสียงหัวเราะและรอยยิ้มค่อยๆ กลับคืนมา แม้จะยังคงมีร่องรอยของความเจ็บปวด แต่ทุกคนต่างก็พร้อมที่จะยืนหยัดสู้ต่อไป

“แกห้ามคิดมากเด็ดขาด กลับกันถ้าแกเป็นฉัน แล้วฉันเป็นแกในตอนนี้ แกก็ต้องทำอย่างฉัน เชื่อสิ” มันคือเรื่องจริงทั้งหมด เธอทั้งสองคนรักและเป็นห่วงกันมาก เมื่อคนใดคนหนึ่งตกที่นั่งลำบากแล้วอีกคนพอช่วยเหลือได้ ไม่มีทางเลยที่จะปล่อยให้อีกฝ่ายสู้กับความยากลำบากเพียงลำพัง และนั่นเป ็นเหตุผลให้มัสยายอมรับความช่วยเหลือจากอลิษาแต่โดยดี

“รีบช่วยทุกคนเถิด เดี๋ยวพวกมันจะตื่นขึ้นมาเสียก่อน” หญิงสาวสองคนที่เคยมีเรื่องราวบาดหมางกัน ในเวลานี้ต่างพร้อมใจวางทิฐิที่มีลง แล้วแยกย้ายกันไปช่วยเหลือชาวบ้าน เพราะตอนนี้ศัตรูเพียงหนึ่งเดียวของพวกเธอคือตำรวจสารเลวเหล่านี้

“เฮ้ย! จับพวกนางให้ได้!!” พวกมันกรูกันเข้าไป หญิงสาวทั้งสองต่อสู้อย่างสุดกำลัง แต่แรงของผู้หญิงสองคนย่อมไม่อาจสู้ชายฉกรรจ์หลายคนได้… เสียงข้าวของแตกกระจาย เสียงร้องขอความช่วยเหลือสะท้อนก้อง

เธอทั้งถามและตอบในประโยคเดียวกัน “ผมชื่อธันว์เป็นเพื่อนของไอ้อัทธ์มันและเป็นคนรักของนิ้วนาง แต่อย่าเพิ่งเข้าใจผิดว่าผมจะอยู่ข้างเพื่อนของตัวเอง” ธันว์มองหญิงสาวตรงหน้าอย่างสงสารไม่คิดว่าเพื่อนของตนจะทำแบบนี้จริง ๆ “ฉันต้องแลกกับอะไรถ้าคุณช่วยฉัน” “เล่าเรื่องทุกอย่างเมื่อ สองปีก่อนให้ผมฟังและกับการช่วย”

ทั้งหลี่หยางและหวังหยู่ยังคงทำงานร่วมกันในการช่วยเหลือและปกป้องประชาชน ด้วยความรู้สึกห่วงใยและความรับผิดชอบ ทั้งสองรู้ดีว่าความผูกพันระหว่างพวกเขาไม่เพียงแต่เสริมสร้างความแข็งแกร่งให้กันและกัน แต่ยังช่วยสร้างความเจริญรุ่งเรืองให้กับแผ่นดินและประชาชนที่พวกเขารัก หลังจากท

ไม่ว่าเธอจะเผชิญกับปัญหายุ่งยากอะไรก็ตาม เขาก็จะก้าวไปข้างหน้าและช่วยเธอจัดการ คนที่ทำงานในจ้านซื่อกรุ๊ปได้ ล้วนแต่เป็นคนที่แข็งแกร่ง “คุณเกรงใจฉันอีกแล้ว พวกเราเป็นสามีภรรยากัน เรื่องของคุณก็เหมือนเรื่องของฉัน และฉันช่วยคุณก็เหมือนช่วยตัวเอง ดังนั้นอย่าพูดจาสุภาพแ บบนี้อีกนะ”

ขอแค่พวกเขาจับมือกัน ช่วยเหลือประคับประคองกัน ไม่ว่าอุปสรรคใดล้วนสามารถก้าวผ่านมันไปได้ และหวังเป็นอย่างยิ่งว่าชีวิตต่อจากนี้จะมีแต่ความสุขจวบจนช่วงสุดท้ายของชีวิตจะวนเวียนมาถึง....

คนบางคนที่รู้จักกันดีก็เข้าร่วมกลุ่มเดียวกัน ก่อนจะเตรียมช่วยเหลือกันและกัน