พ่อมด Romane & Geschichten

สิ่งที่เขาภาคภูมิใจที่สุดไม่ใช่สถานะที่เป็นสารวัตรของเขา แต่เป็นเขามีพ่อตาที่เป็นเจ้าเมือง ที่เรียกว่าเจ้าเมือง นั่นก็คือผู้มีอํานาจสูงสุดอย่างเป็นทางการของเมืองเจียงหลิง

“พ่อจะบอกแกอีกที่เดียวว่าชื่อของเขาคือ เย่เทียนหยู่ และเขาเป็นราชามังกรแห่งพรรคมังกร รูปร่างหน้าตาของเขาพ่อเองก็เห็นผ่านเพื่อน ๆ เหมือนกันเพราะมันเป็นความลับสุดยอด และแกก็ห้ามเปิดเผยมันด้วย” “ไม่อย่างนั้นถ้าราชามังกรโกรธ ไม่เพียงแต่ตระกูลเฉินจะถูกทำลาย แต่ทุกคนจะตกอยู่ในอันตรา ยด้วย”

"ต้องการยืมมือข้าจัดการอัครเสนาบดี เป็นแมงป่องพิษสั่งให้เจ้าทำใช่หรือไม่?" "แมงป่องพิษไม่สนใจชีวิตข้าเลย ข้าจะช่วยเขาทำไม?" ดวงตาของพ่อครัวหลวงมีแววลังเล กล่าวว่า "ข้าสาบานต่อบิดามารดา แมงป่องพิษคืออัครเสนาบดี"

มาเฟียเอ่ยขึ้น "กะ..กู.." "กูถามว่าพ่อมึงเป็นใคร สันดานแบบนี้ไม่พ่อให้ท้าย ก็สันดานเสียตามพ่อมึงแน่" "พ่อกูชื่อ ภูผา" "ภูผา? พัสดี?"

'พ่อมันเป็นพลโทลำดับขั้นใหญ่กว่าพ่อมึงสี่ขั้น มึงจะทำอะไรคิดดีๆ ก่อน' พระนายดันลิ้นดุนกระพุ้งแก้มด้วยความไม่สบอารมณ์ที่ไม่สามารถทำอะไรได้เพราะยศห่าเหวของพ่อมันและพ่อเขา เรื่องนี้ไม่ได้เกี่ยวแค่ตัวเขาแล้วแต่มันยังมีเรื่องพ่อเขาเข้ามาเกี่ยวด้วย หากทำอะไรบุ่มบ่ามมันย่อมไม ่เกิดผลดีแน่

นฐานะที่ตนเป็นแม่ก็จะขอปกป้องลูกจากพ่อที่บ้าอำนาจก่อนตาย “อย่ามาบังคับลูกชายของฉันนะไอ้ฮวด” บิดาที่มีชื่อในภาษาจีนว่า จางหมิน ชื่อเล่นฮวด ที่ไม่เคยมีใครกล้าเรียกหากไม่ใช่คนที่มีอำนาจเหนือกว่า บัดนี้คนติดตามของสองพ่อลูกทุกคนที่อยู่ในห้องพากันได้ยินชื่อนี้อีกครั้งจากปากคุ ณนาย

ภริตายืนนิ่งราวกับถูกสาบอยู่ท่ามกลางผู้ที่มาร่วมงาน เขาชายผู้ที่มีอำนาจปกครองผืนแผ่นดินไร่องุ่นนี้ ราวกับจำเลยที่กำลังรอฟังคำพิพากษา “หนี้ของพ่อคุณ” พ่อเลี้ยงปัทม์ผู้ทรงอำนาจพูดเสียงเรียบ “ห้าสิบล้านบาท แลกกับการที่คุณจะเป็นนางบำเรอขัดดอกของผม”

เสียงหนึ่งดังขึ้นมา เสียงนี้ฟังดูแล้วมีอำนาจมาก เป็นเสียงของชายวัยเจ็ดสิบเศษ หัวโล้นไว้หนวดเครายาว “ท่านพ่อ” ฮารุวิ่งไปกอดพ่อของเธอ เขาคือ ผู้นำแห่งเท็งกุ มีนามว่า ฮิโรชิ

ตั่บๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ เสียงลำเอ็นอัดรัวเข้าใส่กลีบสวาทอย่างได้ใจ ทำเอานามิร้องครวญคราง สติแตกกระเจิดกระเจิงติดในความใหญ่โตของอาชา หลังจากที่เจอแต่ดุ้นเล็กๆ ของลูกชายเขามานาน วันนี้ไม่รู้ว่านรกหรือสวรรค์… ที่บันดาลให้นามิได้มาเจอกับพ่อผัวร้อนสวาทคนนี้ “โอ้วววว… อ๊า… อ๊า… อ๊า… หนูจะแตกแล้วค่ะคุณพ่อขา”

เขามองสบสายตาหวานเชื่อมนั้นนิ่ง “ลุงศักดิ์เหมือนพ่อมังคุดเลย” “จู่ๆ ก็เลื่อนอายุให้ฉันอีกแล้ว นี่ยังแก่ไม่พอหรือไง” เขาอายุสามสิบปลายๆ ย่างสี่สิบ เธอก็เรียกเขาว่าลุงจนดูแก่งัก นี่จะเลื่อนไปเป็นพ่อเลยรึ