ฟาเรนไฮต์คลั่งรัก Novels & Stories

ฟาริคจ้องมองร่างสวยแววตาเต็มไปด้วยความ คลั่งไคล้และหลงใหลไม่เปลี่ยน มีแต่จะเพิ่มขึ้นทุกวัน เสียงเนื้อกระทบเนื้อผสานกับเสียงครวญคราง ไม่บอกก็รู้ว่าการร่วมรักครั้งนี้ร้อนแรงถึงใจแค่ไหน "เลย์…ลา จะไม่ไหว อ๊า!" "อ่าาา…ฉันใกล้แล้วเลย์ลา"

หญิงสามก้มมองท่อนเอ็นร้อนที่กำลังจะกดเข้าไปในร่องกุหลาบ เธอใจเต้นแรงเมื่อเห็นว่าขนาดของมันทั้งใหญ่และยาวกว่าอดีตคนรัก จนนึกไม่ออกเลยว่าจะเข้าไปในตัวได้หมดไหมและมันจะทำให้เธอมีความสุขมากอย่างที่เคยได้ยินมาหรือเปล่า เมื่อทางเข้าที่คับแคบอลันเลยต้องมอบจูบหวานปลอบประโลมเ ธออีกครั้ง ปลายนิ้วกดนวดบนเกสรสวาทให้น้ำหวานไหลอาบท่อนเอ็น เขากดแท่งร้อนเข้าไปทีละนิด

มีแค่โยธาคนเดียวเท่านั้นที่มีสิทธิ์ครอบครอง สัญชาตญาณความดิบและแรงรักพาคนทั้งสองพุ่งทะยานสู่ปลายทางฝัน โมเดลหวีดร้องแผ่วเบาก่อนจะเกร็งกระตุกตอดรัดตัวตนของแฟนหนุ่มแน่น โยธาซอยสะโพกเน้นย้ำรัวเร็วอีกสองสามครั้งก่อนจะปลดปล่อยหยาดน้ำรักอุ่นร้อนเข้าสู่ร ่างกายของเมียเด็กจนหมดสิ้น ร่างสูงใหญ่ฟุบหน้าลงกับลาดไหล่เนียน หอบหายใจรดรินผิวกายสาวอย่างอ่อนแรง ก่อนจะตระกองกอดรั้งยัยแก้มก้อนของเขาเข้ามาแนบอก โอบกอดไว้ในอ้อมแขนอย่างแสนรัก แววตาคมกริบทอดมองใบหน้าหวานที่สลบไสลไปด้วยความเพลียพลางยกยิ้มละมุน

"เออ กูคลั่งเมีย คลั่งรัก คลั่งมาก มากแบบจะบ้าสาดกระสุนใส่กระบานมึงเนี้ย!" "55555555" THE END

“ปีหน้าห้ามลืมนะ” “ไม่ลืมแน่นอนค่ะ บัญญัติไว้เลยวันนี้เป็นวันคลั่งรัก” “คลั่งรักแปลว่าอะไรครับมัมมี๊” คำถามมาแล้วค่ะ ฉันกับคุณแทนทิวมองหน้ากันเกี่ยงว่าใครจะตอบดี จนสุดท้ายคนคลั่งรักตัวจริงเป็นคนตอบลูก

“มะ ไม่ ฉะ ฉันไม่ได้ทำ อ๊ะ โอ๊ยยยยย” ทันทีที่ได้ยินคำปฏิเสธ ท่อนเอ็นร้อนผ่าวก็ถูกกดกระแทกเข้าสู่ร่องรักฉ่ำน้ำของเธออย่างแรงลึกสุดโคน จนเนินหัวหน่าวและหน้าขาของเขา กระแทกกลีบดอกไม้อ่อนไหวและบั้นท้ายของเธออย่างแรงจนเกิดเสียเนื้อกระทบกันดังก้อง ตับบบบบบ!!!

ฉันพูดก่อนจะยิ้มหวานออกมา ฉันว่าฉันก็เจอผู้ชายมาตั้งมากมายแต่ทำไมถึงไม่มีใครทำให้ฉันรู้สึกหลงไหลและชอบได้เท่าเขาแบบนี้กันนะนี่ใช่ไหมที่เขาเรียกว่ารักแรกพบ… “คุณให้เวลาฉันไหมละภายในเวลา 3 เดือนถ้าฉันทำให้คุณรู้สึกชอบไม่ได้ฉันจะเป็นคนถอยออกมาจากคุณเอง”ฉันพูดพร้อมก ับส่งสายตาท้าทายไปมองเขาแต่เขากลับทำหน้าตาเรียบนิ่งเดาความรู้สึกไม่ได้เลย นี่เขายังเป็นคนอยู่ใช่ไหมไม่ใช่หุ่นยนต์แน่นะทำไมถึงหน้านิ่งได้ขนาดนี้

"ฟาเรนท์คือเรื่องแย่ ๆ เรื่องเดียวที่ทำให้ผมอยากเจอทุกวัน" "ฟาเรนท์คือเนื้องอกในสมองก้อนเดียว ที่ทำให้ผมปวดหัวแต่ก็ไม่เคยคิดจะตัดมันทิ้งไป" "อึก ฮือ ๆ " "ฟา! มึงมายืนร้องไห้อะไรตรงนี้ตรงนี้เนี่ย"

ร่างสูงเมื่อได้ยินดังนั้น ยกมือขึ้นเสยผมยกยิ้ม ภายในใจเต้นเเรงอย่างบ้าคลั่ง อดคิดถึงใบหน้าท่าทางที่บอกคิดถึงกันไม่ได้เลย คลั่งรักจะตายแล้วครับ “เงียบไปเลย…” ฉันพูดอะไรผิดไปหรือเปล่าวะ เขินเป็นบ้า (แย่แล้วละ)​ หือ อะไรแย่ “.....” (คลั่งรักไม่ไหวแล้วครับ)​ (-///-)​ ฉ่าาาาา

ฟอดดด ลีอันโดรหยัดกายขึ้นมานั่งขนาบข้างคนหลับพลางเอ่ยสารภาพรักและกดหอมแก้มนุ่มนิ่มของเธอไปฟอดใหญ่ ร่างสูงขยับลุกขึ้นเดินอ่างใสที่น้ำมาให้เธอแช่เท้าไปเก็บ ส่วนคนตัวเล็กที่เขาคิดว่าหลับไปแล้วนั้นก็ขยับเปิดเปลือกตาบางขึ้นทันทีกับสิ่งที่ได้ยิน ตอนนี้หัวใจเธอเต้น แรงมาก แรงจนมันแทบจะกระเด็นหลุดออกมานอกอกแล้ว... เมื่อกี้เขาบอกว่ารักเธออย่างงั้นหรอ รักเธอใช่ไหม มันคือเรื่องจริงใช่ไหมเธอไม่ได้กำลังฝันไปใช่รึเปล่า...