เกียร์รักไต้ฝุ่น Novels & Stories

BaiBua : งั้นพี่ฝุ่นลองมาเป็นแฟนบัวหนึ่งวันดูไหมคะ ไม่นานนัก ไต้ฝุ่นก็ตอบกลับมา Typhoon : มีอะไรหรือเปล่า ทำไมอยู่ๆ เราถึงอยากเป็นแฟนพี่ล่ะ เธอยิ้มบางๆ ขณะอ่านข้อความของเขา เธอรู้จักไต้ฝุ่นมาตั้งแต่สมัยมัธยม ความสนิทสนมของทั้งคู่ก็ไม่ต่างจากพี่น้อง เธอจึงพิมพ์ตอ บไปด้วยความจริงใจ

เมื่ออยากทำไมต้องเก็บไว้ ในเมื่อที่บ้านก็มีคนไว้ให้ระบาย ร่างหนาทะมึนวางเข่าลงบนเตียงแล้วคืบคลานเข้าไปคร่อมร่างบางไว้อย่างช้า ๆ มองดูเงาที่สะท้อนกับผนังเหมือนเห็นสัตว์ร้ายตัวใหญ่กำลังจะกัดแทะเหยื่อ ทันใดนั้นคนที่นอนตะแคงคู้ตัวอยู่ก็พลิกตัวกลับมานอนหงาย หายใจออกแรงครั้งห นึ่งอย่างไม่รู้ตัว ทรวงอกที่ปราศจากบราโอบอุ้มเห็นยอดตุ่มไตชัดเจน เขารู้รสชาติของมันดีว่าหวานล้ำขนาดไหน ทั้งตัว ผู้หญิงคนนี้หวานทั้งตัว ในเวลาที่ร่วมรักกับเธอมันทำให้เขาลืมทุกสิ่งทุกอย่าง ลืมแม้กระทั่งจุดมุ่งหมายว่าทำไปเพราะอะไรและเพื่อใคร

‘ไม่ใช่ผู้กำกับหรือผู้จัดตามงาน ก็มันปิดกล้องไปแล้วนี่ เมื่อคืนเธอคงจะดื่มหนักไปหน่อย’ ขนตายาวเป็นแพราวกับผีเสื้อกระพือปีกขยับยุกยิกไปมา มันเป็นข้อความจากทัวร์ที่เธอเคยแอดไลน์เอาไว้ แต่ที่ทำให้ดวงตากลมโตขยายม่านตาขึ้นกว้างที่สุดคงเป็นเพราะข้อความโปรไฟไหม้ราคาถูก ถู กที่สุดในชาตินี้ ถูกกว่านี้คงต้องรอชาติใหม่ เหลือหนึ่งที่สุดท้าย

ไต้ฝุ่นพึมพำ ไทเกอร์หัวเราะลั่นจนโต๊ะข้างๆ หันมามอง “เอาแล้วไงไอ้ฝุ่น! ใครเห็นนี่คงสนุกแน่โว้ย!” ซานตบไหล่เขาแรงๆ “ลบเร็วสัส ก่อนใครจะส่อง!” ไต้ฝุ่นพยายามจิ้มหน้าจอ แต่มือสั่นจนกดผิดไปหมด

ยัยก้อยพูดบ้าง “อืม เรียนวิศวะ” “จริงดิ! อ๊าก อาถรรพ์ลานเกียร์เริ่มครอบงำแกแล้วอะฉันว่า” ยัยโฟร์จากที่หายเพ้อกลับเพ้อใหญ่เข้าไปอีก อะไรจะขนาดนั้นกะอีแค่สะดุดลานเกียร์

สายฟ้าเอ่ยพูดอย่างเอาแต่ใจตามสไตล์มาเฟียจอมเผด็จการ ความคลั่งรักระดับทำลายล้างและอิทธิพลมหาศาลของสายฟ้า ทำเอารันเวย์บนดอยสูงเชียงรายกลายเป็นสีชมพูไปในพริบตา ต่อให้นิ่มจะพยายามทำตัวเป็นคุณหมอผู้สุขุมแค่ไหน แต่สุดท้ายเธอก็ต้องยอมพ่ายแพ้ให้กับความรักอันหนักหน่วงแล ะแสนเอาแต่ใจของผู้ชายคนนี้อยู่ดี

น้ำเสียงพร่าแผ่วลอดไรฟัน ไม่ทันให้เธอได้โต้แย้ง ริมฝีปากร้อนจัดก็เลื่อนต่ำลงทันที ซุกไซ้ตามแนวกราม ลากไล้ไปยังซอกคอขาวเนียน เสียงดูดดังชัดจนผิวเธอเป็นรอยแดงเรื่อ เฌอรีนสะท้านเฮือก เผลอครางแผ่วออกมา “อ๊ะ…พี่ลูกคลื่น…” มือเล็กเผลอกำผ้าปูแน่น พยายามห้ามเสียงตัวเองไม่ ให้หลุดดัง

“เลว สารเลว แล้วมาจีบฉันทำไม มาหลอกกันทำไมว่ายังโสด อย่าบอกนะว่า...รอยสักรูป ร.เรือบนหน้าอกข้างซ้าย ที่คอยพร่ำบอกฉันว่า แทนคำว่า ‘รัก’ จริง ๆ แล้วเป็นชื่อของนังระรินอะไรนั่น” “พี่ขอโทษ พี่ผิดไปแล้ว พี่มันเลว สารเลวจริง ๆ ยี่หวาให้อภัยพี่ด้วยเถอะนะ ส่วนรอยสักนั่น ร.เรือ แทน คำว่า ‘รัก’ จริง ๆ ไม่ใช่ชื่อนังนั่นเลย เพราะพี่ชอบยี่หวาจริง ๆ พี่ถึงยอมเจ็บไปสัก ร.เรือ ไว้ตรงหัวใจ ตอนที่พี่จีบแรก ๆ พี่ก็ไม่หวังว่าน้องจะรับรักพี่ แต่พี่คิดเพียงว่า อย่างน้อยพี่ก็มียี่หวาอยู่ในใจพี่ก็พอ” เขาถลาเข้าไปกอดขาเธอพลางร้องไห้พูดพร่ำรำพันขอให้อภัย

"เจ้าปก แกจะทำให้หลานเคยตัวอยากได้แต่ของใหม่นะ คันเก่าก็ยังวิ่งได้อยู่แท้ ๆ" "โธ่แม่ ก็ผมเห็นว่ามันสวยดีเหมือนเฟอร์รารี่ย่อส่วนเลย ราคาก็ไม่เท่าไรเลยซื้อให้ตาโป้งไว้ขับเล่นในบ้าน" ปกเกล้าหยิบแก้วน้ำตรงหน้ามาดื่มกลั้วคอ

เธอติดใจรสสวาทของเขื่อนจนยอมทำทุกอย่างไม่ว่าจะให้เธอทำอะไร ว่าง่ายๆคือยอมเป็นทาสของร่างสูงอย่างห้ามใจตัวเองไม่ได้ หลังที่เธอสมอารมณ์หมาย เธอก็ลงไปนั่งลำตัวของเขื่อน ปากสวยควบท่อนเอ็นอย่างดื่มด่ำปานว่ามันไอติมแท่งโปรด ปลายลิ้นลากเลียวนไปมา มองเขื่อนที่มองการกระทำของเธอ ไปด้วย “หึ้มมม..เอาเลยที่รัก..จัดการมัน..ดูดแรงๆ” สะโพกหนาขยับงอขาออกกว้าเล็กน้อย ยื่นมือมาลูบใบหน้าสวยพร้อมกับเรียกคำที่เจลชอบฟัง และมันกระตุ้นความแรงดูดท่อนเอ็นจนเสียวไปทั้งลำของเขาด้วย